Μια ξεχωριστή &… γευστική ιστορία στην Πάργα!

Η ιστορία της ελιάς, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ζωή των ανθρώπων της Μεσογείου. Αν και η πρώτη καλλιέργεια ελαιόδεντρων στον κόσμο έγινε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Κρήτη, η ελιά – από αρχαιοτάτων χρόνων – θεωρούταν ιερός καρπός. Εμφανίζεται στους μύθους, στις παραστάσεις και στην ιστορία των λαών της, αποτελώντας ανέκαθεν σύμβολο αγώνων, ευημερίας, ειρήνης, γονιμότητας και ευφορίας.

Στην Πάργα, η παραγωγή της ελιάς άρχισε να γίνεται ευρύτατα γνωστή στα χρόνια της Ενετοκρατίας, περίοδος κατά την οποία η περιοχή γνώρισε ιδιαίτερα σημαντική οικονομική και εμπορική ανάπτυξη. Ήταν τότε που οι Βενετοί διέταξαν τη φύτευση του ελαιώνα, με αποτέλεσμα ένα σημαντικό μέρος των Παργινών να ασχοληθούν με την παραγωγή ελιάς και λαδιού. Κάπως έτσι άρχισε η ιστορία της ελιάς στην περιοχή. Μιας ιστορία που συνεχίζει να γράφεται μέχρι και σήμερα με το ίδιο μεράκι, αφήνοντας το δικό της στίγμα και δημιουργώντας τη δική της ιδιαίτερη ταυτότητα στην ελαιοκαλλιέργεια και την παραγωγή λαδιού.

Οι αδελφοί Γρηγόριος και Ηλίας Λέκκας ήταν έμποροι που ασχολούνταν με την εμπορία ελιάς, πυρήνα, ξυλείας, εσπεριδοειδών (κίτρου) και βελανιδιών στην περιοχή της Πάργας.

Στο πλαίσιο της εμπορικής τους δραστηριότητας το 1929 ίδρυσαν το πρώτο μηχανοκίνητο ελαιοτριβείο στην περιοχή της Πάργας, προχωρώντας και στη μεταποίηση της ελιάς.

Το 1954 το ελαιοτριβείο εξοπλίστηκε με γεννήτρια και το 1960 έγινε η ηλεκτροδότησή του. Η μεταβολή της ιδιοκτησίας και η παράλληλη ηλεκτροδότηση της Πάργας, το 1960, οδήγησε στην ανακαίνιση του ελαιοτριβείου.

Τη δεκαετία του 1970, μοναδικός ιδιοκτήτης ήταν πια ο Σπύρος Λέκκας, γιος του Γρηγορίου. Η περίοδος 1974- 1975 φαίνεται πως ήταν η τελευταία φορά που λειτούργησε το ελαιοτριβείο.

Το 2009 το ελαιοτριβείο περιήλθε στα χέρια των σημερινών ιδιοκτητών του, στους Αθηνά και Ηλία Λιάκρη, που έθεσαν σα στόχο την αναστήλωσή του και τη διαφύλαξη και ανάδειξη της βιοτεχνικής αυτής δραστηριότητας της Πάργας.
Όπως μαρτυρά τεκμήριο του αρχείου Λέκκα, στην Πάργα λειτουργούσαν ήδη από τη δεκαετία του 1930 πέντε μηχανοκίνητα ελαιοτριβεία. Το 1949, φαίνεται ότι είχαν ήδη δημιουργήσει αναγνωρισμένο σωματείο, την Ένωση Βιομηχάνων Εκθλίψεως Ελαιοκάρπου Περιφερείας Πάργας, για την προάσπιση των κοινών τους συμφερόντων.

Από τα πέντε αυτά μηχανοκίνητα ελαιοτριβεία, σήμερα διατηρείται μόνο το Ελαιοτριβείο των Αδελφών Λέκκα, το οποίο διασώζει τον αρχικό εργοστασιακό του εξοπλισμό και τμήμα του αρχείου του και είναι διαθέσιμο για περιήγηση στους επισκέπτες του.

Αποτελούμενος από δύο ορόφους (ισόγειο και πατάρι) ο χώρος του ελαιοτριβείου είναι διαμορφωμένος έτσι, ώστε να μεταφέρει στους επισκέπτες βασικές γνώσεις για την παραγωγή και επεξεργασία του ελαιόλαδου.

Στο ισόγειο παρουσιάζεται η διαδικασία παραγωγής ελαιόλαδου σε μηχανοκίνητο ελαιοτριβείο κατά τα τρία στάδια επεξεργασίας, ενώ παράλληλα σημαίνεται η συμβολή του ανθρώπου, της μηχανής και του νερού, στοιχεία απαραίτητα για τη λειτουργία του.

Στον όροφο του παταριού ουσιαστικά παρουσιάζεται η σύνδεση μεταξύ της παραγωγής της ελιάς και του λαδιού με την ιστορία της Πάργας, από τα χρόνια των Ενετών, μέχρι σήμερα. Η πολύχρονη σύνδεση του τόπου με την ελιά κορυφώνεται με την παρουσίαση της λειτουργίας του ίδιου του ελαιοτριβείου.

Η περιήγηση στον κόσμο της παργινής ελαιοπαραγωγής ολοκληρώνεται στο χώρο γευσιγνωσίας και μελέτης, όπου οι επισκέπτες μπορούν να δοκιμάσουν προϊόντα και παράγωγα ελιάς.

Επί 35 συναπτά έτη, κρατούσε μέσα του κλεισμένη και σφραγισμένη μία ιστορία χρόνων που σηματοδοτήθηκε από την πορεία των πρότερων ιδιοκτητών του και σημάδεψε την περιοχή της Πάργας και τους κατοίκους της. Μια «πλεύση» 45 ετών που χαράχθηκε σε μία περίοδο οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών μετατροπών που το καθετί μαρτυρούσε την αλλαγή.

Με αυτό τον τρόπο συντηρείται μέχρι και σήμερα το μοναδικό ελαιοτριβείο των Αδερφών Λέκκα, διατηρώντας άθικτα και άριστα συντηρημένο τον αρχικό εργοστασιακό του εξοπλισμό. Έτσι το οραματίστηκαν και με βάση αυτό το όνειρο το αναστήλωσαν οι νέοι οικοδεσπότες, Αθηνά και Ηλίας Λιάκρης, με στόχο να ζωντανέψουν μνήμες από το παρελθόν και να μεταφέρουν γνώσεις και πληροφορίες σημαντικές, που αποτυπώνουν την αίγλη περασμένων εποχών και φέρουν πάνω τους το σεβασμό για τους ανθρώπους που έγραψαν τη δική τους ιστορία στην επεξεργασία και στην παραγωγή ελιάς.
ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΝΕΑ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ