Στο υπουργείο εργάζονταν…πυρετωδώς για “να ξεκινήσουν τα σχολεία χωρίς κενά” και αυτά θα ανοίξουν για τους μαθητές μας με 20.000 κενά!

Μόνο οργή προκαλούν τα όσα ακούγαμε όλο το προηγούμενο διάστημα από στελέχη του υπουργείου Παιδείας και την υφυπουργό Δ. Μιχαηλίδου για την…πυρετώδη προσπάθεια που καταβάλουν ώστε “να ξεκινήσουν τα σχολεία χωρίς κενά”, για να δούμε τελικά τον αριθμό των προσλήψεων των συμβασιούχων εκπαιδευτικών να πετσοκόβεται στους 28.353 τη στιγμή που τα συνολικά κενά στα σχολεία σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, είναι πάνω από 47.000! Μάλιστα οι προθέσεις του Υπουργείου ώστε να μπει επιπλέον “κόφτης” στις προσλήψεις εκπαιδευτικών γίνονται ακόμα πιο φανερές αν λάβουμε υπόψη ότι οι προσλήψεις της Α’ φάσης είναι κατά 3.500 λιγότερες σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή φάση πρόσληψης συμβασιούχων αναπληρωτών! Ο μόνιμοι διορισμοί του καλοκαιριού στην ουσία καλύπτουν οριακά τις συνταξιοδοτήσεις αρά δεν ισχύει το επιχείρημα ότι κάποια κενά καλύφθηκαν με μόνιμους διορισμούς.

Στη ΔΙΠΕ Πρέβεζας από τα 111 κενά που δόθηκαν καλύφθηκαν μόλις τα 60. Συνολικά καλύφθηκαν μόλις το 54% των κενών που υπήρχαν στα τέλη Αυγούστου! Τα κενά που παραμένουν είναι:

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ!

Φτάνει πια με αυτό το χάλι που θέλει να είναι “κανονικότητα” δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί να μην ξέρουν αν, που και πότε θα δουλέψουν ανάλογα με τα…γούστα της κάθε κυβέρνησης που όλες τους με τη σειρά όλα αυτά τα χρόνια όχι απλά συντηρούν την ελαστική εργασία στην εκπαίδευση, αλλά την πάνε και ένα βήμα παραπέρα χειροτερεύοντας κάθε φορά τους όρους διαβίωσης των συμβασιούχων αναπληρωτών.

Όλες οι κυβερνήσεις βάζουν περιορισμούς στις προσλήψεις, καθορίζουν τον αριθμό των εκπαιδευτικών που θα στελεχώσουν τα σχολεία της χώρας εφαρμόζοντας κάθε λογής “κόφτες”, επίσημα και ανεπίσημα “μαγειρέματα” (π.χ. συγχωνεύσεις τμημάτων, κατάργηση μαθημάτων ειδικοτήτων, αλλαγές στην παράλληλη στήριξη, αναθέσεις μαθημάτων σε άλλες ειδικότητες, κ.ά.). Την ίδια στιγμή, ενισχύουν με κάθε τρόπο και με δεκάδες δις ευρώ από τη φοροληστεία των εργαζομένων τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους αντεργατικούς σχεδιασμούς (προκλητικές επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές, ΝΑΤΟϊκοί εξοπλισμοί κ.α)!

Είναι τουλάχιστον απαράδεκτο, χιλιάδες μαθητές σε όλη την Ελλάδα που χρήζουν παράλληλης στήριξης να μένουν “ξεκρέμαστοι” γυρνώντας σε εποχές παιδαγωγικού Μεσαίωνα. Αυτές είναι οι περιβόητες «τομές» στην εκπαίδευση για τις οποίες το υπουργείο και η κυβέρνηση κόμπαζαν όλο το καλοκαίρι. Αυτή είναι η περίφημη «αναβάθμιση» του σχολείου.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΦΩΝΗ! ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΝΑ ΤΗ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ!

Οι συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί δεν είναι αριθμοί που αραδιάζει στα κανάλια η κυβέρνηση για τις επικοινωνιακές της σκοπιμότητες, ούτε “τράπουλα” για ανακάτεμα όπως ευθαρσώς δήλωσε η υφυπουργός! Είναι παιδαγωγοί με αξιοπρέπεια που τόσα χρόνια βάζουν πλάτη για τη μόρφωση των μαθητών μας και που με τους αγώνες στο δρόμο και στα σχολεία, μέσα από τα σωματεία μας, έχουμε πετύχει μικρές και μεγάλες νίκες!

Τώρα, κάθε συμβασιούχος εκπαιδευτικός, είτε προσλήφθηκε είτε παραμένει άνεργος, να έρθει σε επαφή με το σωματείο του, να οργανώσουμε όλοι μαζί τον αγώνα μας για να γίνει πιο δυνατή η φωνή μας που λέει:

-Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών για την κάλυψη όλων των κενών, μονιμοποίηση όλων των εκπαιδευτικών που εργάζονται τα τελευταία χρόνια στα σχολεία.

– Να καλυφθούν όλα τα πραγματικά κενά στα σχολεία χωρίς «κόφτες», «μαγειρέματα» και περικοπές σε μια φάση τις επόμενες μέρες.

– Να ληφθούν εδώ και τώρα μέτρα για την στήριξη της διαβίωσης των εκπαιδευτικών και κυρίως της στέγασής τους. Δωρεάν μετακίνηση προς τον τόπο ανάληψης υπηρεσίας, επίδομα στέγασης 300€ με ευθύνη της κυβέρνησης σε όσους αναγκάζονται να νοικιάζουν σπίτι. Διάθεση εστιών, δωματίων σε ξενοδοχεία, οικονομική στήριξη σε νησιωτικές περιοχές με ευθύνη Δήμων και Περιφερειών.

– Ούτε ένα κλεμμένο μεροκάματο. Καταβολή ολόκληρου του μισθού για τον Σεπτέμβριο. 20% αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά 13^ου και 14^ου μισθού.

– Άμεση υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που θα κατοχυρώνει τα δικαιώματα στην κατεύθυνση της εξίσωσης δικαιωμάτων μόνιμων και αναπληρωτών.