“Oπότε δεν πρέπει να σπαταλάμε το χρόνο μας κλαψουρίζοντας στους άλλους και αναλώνοντας την ενέργεια μας στην αυτολύπηση. Ο εαυτός μας και οι επιλογές μας, μας έχουν φέρει στο σημείο που βρισκόμαστε.
Θα έπρεπε να νιώθουμε τεράστια ευγνωμοσύνη εμείς οι άνθρωποι, διότι είμαστε τα μοναδικά ζωντανά πλάσματα στο σύμπαν που διαθέτουν ελευθερία επιλογής. H ζωή δεν είναι τίποτα παραπάνω από το σύνολο όλων των επιλογών που έχουν γίνει ανά πάσα στιγμή.
Oι σκέψεις μας , για τις οποίες είμαστε υπεύθυνοι, είναι το ίδιο αληθινές με τις πράξεις μας, θα διαπιστώσουμε ότι κάθε λέξη και κάθε πράξη επηρεάζει τη ζωή μας , καθώς και χιλιάδες άλλες ζωές.
Nα συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε ακόμη ζωντανοί , ότι πρέπει τώρα να ζήσουμε τη ζωή μας και ότι τώρα έχουμε μόνο αυτή τη ζωή που ζούμε , το βασικότερο μάθημα είναι να ζούμε την κάθε μέρα στα όρια της.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδατε τη θάλασσα, ή που μυρίσατε το άρωμα του πρωινού;
Που αγγίξατε τα μαλλιά ενός μωρού;
Που γευτήκατε βαθιά και απολαύσατε ένα νόστιμο φαγητό;
Που περπατήσατε με γυμνά πόδια πάνω στο γρασίδι;
Που χαθήκατε στο μπλε του ουρανού;
Όλες αυτές είναι εμπειρίες που όσο μπορούμε να ξέρουμε , ίσως να μην ξαναζήσουμε ποτέ.
Πολλοί από μας ζουν κοντά στη θάλασσα , ποτέ όμως δεν βρίσκουν το χρόνο να την κοιτάξουν.
Όλοι ζούμε κάτω από τα αστέρια , πότε όμως κοιτάμε ψηλά;
Πότε αγγίζουμε και γευόμαστε τη ζωή και πότε βλέπουμε ή αισθανόμαστε το σπάνιο και ασυνήθιστο μέσα στα κοινά και στα τετριμμένα;
Κάπου λένε ότι η γέννηση του κάθε παιδιού σημαίνει πώς ο Θεός αποφάσισε ότι ο κόσμος θα συνεχίσει. Με τον ίδιο τρόπο, η κάθε μέρα που ξυπνάμε είναι ένα ακόμη δώρο ζωής και εμπειρίας .
Πότε ήταν η τελευταία φορά που βιώσατε την εμπειρία μιας ημέρας μέχρι το μεδούλι;
Δε θα έχετε άλλη ζωή σαν κι αυτή.
Δε θα παίξετε ποτέ ξανά το ρόλο που παίζετε τώρα ούτε θα βιώσετε άλλη φορά τη ζωή έτσι όπως σας έχει δοθεί τώρα.
Δε θα βιώσετε ποτέ ξανά τον κόσμο όπως τον βιώνετε σε αυτή τη ζωή, με αυτούς τους γονείς, τα παιδιά και τις οικογένειες.
Δε θα έχετε ποτέ ξανά αυτούς τους φίλους που έχετε τώρα.
Δε θα έχετε ποτέ ξανά την εμπειρία αυτής της γης και των θαυμάτων της.
Μην περιμένετε τη στιγμή που θα στραφεί για τελευταία φορά το βλέμμα σας στη θάλασσα, στα αστέρια ή στην αγαπημένη σας.
Πηγαίνετε και δείτε τα τώρα.”
Από το βιβλίο “Μαθήματα Ζωής” της Elisabeth Kubler-Ross
