Αν ήταν ο γιος σου
θα γέμιζες την θάλασσα με πλοία
από οποιαδήποτε σημαία.
Κι όλοι μαζί θα γινόσασταν γέφυρα,
ποτέ δεν θα τον αφήνατε μόνο του
θα σκιάζατε το πρόσωπό του
για να μην το κάψει ο ήλιος,
για να μην βραχεί από το αλμυρό νερό.
Αν ήταν ο γιος σου
θα έπεφτες στην θάλασσα
θα σκότωνες τον ψαρά που δεν δάνειζε το σκάφος,
θα φώναζες για βοήθεια,
θα χτυπούσες τις πόρτες της κυβέρνησης
για να διεκδικήσεις τη ζωή του.
Αν ήταν ο γιος σου θα πενθούσες,
θα μισούσες τον κόσμο, θα μισούσες τα λιμάνια
αυτούς που σας κρατούν μακριά .
Αν ήταν ο γιος σου, θα τους έλεγες
απάνθρωπους, δειλούς,
θα τους έφτυνες,
θα τους έσπαζες τα μούτρα
θα ήθελες να τους πνίξεις όλους
στην ίδια θάλασσα.
Αλλά μην ανησυχείς…
Δεν είναι ο γιος σου…
Μπορείς να κοιμηθείς ειρηνικά
και πάνω από όλα ασφαλής.
Δεν είναι ο γιος σου.
είναι απλά το παιδί της χαμένης ανθρωπότητας
της βρόμικης ανθρωπότητας,
που δεν κάνει θόρυβο.
Δεν είναι ο γιος σου.
κοιμήσου ειρηνικά
δεν είναι δικός σου.
Όχι ακόμα…
Ένα στα τρία παιδιά στην Αφρική στερούνται το φαγητό και η πείνα ευθύνεται σχεδόν για τους μισούς από τους θανάτους παιδιών στην ήπειρο, προειδοποίησε ένα think tank που εδρεύει στην Αντίς Αμπέμπα, σύμφωνα με δημοσίευμα της Guardian.
Σε μια επείγουσα έκκλησή της για την λήψη μέτρων μια έρευνα του Αφρικανικού Φόρουμ για την Πολιτική σχετικά με τα Παιδιά αναφέρει ότι σχεδόν 60 εκατομμύρια παιδιά στην Αφρική δεν έχουν επαρκείς ποσότητες τροφίμων παρά την οικονομική ανάπτυξη που γνωρίζει η ήπειρος τα τελευταία χρόνια.
Ένα παιδί πεθαίνει κάθε τρία δευτερόλεπτα σε όλον τον κόσμο εξαιτίας της έλλειψης τροφίμων –δηλαδή 10.000 παιδιά καθημερινά– αλλά παρότι οι αριθμοί αυτοί δείχνουν μια βελτίωση στο θέμα της πείνας των παιδιών σε παγκόσμιο επίπεδο, η κατάσταση επιδεινώνεται σε ορισμένα τμήματα της Αφρικής όπου το πρόβλημα προκαλείται σε μεγάλο βαθμό από την έλλειψη πολιτικής βούλησης.
Εννέα στα 10 παιδιά στην Αφρική δεν πληροί τα κριτήρια που έχει θέσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) για μια στοιχειωδώς αποδεκτή διατροφή και δύο στα πέντε δεν καταναλώνουν τακτικά γεύματα.
Η Λιβερία, το Κονγκό και το Τσαντ βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης σε ό,τι αφορά τα παιδιά από έξι ως 23 μηνών που λαμβάνουν επαρκή και με ποικιλία διατροφή τακτικά. Ακολουθούν η Ζιμπάμπουε, η Γουινέα-Μπισάου, η Γκάμπια και η ΛΔ Κονγκό.
Η Αφρική πιθανόν να έχει ένα δισεκατομμύρια υποσιτιζόμενα και πεινασμένα παιδιά ως το 2050 αν συνεχιστεί η ίδια κατάσταση.
Οι πολεμικές συγκρούσεις και η κλιματική αλλαγή έχουν επιδεινώσει το πρόβλημα στην Αφρική με τρία στα τέσσερα παιδιά με καθυστέρηση στην ανάπτυξη κάτω των πέντε ετών να κατοικούν σε χώρες που έχουν μετατραπεί σε πολεμικές ζώνες.
Το 2017 περισσότεροι από οκτώ εκατομμύρια άνθρωποι στην Αιθιοπία, πέντε εκατομμύρια στο Μαλάουι, τέσσερα εκατομμύρια στην Ζιμπάμπουε και τρία εκατομμύρια στην Κένυα βίωναν οξεία διατροφική ανασφάλεια που προκαλείται από ζητήματα τα οποία σχετίζονται με την κλιματική κρίση.
Ένα νέο σχολείο-φάρμα, χωρίς μαθήματα, χωρίς διάβασμα, που μαθαίνει στα παιδιά να είναι κοντά στα ζώα, να φροντίζουν φυτά, να γνωρίσουν και να αγαπήσουν το χώμα.
Βρίσκεται στη Ρώμη και πήρε το Α’ βραβείο σε έναν διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, το AWR.
Μια ομάδα σχεδιαστών με βάση τη Ρώμη, οι Edoardo Capuzzo Dolcetta, Gabriele Capobianco, Davide Troiana, και Jonathan Lazar δημιούργησαν ένα πραγματικά ιδιαίτερο και ενδιαφέρον σχολείο συνδέοντας το παιδί με τη φύση, κάτι που δυστυχώς στις δυτικές κοινωνίες είναι σπάνιο.
Στο Nursery Fields Forever, τα παιδιά είναι σχεδόν όλη μέρα έξω στα χωράφια, και «δουλεύουν» σε μια φάρμα.
Φυτεύουν και καλλιεργούν λαχανικά, έχει γαϊδουράκια, κατσικάκια, ζώα της φάρμας, δεν υπάρχουν δάσκαλοι και κάτι να «μάθεις», πέρα από την προσωπική πρακτική που αποκτούν τα ίδια τα παιδάκια μέσα στη φάρμα ή στα θερμοκήπια.
Δεν υπάρχουν θρανία, καρέκλες, το κάθε παιδί μπορεί να μπαίνει μέσα ή να βγαίνει έξω όποτε θέλει. Βιώνουν και εξερευνούν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας καθώς το σχολείο λειτουργεί με φωτοβολταϊκά και ανεμογενήτριες.
Εκτός από την απαραίτητη και ουσιαστική επαφή που αποκτούν τα παιδιά με τη φύση και τα ζώα, καλλιεργούν και την αυτοπεποίθηση, την υπευθυνότητα, αφού διαχειρίζονται μόνα τους το ζήτημα της τροφής και της ανάπτυξης.
Σε μια εποχή που η ακαδημαϊκή παιδεία έχει χάσει την όποια αίγλη μπορεί να είχε ποτέ, που τα πτυχεία και τα διδακτορικά δεν σημαίνουν τίποτα καθώς δεν μπορούν να βοηθήσουν τους νέους να βρουν δουλειά, που τα άγχη των εξετάσεων και των διαγωνισμάτων τραυματίζουν τους έφηβους περισσότερο ή λιγότερο, είναι η ώρα να ανοίξει σοβαρά και στη χώρα μας το ζήτημα της εναλλακτικής εκπαίδευσης, και συγκεκριμένα της δημόσιας εναλλακτικής εκπαίδευσης.
Αν μη τι άλλο, για να μην μισούν τα παιδιά το σχολείο…
Αλήθεια γνωρίζετε που διαφέρει η εθνικότητα με την υπηκοότητα ενός ατόμου; Ας δούμε στο σύντομο άρθρο που ακολουθεί
Τι είναι η υπηκοότητα και τι η εθνικότητα ενός ατόμου; Μπορούν οι δύο αυτές ιδιότητες να είναι διαφορετικές;
Και τι είναι η ιθαγένεια και σε τι διαφέρει από τους προηγούμενους όρους;
Ας ρίξουμε λίγο φως!
Τι είναι η υπηκοότητα και τι ιθαγένεια
Η υπηκοότητα, σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, είναι η νομική σχέση ή δεσμός που έχει ένα άτομο με τη χώρα στην οποία ανήκει, στη χώρα δηλαδή τς οποίας είναι υπήκοος.
Η λέξη υπήκοος προέρχεται από τις λέξεις “υπό” και “ακοή”και χρησιμοποιείται για να δηλώσει ότι κάποιος είναι πολίτης μιας χώρας, δηλαδή ότι υπακούει στους νόμους και τους κανόνες της. Μάλιστα ο υπήκοος μιας χώρας βγάζει και διαβατήριο από την χώρα αυτή.
Από την άλλη η λέξη ιθαγένεια προέρχεται από τις λέξεις “ιθύς”, που σημαίνει ευθύς, και “γένος”. Χρησιμοποιείται δηλαδή για αυτόν που προέρχεται απευθείας από προηγούμενες γενιές, ή αλλιώς τον γηγενή μιας περιοχής.
Ωστόσο, στη χώρα μας δεν γίνεται διάκριση μεταξύ ιθαγένειας και υπηκοότητας, γεγονός που σημαίνει ότι οι δύο λέξεις χρησιμοποιούνται ως ταυτόσημες, δηλαδή σημαίνουν το ίδιο πράγμα.
Βέβαια οι δυο όροι χρησιμοποιούνται κάπως διαφορετικά. Λέμε, δηλαδή, ότι ο τάδε είναι Έλληνας υπήκοος και όχι ιθαγενής, αλλά μπορούμε να πούμε ότι έχει Ελληνική υπηκοότητα ή ιθαγένεια.
Σε κάθε περίπτωση, αυτός που έχει την υπηκοότητα ή ιθαγένεια μιας χώρας, είτε κατάγεται από γονείς που έχουν την ιθαγένεια της συγκεκριμένης χώρας, είτε γεννήθηκε ο ίδιος στην χώρα αυτή, είτε απέκτησε αργότερα την υπηκοότητα της, θεωρείται πολίτης της χώρας αυτής και υπακούει στους νόμους και στους κανόνες της.
Τι είναι η εθνικότητα
Σε αντίθεση με τις έννοιες των όρων ιθαγένεια και υπηκοότητα, η εθνικότητα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Η διαφορετικότητας της έγκειται στο γεγονός ότι η έννοια της έχει καθαρά ηθικό και πολιτισμικό χαρακτήρα.
Για την ακρίβεια με τον όρο εθνικότητα δηλώνουμε σε ποιο έθνος (και όχι κράτος) ανήκουμε.
Για παράδειγμα πολλοί ομογενείς του εξωτερικού μπορεί να δηλώνουν ότι έχουν ελληνική εθνικότητα, μιας και αισθάνονται Έλληνες, αλλά μπορεί να μην έχουν την υπηκοότητα μιας και μπορεί να γεννήθηκαν και να μεγάλωσαν στο εξωτερικό και να μην έχουν καμία νομική σχέση με την χώρα καταγωγής τους.
Με απλά λόγια, η διαφορά της εθνικότητας σε σχέση με την υπηκοότητα είναι ότι η πρώτη βασίζεται στη σχέση ενός ατόμου με τον πολιτισμό και τις ηθικές αξίες ή τα έθιμα του τόπου απ’ όπου προέρχεται η οικογένειά του, ενώ η υπηκοότητα έχει να κάνει καθαρά με τη νομική του σχέση με ένα κράτος.
