Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πρέβεζας στεκόμαστε αλληλέγγυοι στα δίκαια αιτήματά του προσωπικού καθαριότητας των σχολικών κτιρίων. Γνωρίζουμε πόσο σημαντικοί είναι οι εργαζόμενοι που φροντίζουν καθημερινά με δυσκολίες και πενιχρά μέσα την υγιεινή των σχολείων, εκεί όπου εμείς οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές μας βρισκόμαστε καθημερινά.

Καταγγέλλουμε με τη σειρά μας την κυβέρνηση, καθώς και τις προηγούμενες γιατί έχουν σοβαρή ευθύνη για τη μείωση των κονδυλίων που δίνονται για τη σχολική καθαριότητα ενώ εκατομμύρια δίνονται απλόχερα σε επιχειρηματικούς ομίλους και στην πολεμική οικονομία.

Καταγγέλλουμε το απαράδεκτο καθεστώς ομηρίας και ανασφάλειας που επικρατεί με τους εργαζόμενους να προσλαμβάνονται Σεπτέμβριο (οριακά κάποιες φορές με τον αγιασμό…) και να απολύονται τον Ιούνιο με τη λήξη της σχολικής χρονιάς αφήνοντάς τους με τα ψίχουλα  και τις προπληρωμένες κάρτες  της ΔΥΠΑ και με τις δημοτικές αρχές να μη διεκδικούν τη μονιμοποίηση των ανθρώπων που εργάζονται χρόνια ολόκληρα στα σχολεία μας και τα στηρίζουν. 

Η  απαίτησή μας να έχουμε καθαρά σχολεία, σύγχρονο και υγιεινό εργασιακό περιβάλλον, αφορά εκπαιδευτικούς, μαθητές, γονείς και καθαρίστριες, είναι κοινή υπόθεση όπως είναι κοινός και ο αγώνας.

Συμπαραστεκόμαστε στον αγώνα τους  για μόνιμη και σταθερή δουλειά και διεκδικούμε μαζί τους να ικανοποιηθούν όλα τα  δίκαια αιτήματά τους.

Απαιτούμε:

• Μόνιμο προσωπικό καθαριότητας πλήρους ωραρίου σε όλα ανεξαρτήτως τα σχολεία από την πρωινή προσέλευση μέχρι και το σχόλασμα των μαθημάτων (και των Ολοήμερων τμημάτων). Μόνο έτσι μπορούμε να στηρίξουμε ολόπλευρα την υγιεινή των παιδιών με βάση την ηλικία και τις ανάγκες που διαμορφώνονται.

• Αύξηση του αριθμού των προσλήψεων μόνιμου προσωπικού καθαρισμού των σχολικών μονάδων με βάση τις ανάγκες αλλά και τη φροντίδα για αντικατάσταση των αδειούχων καθαριστών/στριών στα σχολεία τους τις ημέρες που αυτοί/ές απουσιάζουν με άδεια.

• Άμεση μετατροπή των συμβάσεων του προσωπικού καθαριότητας από μερικής απασχόλησης σε πλήρες ωράριο.

   Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση, τους πολέμους και τα κέρδη τους. Ο δρόμος του αγώνα είναι μονόδρομος.

Η σημερινή τραγωδία στην Εγνατία Οδό, στο τμήμα της Δωδώνης, με δύο νεκρούς και τραυματίες, δεν επιτρέπει εύκολες κουβέντες ούτε βιαστικά συμπεράσματα. Όσο η διερεύνηση βρίσκεται σε εξέλιξη, κανείς δεν μπορεί να μιλά με βεβαιότητα για τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος. Αυτό είναι έργο των αρμόδιων αρχών και μόνο.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να μένει εκτός συζήτησης η συνολική εικόνα του δρόμου. Γιατί το ζήτημα δεν αφορά μόνο το σημερινό δυστύχημα. Αφορά και το κλίμα που έχει ήδη διαμορφωθεί γύρω από την Εγνατία στην Ήπειρο: κλειστές λωρίδες, περιορισμοί σε σειρά σηράγγων, έντονες αντιδράσεις από τις τοπικές κοινωνίες και παρατάσεις που φτάνουν έως το τέλος Αυγούστου. Η ίδια η ΕΡΤ κατέγραψε ότι στην Ήπειρο σημαντικό τμήμα του άξονα λειτουργεί με μία μόνο λωρίδα, ενώ οι αντιδράσεις συνδέονται και με την αίσθηση ότι δεν υπάρχει πάντοτε καθαρή εικόνα για το τι ακριβώς εκτελείται και πότε ολοκληρώνεται.

Για τον οδηγό, η καθημερινή εμπειρία δεν είναι καθόλου ευχάριστη: χαμηλότερες ταχύτητες, καθυστερήσεις, μεγαλύτερη κόπωση, εκνευρισμός και συνεχής προσαρμογή σε συνθήκες που αλλάζουν από σημείο σε σημείο. Και όταν σε αυτά προστίθενται βαρέα οχήματα, στενώματα της κυκλοφορίας και η ψυχολογική πίεση να μη μείνει κανείς «κολλημένος» πίσω από μια νταλίκα λίγο πριν από μονολωρίδα, είναι προφανές ότι το περιβάλλον οδήγησης γίνεται πιο απαιτητικό. Αυτό δεν αποτελεί από μόνο του πόρισμα για το σημερινό δυστύχημα. Αποτελεί, όμως, μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοείται.

Κανείς λογικός άνθρωπος δεν αμφισβητεί την ανάγκη αναβάθμισης. Το αντίθετο. Έχει ήδη αναφερθεί επισήμως ότι 69 σήραγγες άνω των 500 μέτρων χρειάζονται ουσιαστικές παρεμβάσεις για να ανταποκριθούν στις απαιτούμενες προδιαγραφές ασφαλείας και να λάβουν την αναγκαία πιστοποίηση. Το ίδιο το Υπουργείο εξετάζει σενάρια αμφίδρομής και περιορισμών ώστε να γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις χωρίς πλήρη αποκλεισμό της Εγνατίας. Αν, λοιπόν, απαιτούνται έλεγχοι, τεχνικές παρεμβάσεις και σοβαρή προετοιμασία, αυτά πρέπει να προχωρήσουν χωρίς εκπτώσεις. Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, η κοινωνία δικαιούται κάτι περισσότερο από γενικές αναφορές στην ασφάλεια. Δικαιούται σαφές σχέδιο, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και τακτική, υπεύθυνη ενημέρωση.

Η σημασία της Εγνατίας υπερβαίνει κατά πολύ την ταλαιπωρία μιας απλής καθημερινής μετακίνησης. Είναι ο δρόμος που ξεκινά από το λιμάνι της Ηγουμενίτσας και διατρέχει την Ήπειρο, τη Μακεδονία και τη Θράκη. Είναι κρίσιμος άξονας για τις μεταφορές, το εμπόριο, τη διακίνηση προϊόντων, την εφοδιαστική αλυσίδα και τον τουρισμό. Και ακριβώς γι’ αυτό, ενόψει της θερινής περιόδου, το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο πιεστικό: μπορεί ένας τόσο σημαντικός δρόμος να μπαίνει στους πιο απαιτητικούς μήνες του χρόνου με τόσο μεγάλη εκκρεμότητα στην εικόνα που παρουσιάζει;

Από τα τέλη Δεκεμβρίου 2025 η Εγνατία λειτουργεί πλέον σε καθεστώς 35ετούς παραχώρησης, από το σχήμα ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ–Egis, με πρόβλεψη σημαντικών επενδύσεων ανάταξης και βαριάς συντήρησης. Αυτό δεν μειώνει την ανάγκη λογοδοσίας. Την αυξάνει. Γιατί όταν αλλάζει το μοντέλο διαχείρισης ενός τόσο κρίσιμου οδικού άξονα, ο πολίτης περιμένει όχι μόνο δεσμεύσεις, αλλά και ορατή πρόοδο.

Η Ήπειρος δεν ζητά χάρη. Ζητά το αυτονόητο. Έναν δρόμο ασφαλή και λειτουργικό, αλλά και μια διαχείριση που να χαρακτηρίζεται από καθαρό σχέδιο, συνέπεια και υπεύθυνη ενημέρωση. Και μετά τη σημερινή τραγωδία, το αίτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο επιτακτικό: λιγότερη ασάφεια, περισσότερη καθαρότητα, περισσότερη ευθύνη απέναντι στους πολίτες.

Σωτήρης Γιάκης
Χειρουργός Οδοντίατρος

Την ώρα που οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να βρίσκονται αντιμέτωποι με την ακρίβεια και το αυξημένο κόστος διαβίωσης, η κυβέρνηση ανακοίνωσε αύξηση μόλις 40 ευρώ στον κατώτατο μισθό.

Η ΓΣΕΕ επισημαίνει ότι μια τέτοια περιορισμένη αύξηση δεν μπορεί να αντισταθμίσει την υποχώρηση της πραγματικής αγοραστικής δύναμης, καθώς οι συνεχείς ανατιμήσεις σε βασικά αγαθά, ενέργεια και στέγαση εξακολουθούν να πιέζουν σοβαρά τα εισοδήματα των εργαζομένων.

Τα στοιχεία των μελετών του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ καταγράφουν ότι μεγάλο ποσοστό εργαζομένων δυσκολεύεται να καλύψει τις βασικές ανάγκες του μήνα, ενώ η Ελλάδα παραμένει χαμηλά στην κατάταξη της αγοραστικής δύναμης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η εκτίμηση του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ για το 2026 προσδιορίζει τον μηνιαίο ακαθάριστο κατώτατο μισθό αξιοπρεπούς διαβίωσης στα 1052 ευρώ μεικτά.

Η Συνομοσπονδία τονίζει για ακόμη μία φορά ότι ο καθορισμός του κατώτατου μισθού μέσω μονομερών κυβερνητικών αποφάσεων, χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων, δεν πρέπει να συνεχιστεί.

Η μόνη ουσιαστική θεσμική διαδικασία παραμένει η επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, καθώς η πρόσφατη κοινωνική συμφωνία απέδειξε ότι μπορεί να υπάρξει ουσιαστική συνεννόηση των κοινωνικών εταίρων.

Μόνο μέσα από αυτή τη διαδικασία μπορεί ο καθορισμός του κατώτατου μισθού να γίνεται με τρόπο δίκαιο και βιώσιμο, εξασφαλίζοντας αξιοπρεπείς αποδοχές και όρους απασχόλησης για τους εργαζόμενους.