Connect with us

ΕΡΕΥΝΕΣ

Η απάτη του “αγίου” φωτός

Published

on

Η απάτη του

Ιστορική περίληψη

Περί τον 9ο αιώνα οι Χριστιανοί επισκέπτονταν τους Αγίους Τόπους για να προσκυνήσουν τα εδάφη όπου έζησε(μάλλον) ο Ιησούς Χριστός. Όταν η Ιερουσαλήμ πέρασε στα χέρια των Σαρακηνών οι οποίοι ήταν οπαδοί του Μωάμεθ, οι προσκυνητές σταμάτησαν να την επισκέπτονται Θέλοντας να ανανεώσει το ζήλο των προσκυνητών, ο Αυτοκράτορας της Δύσης , με άδεια του Καλιφά, βασιλιά των Σαρακηνών, στόλισε την Ιερουσαλήμ με Μοναστήρια και Εκκλησίες. Μετά τον θάνατο και των δύο αρχόντων οι Άραβες άρχισαν πάλι τις καταστροφές και έτσι οι προσκυνητές και πάλι λιγόστεψαν, όπως και τα… κέρδη των μοναχών.

Ο Κοραής έγραψε: «Οι Μοναχοί, ως φρόνιμοι, δεν άργησαν να θεραπεύσωσι την δυστυχίαν, επινοήσαντες στο θαύμα του αγίου φωτός». Έτσι, για κάποιο διάστημα, με «νύχια και με δόντια» οι μοναχοί κράτησαν το εφεύρημα τους αυτό γεμίζοντας τα φυλακτήρια τους με τα αργύρια των αφελών πιστών. Στις αρχές του 11ου αιώνα, ο Σουλτάνος της Αιγύπτου, Αχέμ Βαμριλλάχ, «ακούσας ότι εγίνετο με δόλον των ιερέων θαύμα ετήσιον εις την Ιερουσαλήμ, ωργίσθη τόσον, ώστε και τον Ναόν του Αγίου Τάφου κατέσκαψε, και όλα τα ευρεθέντα εις αυτό πλούτη μετέφερεν εις το βασιλικόν του θυσαυρόν» (MOSHEM).

Παρ’ όλα αυτά, οι μοναχοί κατόρθωσαν να ανοίξουν και πάλι την επικερδή επιχείρηση του προσκυνήματος και με το πρεστίζ του «θαύματος».Το μόνο που έμενε να ρυθμίσουν, ήταν η απαλλαγή απο την ενόχληση των Αράβων και κάτι τέτοιο έγινε με την επινόηση και την εγκληματική εκστρατεία των Σταυροφοριών Μετά τις Σταυροφορίες, οι Λατίνοι παρέμειναν για 88 χρόνια στην Ιερουσαλήμ, και έθρεψαν με το θαύμα τους αυτό την ακολασία τους. Μετά το επικερδές αυτό εμπόριο πέρασε στα χέρια των Ανατολικών, και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα

Το “θαύμα”

Υπάρχουν πολλές καταγεγραμμένες αναφορές σχετικά με τη βίωση του “θαύματος” του αγίου φωτός της Ιερουσαλήμ ανά τους αιώνες. Μια από τις πρώτες, βρίσκουμε στο οδοιπορικό της Αιθερίας, που αναφέρεται στην περιήγηση μιας μοναχής στους αγίους τόπους κατά τον 4ο ή 6ο αιώνα.
Γύρο στον 9ο αιώνα αρχίζει να παρουσιάζεται από προσκυνητές το εν λόγω φως ως θαύμα, ως θεόπεμπτο δώρο που “κατέρχεται ουρανόθεν στον Άγιο Τάφο”. Μια ακόμη μαρτυρία, από τις πρώτες που αποδίδουν υπερφυσικό χαρακτήρα στο άναμμα του Αγίου Φωτός ήταν αυτή του Γάλλου Βερνάρδου (Bernardus Monachus), Καθολικού μισιονάριου και μοναχού, ο οποίος έκανε προσκυνηματικό ταξίδι στην Αίγυπτο και την Παλαιστίνη μεταξύ του 865 έως το 870 μ.Χ. και αποδίδει σε άγγελο τη μετάδοση του φωτός στον Πατριάρχη.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η καταγραφή του γεγονότος από τον Φουσέ της Σαρτρ (Foucher de Chartres, 1059-1127), τον Γάλλο ιερέα και χρονικογράφο της Α’ Σταυροφορίας, έναν από τους αξιόπιστους μάρτυρες των ιστορικών γεγονότων της εποχής.

Ο κοινός παρονομαστής σε κάθε πιθανή μαρτυρία περί θαύματος είναι ότι αυτές γίνονταν από εκκλησιαστικά πρόσωπα, ή πρόσωπα των οποίων το πολιτικό μέλλον ήταν εξαρτώμενο από τη θρησκεία. Φυσικά υπήρξαν και μερικές εξαιρέσεις όπως αυτή του Πάπα Γρηγορίου Η’ (Αρχιερατεία: 1227-1241)που αποκήρυξε το Άγιο Φως ως απάτη, του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Εφραίμ Β΄ (1766-1771).ο οποίος κατάργησε την τελετή του αγίου φωτός ως «χειροποίητον μηχανουργίαν κ.α.

Στο άρθρο μας θα κάνουμε σαφές ότι οι καιροσκοπικές και κερδοσκοπικές αυτές μαρτυρίες είναι ψευδείς,γεγονός το οποίο δυστυχώς, καθιστά τους ανθρώπους που εμπλέκονται ως σήμερα σε αυτές, ανίκανους να μεταδώσουν την αλήθεια του χριστιανισμού

Η απάτη

Το 1964 κληρικός του Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων αποκάλυψε: «Τα περί του λεγομένου θαύματος του αγίου φωτός, δεν είναι δυνατόν να κοινοποιηθούν, λόγω σκανδάλου. Ευχαρίστως όμως, εφ’ όσον μ’ ερωτάτε, θα σας είπω εν περιλήψει πως γίνεται η τελετή και πώς λαμβάνεται το «άγιον» φως». «Την Μεγάλην Παρασκευήν και μετά την περιφοράν του επιταφίου πέριξ του Παναγίου Τάφου, ο Πατριάρχης τοποθετεί τον Επιτάφιον επί του Τάφου. Κατόπιν τούτου σβήνουν όλα τα κανδήλια τα εντός και εκτός του Τάφου. Την επομένην, Μέγα Σάββατον, ο Σκευοφύλαξ μεταφέρει κεκαλυμμένην με αργυρούν κάλυμμα, μία ειδικήν κανδήλα αναμμένην, την οποίαν τοποθετεί εντός του Παναγίου Τάφου. Εν συνεχεία ο διοικητής των Ιεροσολύμων σφραγίζει τον Τάφον. Ενώ λοιπόν, πάντα τα φώτα και τα κανδήλια έχουν σβυσθή, η ειδική κανδήλα εντός του Τάφου παραμένει αναμμένη. Την 10ην ώραν και μετά την σχετικήν λιτανείαν πέριξ του Αγίου Τάφου, κατά την οποίαν ψάλουν το λυχνικόν «φως ιλαρόν», ανοίγονται αι πύλαι του Ναού του Παναγίου Τάφου και εισέρχεται ο λαός. Συγχρόνως ανοίγει και η πύλη του Κουβουκλίου εις την οποίαν ευρίσκεται ο Τάφος και εισέρχεται ο Πατριάρχης, αφού προηγουμένως τυπικώς αφαιρεί τα αρχιερατικά του άμφια και μένει μόνον με το στιχάριον. Μετά από μίαν σχετικήν τυπικήν προσευχήν, λαμβάνει το «άγιον» φως, όχι βεβαίως θαυματουργικώς, δια να είμαι ειλικρινής, αλλά ανάπτει τον πυρσόν του από την αναμμένην ειδικήν κανδήλα την οποίαν είχε μεταφέρει προηγουμένως ο Σκευοφύλαξ. Αυτή με λίγα λόγια είναι είναι η διαδικασία περί του «αγίου» φωτός».

Μια πιο σύγχρονη και επιστημονική εξήγηση αφορά μια αρχαία, απόκρυφη εφαρμογή που οργανώνεται απί τους κληρικούς του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων,σύμφωνα με την οποία τα κεριά έχουν εμβαπτιστεί προηγουμένως σε φώσφορο, ο οποίος έχει την ιδιότητα της αυτοανάφλεξης μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Οι υποστηρικτές του “θαύματος” επιχειρηματολογούν λέγοντας ότι ο φώσφορος ανακαλύφθηκε τον 17ο αιώνα ωστόσο είναι γνωστό πως στη μέση ανατολή από την αρχαιότητα ακόμα, υπήρχαν ουσίες με παρόμοιες ιδιότητες.

Ένας άλλος ισχυρισμός σχετικά με την αγιότητα της ελεύσεως του φωτός προκύπτει από το γεγονός ότι η φλόγα των 33 κεριών του δεν καίει εάν την αγγίξεις για μερικά δευτερόλεπτα Αν και η φλόγα που δεν καίει χρησιμοποιείται συχνά από πλανόδιους μάγους και κομπάρσους σε τσίρκο, ως μη κανονική φλόγα, έχει δοθεί εξήγηση και σε αυτό. Είναι γνωστό, ότι η αυτοανέφλεξη του φωσφόρου δεν προκαλεί θερμότητα στην αρχή και η φλόγα είναι σχετικά ψυχρή. Έτσι εξηγείται επιστημονικά το φαινόμενο της ακαΐας. Κατά την καύση των 33 κεριών, παράγεται ισχυρό ανοδικό ρεύμα, και η φλόγα που δημιουργείται πάλλεται. Η παλλόμενη φλόγα σε συνδυασμό με το παλλόμενο χέρι δημιουργούν μια παροδική ανοχή του σώματος μας σε αυτήν, εφόσον δεν παρεμβάλλονται ουσίες ταχείας καύσης όπως πχ τρίχες.

Αυτή το “ιερό” κατασκεύασμα προσέλκυσης τουριστών-προσκυνητών είχαν το θράσος να απαιτήσουν να γίνει “μυστήριο” και να αναγράφεται ως “τελετή του μυστηρίου του αγίου Φωτός” αλλά ευτυχώς ο τότε μητροπολίτης Κυριακουπόλεως Αριστόβουλος, αντέδρασε, λέγοντας πως κάτι τέτοιο είναι ανίερο, αφού αποτελεί ανθρώπινο κατασκεύασμα.

Ο σοφός διδάσκαλος του γένους, Αδαμάντιος Κοραής, μας πληροφορεί σχετικά στον τρίτο τόμο του βιβλίου του «ΑΤΑΚΤΑ», ότι, “οι χριστιανοί Πατέρες δεν αναφέρουν τίποτα μέχρι τον 9ον μ.Χ αιώνα περί του «αγίου» φωτός”, και αφού αναγνωρίζει μόνο τον Ιησού Χριστό ως το Αληθινό Φως, αποκαλεί τους Αγιοταφίτες ιερείς λαοπλάνους, και συνεχίζει λέγοντας «Το ψευδόθαυμα αυτό το πιστεύουν ολίγοι, ίσως τινές δια μωρίαν και άλλοι δι΄ αισχροκέρδειαν… Ουδέ ο Χρυσόστομος το επίστευεν ή μάλλον ουδέ το εγνώριζε, διότι, άν εις τον καιρόν του εθαυματουργείτο το άγιον φώς, πώς ήτο δυνατόν να λέγη ότι δέν εγίνοντο πλέον θαύματα;»

~Σε καμία περίπτωση δεν τασσόμαστε κατά των συνανθρώπων μας που δέχονται το συμβάν ως θαύμα. Η ορθοδοξία και η πίστη στο Χριστιανισμό είναι καλώς ή κακώς ριζωμένη στα ήθη τα έθιμα και τις παραδόσεις μας και γι αυτό το λόγο είναι σεβαστή. Πολλοί άνθρωποι έχουν ανάγκη να πιστεύουν σε θαύματα, αγίους και μύθους και για αυτό το λόγο είναι απάνθρωπο και αισχρό η ανάγκη αυτή να γίνεται προϊόν εμπορίου και φανατισμού από κάποιους δήθεν εκπροσώπους της πίστης. Αυτούς με τις λιμουζίνες, τα ακίνητα, τις off shore εταιρείες, τα άμφια και τα μπλιχλιμπίδια των εκατομμυρίων ευρώ, τους δημόσιους υπάλληλους που πρωτοξεκίνησαν το φακελάκι, τους παιδόφιλους, τους πολεμοχαρείς, τους ιμπεριαλιστές, τους ρατσιστές, τους φυλάργυρους μασόνους υπηρέτες του θεού. Ευχαριστώ πολύ για το θαύμα που μας προσφέρετε αλλά δε θα πάρουμε. Και αν σε κάθε περίπτωση εσείς εκεί στα Ιεροσόλυμα, έχετε ανώτερες σχέσεις με τον Παντοδύναμο, ζητήστε του να σταματήσει ο πόλεμος στη γειτονιά σας, την Παλαιστίνη.~ Καλό ποδοπάτημα.

ΕΡΕΥΝΕΣ

4 στα 4 η ΝΔ στις Σέρρες με ποσοστό ευστοχίας ΟΠΕΚΕΠΕ 100%

Published

on

Αν το ρουσφέτι ήταν άθλημα, θα μιλούσαμε για την απόλυτη επίδοση. Χωρίς χαμένες βολές, χωρίς αστοχίες. Και στις Σέρρες η ΝΔ κατάφερε να πιάσει το 100% ευστοχίας.

Γιατί άλλο η γνωστή ελληνική πατέντα του «να βολευτούμε», κι άλλο αυτό που προκύπτει τώρα. Εδώ δεν έχουμε διάσπαρτες ιστορίες ή μεμονωμένες περιπτώσεις. Έχουμε κανονικό “καρέ”.

Τέσσερις έδρες για τη ΝΔ στον νομό, τέσσερις βουλευτές και – σύμφωνα με τις δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ – τέσσερις παρουσίες. Ο Κώστας Καραμανλής, η Φωτεινή Αραμπατζή και ο Θεόφιλος Λεονταρίδης στη νεότερη υπόθεση. Ο Τάσος Χατζηβασιλείου στην προηγούμενη, που του στοίχισε τότε και τη θέση στην κυβέρνηση.

Τέσσερις στους τέσσερις. Ποσοστό που δεν το λες απλώς υψηλό, το λες απόλυτο. Και όταν το «απόλυτο» αφορά μια υπόθεση σαν αυτή του ΟΠΕΚΕΠΕ, τότε η κουβέντα αλλάζει επίπεδο.

Γιατί εκεί που τελειώνουν οι δικαιολογίες, αρχίζουν τα ερωτήματα. Όχι μόνο για πρόσωπα, αλλά για ολόκληρο τον τρόπο που στήνεται και αναπαράγεται μια πολιτική πραγματικότητα.

Και τελικά, ίσως το πιο ανησυχητικό δεν είναι το 4 στα 4.

Είναι ότι, κάπου εκεί έξω, μοιάζει σε κάποιους και απολύτως φυσιολογικό. Τόσο φυσιολογικό που κάποιους τους ξαναψηφίζουν και τους επανεκλέγουν πανηγυρικά.

Πηγή 

Continue Reading

ΕΡΕΥΝΕΣ

«Κράτα τους φτωχούς»: Η κυνική στρατηγική του Αριστοτέλη

Published

on

Η φτώχεια ως εργαλείο τυραννίας: Η ανάλυση του Αριστοτέλη

Στα Πολιτικά του, ο Αριστοτέλης αποκαλύπτει μια κυνική αλλά διαχρονική αλήθεια: ο τύραννος κρατάει το λαό φτωχό όχι από αμέλεια, αλλά σκόπιμα, για να τον εμποδίσει να επαναστατήσει. Αυτή η τακτική, που περιγράφεται στο Βιβλίο Ε, Κεφάλαιο 11, δείχνει πώς η οικονομική εξαθλίωση γίνεται όπλο ελέγχου, απορροφώντας τον χρόνο και τους πόρους των φτωχών.

Η στρατηγική του τυράννου

Ο Αριστοτέλης γράφει ξεκάθαρα: «Συμφέρει τον τύραννο να κρατάει τους υπηκόους του φτωχούς, ώστε να μην μπορούν να αγοράσουν όπλα για την προστασία τους και να είναι τόσο απασχολημένοι με τις καθημερινές τους εργασίες ώστε να μην έχουν χρόνο για συνωμοσίες».

Αυτή η φτώχεια λειτουργεί ως αλυσίδα:

  • Αποτροπή οπλισμού: Χωρίς χρήματα, ο λαός δεν αγοράζει όπλα ή εξοπλίζεται, μένοντας ευάλωτος.

  • Καθημερινή εξάντληση: Η επιβίωση καταναλώνει όλο τον χρόνο — δουλειά, φόροι, μεγάλες δημόσιες εργασίες (π.χ. πυραμίδες, τείχη) — αφήνοντας μηδέν περιθώριο για πολιτική οργάνωση.

  • Ψυχολογική ταπείνωση: Οι φτωχοί γίνονται «εξευτελισμένοι», παθητικοί, δέχονται την εξουσία σαν δούλοι.

Ο τύραννος μιμείται και τα δύο άκρα: ολιγαρχία (πλούτος για λίγους) και δημοκρατία (λαϊκή βάση), ελκύοντας φτωχούς ως «προστάτης» εναντίον πλουσίων, ενώ τους κρατάει εξαθλιωμένους.

Φτώχεια ως πηγή αστάθειας και ελέγχου

Ο Αριστοτέλης συνδέει τη φτώχεια με φθορά πολιτειών: «Η φτώχεια είναι η μητέρα της επανάστασης και του εγκλήματος». Οι φτωχοί γίνονται είτε υπερβολικά φιλόδοξοι (επιβάλλουν άκρατη δημοκρατία για πλουτισμό) είτε παθητικοί (δέχονται τυραννία).

Χωρίς μεσαία τάξη, το σύστημα πολώνεται και καταρρέει σε χάος ή δουλοκρατία (ochlocracy). Ο τύραννος το εκμεταλλεύεται: αυξάνει φόρους, επιβάλλει βαριά έργα, αποδυναμώνει την οικονομία — όχι από ασέβεια, αλλά για σταθερότητα της εξουσίας του.

Διαχρονική επικαιρότητα

Αυτή η ιδέα ξεπερνά την αρχαιότητα. Σήμερα, σε αυταρχικά καθεστώτα, βλέπουμε παρόμοιες τακτικές: υπερφορολόγηση, εξάρτηση από επιδόματα, μαζικά έργα που εξαντλούν. Στην Ελλάδα, θυμίζει συζητήσεις για νεοφιλελευθερισμό και φτώχεια ως «έλεγχο».

Ο Αριστοτέλης προειδοποιεί: η φτώχεια δεν είναι τυχαία — είναι στρατηγική. Η λύση; Ισορροπημένη πολυτέλεια με μεσαία τάξη και ισχυρή νομοθεσία.

Continue Reading

ΕΡΕΥΝΕΣ

Απ’ τα φαράγγια του Σουλίου στα βράχια της Πάργας: Η διαδρομή των αδούλωτων πολεμιστών

Published

on

Στα βουνά της Ηπείρου το Σούλι και στην άκρη του Ιονίου η Πάργα μοιάζουν σήμερα δύο ξεχωριστοί κόσμοι· όμως η ιστορία τους είναι δεμένη όσο λίγες. Οι Σουλιώτες, οι θρυλικοί ορεσίβιοι πολεμιστές, και η παραθαλάσσια Πάργα, με το Ενετικό της κάστρο, συμμάχησαν για δεκαετίες απέναντι στην εξουσία του Αλή πασά και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γράφοντας μαζί μερικές από τις πιο δραματικές σελίδες της προεπαναστατικής Ελλάδας.

Οι Σουλιώτες αποτελούσαν μια ιδιαίτερη κοινότητα ορθόδοξων χριστιανικών γενών, οργανωμένη σε φάρες και σε μια ιδιότυπη «συμπολιτεία» χωριών γύρω από το ορεινό Σούλι της Θεσπρωτίας. Ζούσαν σε δύσβατες πλαγιές, με φτωχό έδαφος και σκληρές συνθήκες, όμως κατάφεραν να διατηρήσουν σχετική αυτονομία μέσα στην Τουρκοκρατία, στηριγμένοι στα όπλα και στην εσωτερική τους πειθαρχία. Ολόκληρη η παιδεία των ανδρών ήταν στραμμένη στον πόλεμο: από μικρά τα αγόρια μάθαιναν να ζουν με τα άρματα, να αντέχουν στην κακουχία και να υπακούν στους αρχηγούς των φαρών τους.

Στην άλλη άκρη της ίδιας ιστορίας, η Πάργα, χτισμένη θεατρικά στον βράχο πάνω από τη θάλασσα, υπήρξε για αιώνες Βενετική κτήση με ισχυρά προνόμια και σημαντική εμπορική κίνηση. Το Ενετικό κάστρο, τα λιμάνια της, τα παλιά λιοτρίβια και τα σαπωνοποιεία μαρτυρούν μια πόλη που έζησε στη διασταύρωση Ανατολής και Δύσης, σε στενή επαφή με την Κέρκυρα και τα υπόλοιπα Επτάνησα. Δεν ήταν τυχαίο ότι Ενετοί, Γάλλοι, Ρώσοι, Άγγλοι και Οθωμανοί διεκδίκησαν επανειλημμένα τον έλεγχό της: όποιος κρατούσε την Πάργα, κρατούσε ένα από τα κλειδιά του Ιονίου και της ηπειρωτικής ακτής.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον οι δρόμοι Σουλιωτών και Παργινών διασταυρώθηκαν νωρίς. Οι πολεμιστές του Σουλίου, στερούμενοι παραγωγικής γης, είχαν διαρκή ανάγκη από τρόφιμα, πυρομαχικά και εξωτερική υποστήριξη, την ώρα που οι εχθροί τους –Οθωμανοί και Τουρκαλβανοί– προσπαθούσαν συνεχώς να τους κλείσουν όλους τους δρόμους ανεφοδιασμού. Η Πάργα, με το ασφαλές της λιμάνι και τις σχέσεις της με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, έγινε σταδιακά η φυσική τους δίοδος προς τη θάλασσα και τη Δύση, το παράθυρο από όπου έμπαινε στον αγώνα τους ο ευρωπαϊκός αέρας.

Από το λιμάνι της Πάργας οι Σουλιώτες προμηθεύονταν τρόφιμα και πολεμοφόδια για τις εκστρατείες τους, είτε με νόμιμο εμπόριο είτε με πιο «ελαστικές» πρακτικές, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που παρείχαν οι Βενετοί κι αργότερα οι Ρώσοι και οι Γάλλοι. Το ίδιο λιμάνι υπήρξε και κανάλι μεταφοράς ευρωπαϊκών όπλων και εφοδίων που στόχευαν στην αποδυνάμωση της οθωμανικής παρουσίας στην Ήπειρο, σε μια εποχή που οι μεγάλες δυνάμεις έβλεπαν στους Σουλιώτες έναν χρήσιμο σύμμαχο απέναντι στην Υψηλή Πύλη.

Η σημασία αυτής της συνεργασίας δεν πέρασε απαρατήρητη από τον Αλή πασά των Ιωαννίνων. Στις αναφορές του προς την Κωνσταντινούπολη και στις επαφές του με Γάλλους, Ρώσους και Άγγλους, επέμενε ότι η Πάργα αποτελεί κέντρο ανεφοδιασμού των «ανυπότακτων» Σουλιωτών, ζητώντας επίμονα να του δοθεί η πόλη ώστε να τους αποκόψει από τη θάλασσα. Η μικρή αυτή παραλιακή κοινότητα μετατράπηκε έτσι σε κόμπο πάνω στον οποίο δένονταν οι βλέψεις του σατράπη της Ηπείρου και τα συμφέροντα των μεγάλων ναυτικών δυνάμεων της εποχής.

Η Πάργα όμως δεν ήταν μόνο αποθήκη και λιμάνι, ήταν και καταφύγιο. Όταν οι πιέσεις στο Σούλι γίνονταν αφόρητες, όταν ο ορεινός κλοιός στένευε, οι Σουλιώτες ήξεραν ότι, αν καταφέρουν να φτάσουν ως τη θάλασσα, το Ενετικό κάστρο της Πάργας θα τους προσφέρει μια τελευταία γραμμή άμυνας πριν τον δρόμο για τα Επτάνησα. Το κάστρο, χτισμένο σε φυσικά οχυρή θέση, άντεξε για χρόνια τις αξιώσεις και τις απειλές του Αλή, δίνοντας στους Σουλιώτες και στους Παργινούς την αίσθηση ενός κοινού οχυρού απέναντι στην αυθαιρεσία της εξουσίας.

Η κορύφωση αυτής της σχέσης ήρθε με την πτώση του Σουλίου, τον Δεκέμβριο του 1803. Μετά από μακρά πολιορκία, εξάντληση τροφίμων και πυρομαχικών και εγκατάλειψή τους από τις ξένες δυνάμεις, οι Σουλιώτες αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν με τον Αλή πασά, με τον όρο να φύγουν ελεύθεροι, οπλισμένοι και με τις οικογένειές τους. Τρεις φάλαγγες σχηματίστηκαν τότε για να εγκαταλείψουν τον ιστορικό τους τόπο: η μία χτυπήθηκε στο Ζάλογγο, γράφοντας τον τραγικό χορό των Σουλιωτισσών, άλλη οδηγήθηκε στη μάχη του Σέλτσου, όμως η πρώτη, υπό τον Φώτο Τζαβέλλα και άλλους οπλαρχηγούς, κατάφερε να φτάσει σώα στην Πάργα και από εκεί να περάσει στην Κέρκυρα.

Το επεισόδιο αυτό σφράγισε στη μνήμη των Σουλιωτών την Πάργα ως πύλη σωτηρίας, τόπο όπου ολοκληρώθηκε η έξοδός τους από τα βουνά και άνοιξε ο δρόμος για το Ιόνιο και, αργότερα, για τη συμμετοχή τους στην Ελληνική Επανάσταση. Παράλληλα, στην Παργινή συνείδηση, οι «ξένοι» αυτοί ορεσίβιοι έγιναν πλέον κομμάτι της δικής τους ιστορίας, καθώς μοιράστηκαν λιμάνια, καράβια και αγωνίες με τους ντόπιους.

Λίγα χρόνια αργότερα, όμως, η ίδια Πάργα που τους είχε υποδεχθεί θα γνώριζε και η ίδια τον δικό της ξεριζωμό. Μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους και τις νέες ευρωπαϊκές ισορροπίες, η πόλη πέρασε υπό βρετανική επιρροή, και η απόφαση πάρθηκε στα κέντρα εξουσίας: η Πάργα θα παραδοθεί στον Αλή πασά, με οικονομικά ανταλλάγματα και υποσχέσεις προστασίας προς τους κατοίκους. Οι Παργινοί, αντί να δεχθούν την κυριαρχία του πασά των Ιωαννίνων, προτίμησαν την προσφυγιά. Ξεθάβοντας τα οστά των προγόνων τους για να μην πέσουν σε ξένα χέρια, τα έκαψαν στην πλατεία και επιβιβάστηκαν σε πλοία με προορισμό την Κέρκυρα.

Μαζί τους έφυγαν και Σουλιώτες που είχαν εγκατασταθεί εκεί μετά το 1803, κλείνοντας έναν κύκλο κοινής πορείας: από τα στενά του Σουλίου στο κάστρο της Πάργας και από εκεί στην ξενιτιά των Ιονίων. Η μικρή παραθαλάσσια πόλη που κάποτε υπήρξε καταφύγιο των ορεσίβιων πολεμιστών, έγινε τώρα σκηνή ενός δεύτερου μαζικού ξεριζωμού, όπου Πάργα και Σούλι μοιράστηκαν τον ίδιο πόνο της απώλειας πατρίδας.

Παρά τις δοκιμασίες, ούτε οι Σουλιώτες ούτε οι Παργινοί έμειναν στο περιθώριο της μετέπειτα ιστορίας. Σουλιώτες οπλαρχηγοί, όπως ο Μάρκος Μπότσαρης και ο Κίτσος Τζαβέλλας, αναδείχθηκαν σε πρωταγωνιστές της Επανάστασης του 1821, ενώ πρόσφυγες από την Πάργα και την ευρύτερη περιοχή της Τσαμουριάς βρέθηκαν στα επαναστατικά στρατόπεδα της Δυτικής Στερεάς και της Πελοποννήσου. Όταν πια η Πάργα απελευθερώθηκε και ενώθηκε με την Ελλάδα, πολλοί απόγονοι αυτών των προσφύγων επέστρεψαν στον τόπο των προγόνων τους, κλείνοντας –όσο γίνεται να κλείσει– μια βαριά ιστορική πληγή.

Σήμερα, ο επισκέπτης που ανεβαίνει στο κάστρο της Πάργας ή στέκεται στο μώλο κοιτάζοντας προς τα βουνά, δύσκολα φαντάζεται πόσο πυκνή σε γεγονότα υπήρξε η διαδρομή ανάμεσα στο Σούλι και αυτή τη μικρή πόλη του Ιονίου. Κι όμως, πίσω από κάθε παλιό καλντερίμι, πίσω από κάθε μνημείο για τους Σουλιώτες και πίσω από κάθε αφήγηση για την πώληση της Πάργας, κρύβεται η ιστορία μιας συμμαχίας που γεννήθηκε από την ανάγκη για ελευθερία, άντεξε σε πολιορκίες και προδοσίες και κατέληξε να γίνει κομμάτι της συλλογικής μνήμης όλης της Ηπείρου.

Continue Reading

Η εφημεριδα της Παργας

April 2026
MTWTFSS
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

ΠΑΡΓΑ LIVE WEB CAM

ΠΑΡΓΑ4 months ago

Αυτός είναι ο δράστης της ένοπλης ληστείας στην Πάργα

ΠΑΡΓΑ3 years ago

Πάργα: «Κανείς δεν χτύπησε το παιδί» λέει ο εργοδότης για καταγγελία ξυλοδαρμού εργαζόμενου με τσουγκράνα

ΠΑΡΓΑ4 months ago

Ληστεία και πυροβολισμοί στην Πάργα: Δράστες απείλησαν τον ιδιοκτήτη και πυροβόλησαν για να διαφύγουν

ΠΑΡΓΑ1 year ago

Από την Πάργα στη Φλόριντα: Ο Βασίλης Γεραλέξης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SUP

ΠΑΡΓΑ3 years ago

Πάργα: Σκάφος χτύπησε 13χρονη που έκανε SUP

ΠΑΡΓΑ3 years ago

Πάργα: «Βιώνει μετατραυματικό σοκ» Τι λέει η μητέρα του 20χρονου εργαζομένου που ξυλοκοπήθηκε

ΠΑΡΓΑ4 months ago

Εντοπίστηκε η σορός του 63χρονου ψαρά στην Πάργα

αίθουσα δικαστηρίου
ΠΑΡΓΑ3 years ago

Τη νομική οδό παίρνει η υπόθεση ξυλοδαρμού εργαζομένου στην Πάργα (ηχητικό)

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ3 years ago

Καταγγελία: Έκατσαν στην άκρη παραλίας γεμάτη με ξαπλώστρες- Και τους έδιωξαν

ΠΑΡΓΑ3 years ago

Στο Mega και στο Οpen η είδηση για την καταγγελία ξυλοδαρμού στην Πάργα (βίντεο)

ΑΓΙΑ6 days ago

Μαζική συνέλευση στην Αγιά κατά της εγκατάστασης ανεμογεννητριών

Μαζική συνέλευση πραγματοποιήθηκε στην Αγιά Πάργας με θέμα την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στο χωριό. Η συνέλευση διοργανώθηκε με πρωτοβουλία του πολιτιστικού...

Δημος Παργας2 weeks ago

Κάλεσμα προς τον κ. Γκούμα για δημόσια συγγνώμη και αποκατάσταση

Σχετικά με τους ανυπόστατους ισχυρισμούς και τους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς του κ. Γκούμα, ο οποίος άλλωστε τους συνηθίζει, περί δήθεν ψευδών...

ΑΠΟΨΕΙΣ2 weeks ago

Ανακοίνωση της παράταξης «ΒΗΜΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ» για πρόγραμμα INTERREG στον Δήμο Πάργας

Ανακοίνωση σχετικά με τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 18ης Μαρτίου 2026 εξέδωσε η παράταξη «ΒΗΜΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ». Σύμφωνα με...

ΑΘΛΗΤΙΚΑ2 weeks ago

Αγώνας με φιλανθρωπικό χαρακτήρα τη Δευτέρα 17:00 στην Πάργα

Τη Δευτέρα η ομάδα μας αντιμετωπίζει σε φιλικό παιχνίδι τον ΠΑΣ Αχέρων Καναλακίου στο Δημοτικό Στάδιο Πάργας. Ο αγώνας έχει...

ανεμογεννήτριες στην Αγιά ανεμογεννήτριες στην Αγιά
ΑΓΙΑ3 weeks ago

«Όχι» του Δήμου Πάργας στη μελέτη για ανεμογεννήτριες στην Αγιά

Με ομόφωνη απόφαση, το Δημοτικό Συμβούλιο Πάργας γνωμοδότησε αρνητικά στη μελέτη περιβάλλοντος για την τοποθέτηση ανεμογεννητριών στη θέση Περίβλεπτον, στην...

Θεατρικό-Εργαστήρι-Πάργας Θεατρικό-Εργαστήρι-Πάργας
ΠΑΡΓΑ3 weeks ago

«Φτυστός ο μακαρίτης» στην Πάργα: Το Θεατρικό Εργαστήρι «Η Αυλαία» επιστρέφει με κωμωδία!

Παραστάσεις Μαρτίου-Απριλίου 2026 στο Πνευματικό Κέντρο – Πληροφορίες και κρατήσεις Το Θεατρικό Εργαστήρι Πάργας «Η Αυλαία» ενισχύει για ακόμη μια...

ΔΗΜΟΦΙΛΗ