Κι αυτός ο αγωγός παρακάμπτει την Ήπειρο

Η συζήτηση για τον νέο «ελληνικό» αγωγό με το φυσικό αέριο της Ρωσίας που προωθεί η κυβέρνηση, θέτει εκ νέου το ερώτημα για τροφοδοσία με ενέργεια και την περιφέρεια της Ηπείρου

Θέμα για νέους αγωγούς φυσικού αερίου άνοιξε εκ νέου μετά την επίσκεψη του έλληνα πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα στη Μόσχα την περασμένη εβδομάδα. Γίνεται δε, πλέον, λόγος για έναν «ελληνικό αγωγό» που θα μεταφέρει μέσω Ελλάδας το ρώσικο φυσικό αέριο που θα φτάνει στα ελληνο-τουρκικά σύνορα, στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Το ζήτημα είναι ότι για μία ακόμα φορά η Ήπειρος δεν αποτελεί πέρασμα του αγωγού αυτού, όπως δεν αποτελεί πέρασμα και του πιο προχωρημένου σχεδίου που βαίνει προς υλοποίηση, του αγωγού TAP που θα περνάει στην Αλβανία κι από εκεί στην Ιταλία, μέσω Καστοριάς.
Ο νέος αγωγός που μπήκε στη συζήτηση, θα είναι συνέχεια του «Τurkish Stream», ενός φιλόδοξου σχεδίου της Ρωσίας, κόστους 40 δισ. δολαρίων που έχει στόχο από το 2019 να παρακάμπτει την Ουκρανία και να διοχετεύει αυτό το περίπου 40% της συνολικής ποσότητας που φτάνει στην Ευρώπη, μέσω του Νοτίου Διαδρόμου.
Βέβαια, για να υλοποιηθεί ένα τέτοιο σχέδιο, μένουν πολλά ακόμα, πολλά και δύσκολα, όπως είναι η διπλωματία και η γεωπολιτική. Και το σχέδιο θα είναι βιώσιμο μόνο αν το αποδεχθεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι χώρες της οποίας θα είναι και οι τελικοί πελάτες. Στην Ευρώπη αναπτύσσεται πλέον η λογική των διαφοροποιημένων πηγών ενέργειας, της απομάκρυνσης δηλαδή από συγκεκριμένες και αποκλειστικές πηγές και οδούς μεταφοράς. Το παζλ των πηγών ενέργειας και των αγωγών που θα περνάνε από την Ευρώπη, είναι ένα διαρκές στοίχημα στο οποίο εμπεριέχονται συμφέροντα κρατών και εταιριών, χρήματα και εξουσία, σχέδια και υπαρκτές δυνατότητες.
Σε αυτό το παζλ φαίνεται ότι η κυβέρνηση θέλει να βάλει και το δικό της κομμάτι.
Όπως ανέφερε και ο κ. Τσίπρας στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Βλ. Πούτιν:
«Πώς μπορούμε να προωθήσουμε την ενεργειακή μας συνεργασία, παράλληλα με τις ήδη υφιστάμενες συνεργασίες μας, ενισχύοντας τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακό κόμβο για την Ευρώπη και την ευρύτερη περιοχή. Σε αυτή την κατεύθυνση, επεσήμανα στον Ρώσο Πρόεδρο ότι η Ελληνική Δημοκρατία ενδιαφέρεται να διερευνήσει τις δυνατότητες επενδυτικών πρωτοβουλιών, με σκοπό της την κατασκευή ενός ελληνικού αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου από τα ελληνο-τουρκικά σύνορα στην ελληνική επικράτεια, με στόχο την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της χώρας μας, της Ελλάδας, αλλά και την ενεργειακή ασφάλεια, τηρώντας πάντα τους σχετικούς κανονισμούς και τη νομοθεσία , τόσο της Ελληνικής Δημοκρατίας, όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Η δήλωση θέτει σαφώς το πολιτικό πλαίσιο για τροφοδοσία της χώρας, για την Ήπειρο όμως ειδικότερα είναι ένα ερώτημα, αφού μένει να φανεί πώς θα καλύψει τις δικές της ανάγκες σε φυσικό αέριο μετά κι από αυτόν τον σχεδιασμό αγωγού που θα περνάει προς την ΠΓΔΜ-, αν τελικά γίνει ποτέ.
Τη διαδρομή του αγωγού περιγράφει σε συνέντευξή του στο «Κόκκινο» την Παρασκευή ο Υπουργός ΠΑΠΕΝ, Π. Λαφαζάνης:
«Όταν λέμε ελληνικός αγωγός εννοούμε ότι ο αγωγός αυτός δεν θα είναι ούτε ρώσικος, ούτε ρωσοτουρκικός, ούτε τουρκικός. Ο αγωγός αυτός θα ξεκινάει από τη Ρωσία, θα μεταφέρει ρώσικο φυσικό αέριο, θα περνάει από τη Μαύρη Θάλασσα, και διαμέσου της ευρωπαϊκής Τουρκίας θα φτάνει στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Από εκεί και πέρα θα κατασκευαστεί ένας αγωγός, αυτό που λέμε ελληνικός αγωγός, ο οποίος θα ξεκινήσει με ελληνική πρωτοβουλία και με ελληνική απόφαση και θα περάσει από το ελληνικό έδαφος. Ο ελληνικός αγωγός θα φέρνει το φυσικό αέριο από τα ελληνοτουρκικά σύνορα, θα διασχίζει τη Θράκη και τη Μακεδονία και θα φτάνει στα σύνορα με τη FYROM και από εκεί φιλοδοξούμε να φτάσει αυτός ο αγωγός μέχρι την κεντρική Ευρώπη. Θα διασχίζει δηλαδή FYROM, Σερβία και θα φτάνει στην κεντρική Ευρώπη».
Μέχρι σήμερα, η Ήπειρος έχει συζητήσει ήδη για έναν αγωγό που θα περνούσε από το έδαφός της, τον ελληνο-ιταλικό αγωγό ITGI, χωρίς όμως αποτέλεσμα αφού το σχέδιο δεν προχώρησε, ενώ παρακολουθεί την πορεία πλέον δύο ακόμα αγωγών, του TAP και του «ελληνικού» από τη Ρωσία.
Το ερώτημα τελικά πώς θα προμηθευθεί φυσικό αέριο την επόμενη δεκαετία, δεν έχει τεθεί στην καθημερινή συζήτηση, ούτε μπαίνει ψηλά στην ιεράρχηση των προτεραιοτήτων της.

Του ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΥ από την Ελευθερία

Πηγή