Connect with us

ΠΑΡΓΑ

Η ζώσα μνήμη του Αλκη Αλκαίου

Δημοσιεύτηκε  στις Από
Οπως τον γνώρισε ο Μίλτος Πασχαλίδης
Ο Αλκης Αλκαίος
Ανθρωπος καλλιεργημένος και ευαίσθητος, που διακρινόταν για το ταλέντο αλλά και τη μεγάλη του ευγένεια, ο Αλκης Αλκαίος υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς των τελευταίων χρόνων στο ελληνικό τραγούδι, καταφέρνοντας να τυλίξει τη δημιουργική ζωή του – έως την τελευταία στιγμή – με τα πολύτιμα νήματα της ποίησής του. Με όλες τις δυσκολίες της ζωής, επέμενε να μεταπλάθει όνειρα, αγωνίες, σε στίχους, μετρώντας – σμιλεμένα με το πηγαίο ταλέντο του και την ανεξάντλητη ευαισθησία του – περισσότερα από 150 τραγούδια. Ο Αλκης Αλκαίος, κατά κόσμον Βαγγέλης Λιάρος, στράφηκε προς το σκοτάδι (10/12/12), σε ηλικία 63 χρόνων.

Δύο χρόνια μετά, ο φίλος και συνεργάτης του Μίλτος Πασχαλίδης, που ξέρει να μας εκπλήσσει πάντα ευχάριστα, μοιράζεται μαζί μας ένα βιβλίο – αφιέρωμα στη σχέση του με τον Αλκη Αλκαίο. «Αλκης Αλκαίος – Αγύριστο κεφάλι» (εκδόσεις «Λιβάνη»). Ιστορίες που ξέρει, που έζησε μαζί του από το 1996 που τον γνώρισε μέχρι το 2012 που «έφυγε». Ηταν φίλος του και ήθελε να πει μερικές από τις ιστορίες τους ξεκαθαρίζοντας εξ αρχής ότι «δεν είναι μια βιογραφία του Αλκη Αλκαίου. Ετσι κι αλλιώς, δεν αισθάνομαι ούτε ικανός ούτε αρμόδιος να τη γράψω. Εδώ είναι αυτά που είδα, αυτά που είπαμε κι αυτά που μου επέτρεψε ο ίδιος να ξέρω για εκείνον. Η ζώσα μνήμη του Αλκη εντός μου».

 

Τα ωραία βιβλία δίνουν την ευκαιρία της «συνάντησης», που την έχουμε ανάγκη, στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Το να «κοινωνείς» την επαφή και την επικοινωνία είναι ευκαιρία, που δε σου χαρίζεται, αλλά την επιλέγεις. Και το συγκεκριμένο βιβλίο έχει διπλή αξία. Αφενός γιατί αναφέρεται στον σπουδαίο αυτόν καλλιτέχνη, που «έφυγε» νωρίς έχοντας δημιουργήσει ποιητικά διαμάντια, αλλά παράλληλα έχοντας πονέσει πολύ και αφετέρου γιατί πρόκειται για ένα αφήγημα πλούσιο σε πληροφορίες, για το έργο και τη ζωή του, πλούσιο σε εικόνες, συναισθήματα, αλήθειες και, ναι… κάτω από τις λέξεις υπάρχει μια μουσική που σε ταξιδεύει. Ο Μίλτος Πασχαλίδης, είτε μέσα από τα τραγούδια του, είτε μέσα από τις μυθοπλαστικές δημιουργίες του («Δύο νύχτες στο Σαράντι» και «Ο επόπτης»), είτε μέσα από το ντοκουμέντο, καταφέρνει να σε κερδίσει. Η γραφή του διακρίνεται από μια εσωτερικότητα, αλλά και μια εξωστρέφεια, από έναν ψυχισμό αλλά και μια λυρικότητα.

«
Με καλωσόρισε, μου έσφιξε γερά το χέρι και με συνόδεψε στο σαλόνι. Περπατούσε παράξενα, σχεδόν χορευτικά, σχεδόν κωμικά. Δεν μπορώ να το περιγράψω ακριβώς, δεν έχω ξαναδεί τέτοιο βάδισμα. Εσερνε ελαφρά το ένα πόδι και με το άλλο έκανε μικρά άλματα, μέχρι να φτάσει στην καρέκλα του. Στιγμές τον ένιωθες να μετεωρίζεται, φοβόσουν ότι θα πέσει. Δεν έπεφτε. Ούτε στηριζόταν κάπου. Δεν ξέρω αν είχε συνηθίσει πια να μη στηρίζεται ή αν δεν καταδεχόταν να στηριχτεί πουθενά. Ισως και τα δύο. Ολες οι κινήσεις του είχαν τη δική τους προσωπική γεωμετρία, σαν να είχε επανασχεδιάσει το χώρο γύρω του. `Η σαν να τον είχε επανεφεύρει. Επιανε το γυάλινο ποτήρι με δύο ή τρία δάχτυλα, δάχτυλα πουλιού, μακριά, λεπτά, γαμψά απ’ την πάθηση. Οταν έστρεφε το βλέμμα, έστριβε όπως οι λύκοι, ολόκληρος, σαν ανθρώπινο περισκόπιο. Γι’ αυτό και σε κοίταζε πάντα “αφ’ υψηλού”, αλλά χωρίς την παραμικρή έπαρση, απλώς γιατί έτσι είχε αποφασίσει ο λαιμός του: Να ψηλώνει διαρκώς για να νικήσει τη δυσκαμψία του αυχένα. Οταν μιλούσε με πάθος, δηλαδή σχεδόν πάντα, τεντωνόταν προς τα πίσω τόσο, που κολλούσε την πλάτη στο κάθισμα, λες και ήταν έτοιμος να εκτοξευτεί προς τα πάνω, μαζί με τις λέξεις του. Είναι απ’ τις ελάχιστες φορές που η υπερβολή “δεν πίστευα στα μάτια μου” παύει να είναι υπερβολή. Αυτός ο τύπος, σχεδόν τριάντα χρόνια εθελούσια αποκλεισμένος σε δυο δωμάτια, ένα στην Κάτω Κηφισιά και ένα στην Πάργα, μου είχε ανοίξει παράθυρα σ’ όλο τον κόσμο. Με είχε πάει στη Γη των Βησιγότθων, στο Μεξικό, στο Κατμαντού, στο Μετς και στο Πόρτο Ρίκο, μαζί είχαμε στήσει οδοφράγματα στο Παρίσι το Μάη του ’68, είχαμε ανέβει με κάρο μαζί με την Ρόζα Λούξεμπουργκ, σαλπάραμε στο τσούρμο του Σεβάχ, από το Ταζ Μαχάλ ως το Ντεπό κι από την Πάργα στην πλατεία Χόρχε ντ’ Αλβαράδο».

Στο χωρισμένο σε 14 κεφάλαια (και με ένα επίμετρο στο τέλος) βιβλίο, ο Μίλτος Πασχαλίδης σαν εικαστικός χτίζει το ψηφιδωτό της μνήμης, σαν μουσικός απλώνει τις νότες μιας ζωής που γίνονται τραγούδι, ξετυλίγει το νήμα αληθινών περιστατικών καταφέρνοντας να αγγίξει την ψυχή του αναγνώστη. Με ευαισθησία και ανθρωπιά μιλάει για το πρόβλημα της υγείας του… «Ο Αλκης έπασχε από σπονδυλαρθρίτιδα. Μου το είπε κάποια στιγμή που θεώρησα κατάλληλη να τον ρωτήσω, αρκετά χρόνια μετά την πρώτη γνωριμία μας, όταν ήμουν πλέον βέβαιος ότι η σχέση μας δεν κινδύνευε από δύσκολες ερωτήσεις. Το έθεσα ακαριαία και σχεδόν αδιάφορα, σαν να ρωτούσα τι καιρό νομίζει ότι θα κάνει αύριο. Απάντησε στον ίδιο ακριβώς τόνο. Με τρεις λέξεις-γλωσσοδέτες. “Ρευματοειδή και αγκυλωτική σπονδυλαρθρίτιδα”. “Το είχες από παιδί;” πίεσα λίγο παραπάνω τη συζήτηση. “Οχι. Η υγεία μου επιδεινώθηκε ραγδαία στη χούντα”. Μου δέθηκε η γλώσσα κόμπος. Η λέξη που άρχισε να αναβοσβήνει σαν κόκκινο φωτάκι στο μυαλό μου ήταν: βασανιστήρια. Υστερα, η μια λέξη έφερε την άλλη. Δεν το έκανα επίτηδες, οι συνειρμοί μου είναι συνήθως ακούσιοι και ακατάσχετοι. Προκρούστης, φάλαγγα, Σίνης ο Πιτυοκάμπτης, ηλεκτροσόκ. Λέξεις – κόκκινα φωτάκια, αμείλικτα».

Από τις πιο συγκινητικές στιγμές του βιβλίου η περιγραφή της σεμνής αγωνιστικής του δράσης, για την οποία ο ίδιος δεν μίλαγε ποτέ. Ο Μίλτος όμως το έψαξε. Εμαθε και το κατέγραψε δίνοντας ολοκληρωμένα πια την προσωπικότητα ενός αγωνιζόμενου ανθρώπου, που το όπλο του αγώνα του το μετέτρεψε σε ποιητικά σύμβολα αγώνα… «Ο Αλκης έπιασε δουλειά ως ασκούμενος δικηγόρος στο γραφείο του θείου του, αδερφού της μητέρας του, Ζήκου Ντίνου. Ο Ζήκος Ντίνος ήταν κομμουνιστής, η χούντα τον έστειλε εξορία, γύρισε το 1970 και άνοιξε το δικηγορικό του γραφείο (Πανεπιστημίου 46, Β’ όροφος), στο οποίο παράλληλα συστεγαζόταν και ένας τομέας του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ. Ο Αλκης συμμετείχε ενεργά στον αντιδικτατορικό αγώνα. Με την ομάδα του έκρυβαν τους κυνηγημένους σε υπόγεια, τους φρόντιζαν και τους φυγάδευαν στο εξωτερικό. Συνελήφθη το καλοκαίρι του ’72, κρατήθηκε και βασανίστηκε άγρια για πέντε μήνες, πρώτα στην Μπουμπουλίνας και ύστερα στο ΕΑΤ-ΕΣΑ. Δε μίλησε… Κι όταν η ανάγκη γίνεται Ιστορία, τότε η ιστορία γίνεται σιωπή. Μπήκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ όρθιος και βγήκε με φορείο. Σακατεμένος. Για πολύ καιρό ήταν κατάκοιτος και τον τάιζαν με καλαμάκι. Κάποια στιγμή συνήλθε κάπως και επέστρεψε στην ενεργό δικηγορία. Εντάχθηκε στο Κόμμα, στην Οργάνωση των δικηγόρων, και παρέμεινε ενεργό μέλος για πολλά χρόνια. Από το ’74 και μετά άρχισαν τα μεγάλα προβλήματα. Η υγεία του επιδεινώθηκε ραγδαία… Το πάλεψε όσο μπορούσε. Για ένα διάστημα επέστρεψε και στη μάχιμη δικηγορία. Εφυγε απ’ το γραφείο του θείου του και άνοιξε δικό του, στη Βερανζέρου. Παρέμεινε ανοιχτό μέχρι το ’84. Μετά δεν μπορούσε άλλο. Οχι να δικηγορήσει, καλά καλά ούτε να σταθεί όρθιος για πολλή ώρα. Οι πόνοι ήταν αφόρητοι. Ηταν τότε λοιπόν που ξεκίνησε η καινούργια του εξορία, η εξορία του κλειστού δωματίου, όπως σπαραχτικά την περιγράφει στο “Σαράκι του Ρεμπώ”:

[…] τέσσερις τοίχοι η καινούργια μου εξορία.
Δε φταις εσύ, δε λέει συγγνώμη ο κεραυνός».

Στο cd που συνοδεύει το βιβλίο υπάρχουν τρία ανέκδοτα τραγούδια του Αλκη Αλκαίου σε μουσική του Μίλτου Πασχαλίδη, αλλά και ανέκδοτα σχεδιάσματα από παλαιότερες συνεργασίες τους, όπως το πρώτο σχεδίασμα του τραγουδιού «Το σαράκι του Ρεμπώ». Για το ανολοκλήρωτο «Ηπειρώτικο» του Αλκη Αλκαίου, γράφει ο Μίλτος Πασχαλίδης: «Αυτό το κομμάτι υπήρχε καταγεγραμμένο μόνο στο μυαλό μου. Δεν έχω το χειρόγραφο – τι έκπληξη! – και δεν είχα κάνει καμία πρόχειρη καταγραφή ούτε των στίχων ούτε της μουσικής. Κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης, από ένα τετράστιχο, δεν μπορούσα να θυμηθώ τον τελευταίο στίχο. Ακόμα δεν τον θυμάμαι. Ρώτησα την Ελένη και τον Γρηγόρη αν το βρήκαν στις σημειώσεις ή στα χειρόγραφά του, τίποτα. Αφηρημένος, είπα να πάρω τον Αλκη τηλέφωνο να μου τον ξαναπεί. Και τότε συνειδητοποίησα δύο πράγματα. Πρώτον: Για το υποσυνείδητό μου ο Αλκης είναι ακόμα εδώ. Δεύτερον: Το αμετάκλητο γεγονός ότι ο Αλκης δεν είναι πια εδώ. Και πένθησα αληθινά, ετεροχρονισμένα, σχεδόν ένα χρόνο μετά. Το στίχο που έλειπε τον συμπληρώσαμε με τον Οδυσσέα. Ελπίζω να μη φάμε καμία κατσάδα άνωθεν».

«Σ’ ένα γεφύρι πέτρινο θα χτίσω την καρδιά μου, όταν περνάς τον ποταμό ν’ ακούς τον αναστεναγμό και τα παράπονά μου. Το δέντρο κρύβει το πουλί, τ’ αγρίμι τ’ άγρια δάση και συ αγρίμι και πουλί ό,τι γυρεύεις στη ζωή το έχεις προσπεράσει. Σ’ ένα λευκό πουκάμισο θα ράψω τα φτερά μου, όταν διψάς για ουρανό να το φοράς και να πετώ μέσα στα όνειρά μου».

Σοφία ΑΔΑΜΙΔΟΥ
Advertisement

ΠΑΡΓΑ

«ΠΑΡΓΙΝΑ 2026»: Η επιστροφή των Παργινών ζωντανεύει ξανά στην παραλία

Δημοσιεύτηκε  στις Από

«ΠΑΡΓΙΝΑ 2026»: Η μεγάλη γιορτή της Πάργας στις 15 Αυγούστου

Ο Δήμος Πάργας προσκαλεί κατοίκους και επισκέπτες να δώσουν το παρών στις εορταστικές εκδηλώσεις «ΠΑΡΓΙΝΑ 2026», οι οποίες θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 15 Αυγούστου 2026, στις 21:00, στην Παραλία Πάργας.

Τα «Παργινά» αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θεσμούς του Δήμου και είναι άμεσα συνδεδεμένα με την ιστορική μνήμη, την παράδοση και την ταυτότητα της Πάργας.

Κεντρικό σημείο της βραδιάς θα είναι η αναπαράσταση της επιστροφής των Παργινών στην πατρίδα τους, ένα ιστορικό δρώμενο που κάθε χρόνο συνδέει το παρελθόν με το παρόν και κρατά ζωντανή τη συλλογική μνήμη του τόπου.

Το πρόγραμμα των «ΠΑΡΓΙΝΩΝ 2026»

Η εκδήλωση θα ξεκινήσει με μουσικό πρόγραμμα και θα ακολουθήσουν το καλωσόρισμα του Δημάρχου Πάργας και ο χαιρετισμός του Προέδρου της Δημοτικής Κοινότητας Πάργας.

Στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί ιστορική αναδρομή, ενώ η βραδιά θα κορυφωθεί με τη Βαρκαρόλα και την αναπαράσταση της επιστροφής των Παργινών.

Advertisement

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης την απόδοση του Εθνικού Ύμνου, εντυπωσιακή ρίψη πυροτεχνημάτων και μουσική βραδιά με ζωντανή παραδοσιακή μουσική.

Η φετινή διοργάνωση αναμένεται να συγκεντρώσει για ακόμη μία χρονιά πλήθος κόσμου στην παραλιακή ζώνη της Πάργας, δημιουργώντας μια βραδιά αφιερωμένη στην ιστορία, την παράδοση και τον πολιτισμό της περιοχής.

Σάββατο 15 Αυγούστου 2026 – 21:00 – Παραλία Πάργας.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΙΣΤΟΡΙΑ

Από την Πάργα στην κορυφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας – Η ιστορία του Παργαλή Ιμπραήμ Πασά

Δημοσιεύτηκε  στις Από

Η μικρή παραθαλάσσια Πάργα της Ηπείρου συνδέεται με μία από τις πιο εντυπωσιακές και τραγικές προσωπικότητες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: τον Παργαλή Ιμπραήμ Πασά, τον ορθόδοξο χριστιανό που αιχμαλωτίστηκε σε νεαρή ηλικία και έφτασε να γίνει Μέγας Βεζίρης, αρχιστράτηγος και στενότερος συνεργάτης του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς.

Το προσωνύμιο «Παργαλής» σημαίνει «ο άνθρωπος από την Πάργα» και τον συνόδευσε σε ολόκληρη τη ζωή του, ακόμη και όταν βρέθηκε στο κέντρο της οθωμανικής εξουσίας. Με αυτό το όνομα έμεινε γνωστός στις οθωμανικές και ευρωπαϊκές πηγές, διατηρώντας ζωντανή τη σύνδεσή του με τον τόπο όπου γεννήθηκε.

Η Πάργα στα τέλη του 15ου αιώνα

Ο Ιμπραήμ γεννήθηκε γύρω στο 1495 στην Πάργα, η οποία εκείνη την εποχή βρισκόταν υπό βενετική κυριαρχία. Η πόλη αποτελούσε ένα σημαντικό παράκτιο σημείο της Ηπείρου, με ισχυρές εμπορικές και ναυτικές σχέσεις με τη Βενετία και τα υπόλοιπα λιμάνια του Ιονίου.

Μεγάλωσε σε ορθόδοξη χριστιανική οικογένεια και, σύμφωνα με την παράδοση, ήταν γιος ψαρά ή ναυτικού. Η ακριβής εθνοτική του καταγωγή δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως, καθώς η Πάργα και η ευρύτερη περιοχή αποτελούσαν τότε έναν πολυγλωσσικό χώρο. Για τον λόγο αυτό, η ασφαλέστερη ιστορική περιγραφή είναι ότι ήταν ορθόδοξος χριστιανός από την Πάργα.

Η αιχμαλωσία που άλλαξε τη ζωή του

Κατά τη διάρκεια του οθωμανοενετικού πολέμου, ανάμεσα στα τέλη του 15ου και τις αρχές του 16ου αιώνα, ο νεαρός Ιμπραήμ αιχμαλωτίστηκε σε στρατιωτική επιδρομή και πουλήθηκε ως σκλάβος.

Advertisement

Η περίπτωση αυτή δεν συνδεόταν με το οργανωμένο σύστημα του παιδομαζώματος. Επρόκειτο για αιχμαλωσία ως λάφυρο πολέμου, η οποία τον απομάκρυνε οριστικά από την Πάργα και τον οδήγησε στο εσωτερικό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Λίγα χρόνια αργότερα γνώρισε τον πρίγκιπα Σουλεϊμάν. Ανάμεσα στους δύο νέους αναπτύχθηκε στενή φιλία και ο Ιμπραήμ πέρασε στην προσωπική υπηρεσία του μελλοντικού σουλτάνου.

Από αιχμάλωτος σε Μέγα Βεζίρη

Στο οθωμανικό παλάτι εξισλαμίστηκε, μορφώθηκε και απέκτησε γνώσεις διοίκησης, στρατηγικής και διπλωματίας. Μιλούσε πολλές γλώσσες, γνώριζε τον ευρωπαϊκό κόσμο και ξεχώριζε για την παιδεία και τους εκλεπτυσμένους τρόπους του.

Όταν ο Σουλεϊμάν ανέβηκε στον θρόνο το 1520, η άνοδος του Ιμπραήμ υπήρξε εντυπωσιακή. Το 1523, σε ηλικία περίπου 29 ετών, διορίστηκε Μέγας Βεζίρης, καταλαμβάνοντας το σημαντικότερο αξίωμα της αυτοκρατορίας μετά τον ίδιο τον σουλτάνο.

Παράλληλα ορίστηκε αρχιστράτηγος και απέκτησε τεράστια πολιτική, στρατιωτική και διπλωματική εξουσία. Ήταν ο άνθρωπος που εκπροσωπούσε τον Σουλεϊμάν στις σημαντικότερες υποθέσεις της αυτοκρατορίας.

Advertisement

Ο ισχυρός διπλωμάτης της Ευρώπης

Ο Παργαλής Ιμπραήμ Πασάς διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στις σχέσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις. Οι Ενετοί διπλωμάτες τον αντιμετώπιζαν με ιδιαίτερο σεβασμό, ενώ σημαντική θεωρείται η συμβολή του στην προσέγγιση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη Γαλλία απέναντι στους Αψβούργους.

Η γνώση του χριστιανικού κόσμου και η ικανότητά του να κινείται ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση τον έκαναν έναν από τους σημαντικότερους διπλωμάτες της εποχής του.

Η πτώση και η εκτέλεση

Η τεράστια δύναμη που απέκτησε προκάλεσε φόβο και αντιδράσεις μέσα στην οθωμανική αυλή. Πολιτικοί αντίπαλοι τον κατηγόρησαν για υπερβολικές φιλοδοξίες, ενώ η παρουσία του θεωρήθηκε εμπόδιο στους σχεδιασμούς της Χουρέμ Σουλτάνα για τη διαδοχή του θρόνου.

Στις 15 Μαρτίου 1536, ο Ιμπραήμ κλήθηκε στο ανάκτορο του Τοπ Καπί και στραγγαλίστηκε χωρίς δημόσια δίκη, έπειτα από εντολή του ανθρώπου που υπήρξε φίλος και προστάτης του για δεκαετίες.

Ο άνθρωπος από την Πάργα

Η ζωή του Παργαλή Ιμπραήμ Πασά αποτελεί μία από τις πιο εντυπωσιακές διαδρομές της οθωμανικής ιστορίας. Από παιδί μιας ορθόδοξης οικογένειας στην ενετοκρατούμενη Πάργα, βρέθηκε αιχμάλωτος, σκλάβος, αυλικός και τελικά Μέγας Βεζίρης μιας από τις ισχυρότερες αυτοκρατορίες του κόσμου.

Advertisement

Παρά την εξουσία, τον πλούτο και τη θέση που απέκτησε, η ιστορία διατήρησε δίπλα στο όνομά του την καταγωγή του. Δεν έμεινε γνωστός μόνο ως Ιμπραήμ Πασάς, αλλά ως Παργαλής Ιμπραήμ Πασάς — ο άνθρωπος που ξεκίνησε από την Πάργα και έφτασε στην κορυφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Η εφημεριδα της Παργας

Advertisement
Αύγουστος 2026
ΔΤΤΠΠΣΚ
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 

ΠΑΡΓΑ LIVE WEB CAM

ΠΑΡΓΑπριν από 43 δευτερόλεπτα

«ΠΑΡΓΙΝΑ 2026»: Η επιστροφή των Παργινών ζωντανεύει ξανά στην παραλία

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗπριν από 53 λεπτά

Ακινητοποιήθηκε τρένο, λόγω φωτιάς και στη συνέχεια κάηκε το λεωφορείο αντικατάστασης!

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗπριν από 20 ώρες

Πόσο πρέπει να πληρωθούν οι εργαζόμενοι το Σάββατο 15 Αυγούστου

ΑΘΛΗΤΙΚΑπριν από 1 ημέρα

Επίσημη συμμετοχή της Ένωσης Πάργας στο πρωτάθλημα της Β’ Κατηγορίας

ΥΓΕΙΑπριν από 2 ημέρες

Eνημερωτική καμπάνια Safe Water Sports 2025 για την ασφάλεια των ατόμων 3ης ηλικίας

Πρεβεζαπριν από 5 ημέρες

Πρέβεζα: Αφαίρεσε νερό από κρουνό της Πυροσβεστικής και το μετέφερε σε βυτίο

ΑΠΟΨΕΙΣπριν από 1 εβδομάδα

Διεθνής διασυρμός για την κυβέρνηση: Η Le Soir γράφει για «μεγάλο ξεπούλημα» της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς

Πρεβεζαπριν από 2 εβδομάδες

Ανήλικη κατανάλωσε αλκοόλ σε εκδήλωση – Συνελήφθη η υπεύθυνη

ΙΣΤΟΡΙΑπριν από 2 εβδομάδες

Από την Πάργα στην κορυφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας – Η ιστορία του Παργαλή Ιμπραήμ Πασά

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗπριν από 2 εβδομάδες

Έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τα «σπιτάκια ανακύκλωσης» – Ξοδεύτηκαν 300.000 για το καθένα

ΠΑΡΓΑπριν από 8 μήνες

Αυτός είναι ο δράστης της ένοπλης ληστείας στην Πάργα

ΠΑΡΓΑπριν από 8 μήνες

Ληστεία και πυροβολισμοί στην Πάργα: Δράστες απείλησαν τον ιδιοκτήτη και πυροβόλησαν για να διαφύγουν

ΠΑΡΓΑπριν από 2 έτη

Από την Πάργα στη Φλόριντα: Ο Βασίλης Γεραλέξης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SUP

ΠΑΡΓΑπριν από 8 μήνες

Εντοπίστηκε η σορός του 63χρονου ψαρά στην Πάργα

ΠΑΡΓΑπριν από 8 μήνες

θρίλερ με τον 62χρονο ψαρά που γλίστρησε από το καΐκι κι έπεσε στη θάλασσα – «τον είδε να βυθίζεται…»

ΠΑΡΓΑπριν από 3 μήνες

Η Πάργα στο επίκεντρο για τον γάμο της Ηλιάνας Παπαγεωργίου

ΠΑΡΓΑπριν από 8 μήνες

Πάργα: Ληστεία σε κατάστημα χρυσαφικών και κλοπή αυτοκινήτου από τους δράστες

ΠΑΡΓΑπριν από 8 μήνες

Ολονύκτιες έρευνες για τον εντοπισμό του αγνοούμενου ψαρά στην Πάργα

Δημος Παργαςπριν από 3 μήνες

Την ανεξαρτητοποίησή του ανακοίνωσε ο Τάσος Χαλκής

ΠΑΡΓΑπριν από 3 μήνες

Πάργα: Απόπειρα ληστείας σε λεωφορείο με μαθητές

ΠΑΡΓΑπριν από 43 δευτερόλεπτα

«ΠΑΡΓΙΝΑ 2026»: Η επιστροφή των Παργινών ζωντανεύει ξανά στην παραλία

«ΠΑΡΓΙΝΑ 2026»: Η μεγάλη γιορτή της Πάργας στις 15 Αυγούστου Ο Δήμος Πάργας προσκαλεί κατοίκους και επισκέπτες να δώσουν το...

ΠΑΡΓΑπριν από 2 εβδομάδες

Πάργα: Ταυτοποιήθηκαν δύο αλλοδαποί για την ένοπλη ληστεία σε κοσμηματοπωλείο

Εξιχνιάστηκε ένοπλη ληστεία σε κοσμηματοπωλείο της Πάργας – Ταυτοποιήθηκαν δύο άτομα Ύστερα από πολύμηνη και συντονισμένη έρευνα του Τμήματος Δίωξης...

ΙΣΤΟΡΙΑπριν από 4 εβδομάδες

Γνωρίζετε ότι η φράση «Πόσα απίδια βάζει ο σάκος» συνδέεται με την Πάργα;

Η άγνωστη ιστορία πίσω από τη φράση «Πόσα απίδια βάζει ο σάκος» και η σύνδεσή της με την Πάργα Η...

ΑΘΛΗΤΙΚΑπριν από 1 μήνα

Από τη Νορβηγία στην Πάργα για τη μάχη κατά του καρκίνου – Η μεγάλη άφιξη του Νίκου Δράκου στις 30 Ιουνίου

Στις 30 Ιουνίου ο Νίκος Δράκος ολοκληρώνει στην Πάργα την υπερπροσπάθεια των 3.500 χιλιομέτρων για τον καρκίνο Η μεγάλη στιγμή...

ΠΑΡΓΑπριν από 1 μήνα

Φωλιές Caretta caretta εντοπίστηκαν στον Βάλτο Πάργας

Πάργα: Δύο χελώνες Caretta caretta γέννησαν αυγά στην παραλία του Βάλτου Ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός για το φυσικό περιβάλλον καταγράφηκε...

ΠΑΡΓΑπριν από 2 μήνες

Η πρόταση για το μέλλον του λιμανιού της Πάργας παρουσιάστηκε επίσημα

Παρουσιάστηκε η μελέτη για τη νέα παραλιακή ζώνη της Πάργας Παρουσιάστηκε η μελέτη για την ανάπλαση της χερσαίας ζώνης του...