ΕΡΕΥΝΕΣ
Σκάλα της Τζαβέλαινας: μύθος και πραγματικότητα
Όταν μια πραγματικότητα στην ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να εξηγηθεί με τη λογική και έτσι να γίνει αποδεκτή, τότε μέσα σε αυτήν εισχωρεί ο μύθος που πλέκεται και συμπλέκεται μαζί της. Τόσο μάλιστα σφιχτά, πολλές φορές, που δεν ξεχωρίζει το ένα από το άλλο. Και στο εξής μύθος και πραγματικότητα συνυπάρχουν και συμπορεύονται. Κάπως έτσι, θα λέγαμε, συμβαίνει και με την περίφημη «Σκάλα της Τζαβέλαινας»!
Για όσους τυχαίνει να μη γνωρίζουν, η Σκάλα της Τζαβέλαινας δεν βρίσκεται πάνω στο Σούλι. Βρίσκεται στην αρχή του ιστορικού και καλοδιατηρημένου σήμερα μονοπατιού Γλυκής – Σουλίου, στην όχθη του Αχέροντα και σε κάποιες εκατοντάδες μέτρα από τη γέφυρα της Γλυκής. Συγκεκριμένα στο σημείο όπου συναντούμε ένα μικρό τούνελ, το οποίο έχει διανοιχτεί στη δεκαετία του -70 με σκοπό τη χάραξη δημόσιου δρόμου για τα πέντε Σουλιωτοχώρια, πράγμα που τελικά αποδείχτηκε αδύνατον. Πρόκειται για ένα διάστημα λίγων μέτρων, όπου το μονοπάτι στο σημείο εκείνο είναι στενότατο, σκαλισμένο κυριολεκτικά πάνω σε ένα θεόγκρεμο, όπου κάτω, σε βάθος πολλών μέτρων, ρέει ο μυθικός Αχέροντας στην πιο επιβλητική και φοβερή του όψη. Ακόμη και σήμερα, που έχει βελτιωθεί σημαντικά το κομμάτι αυτό του μονοπατιού, ίλιγγος και δέος σε διαπερνάει αν θελήσεις να περάσεις από εκεί – και όχι με ασφάλεια μέσα από το τούνελ!
Για τους Σουλιώτες το μονοπάτι αυτό ήταν παντελώς απαραίτητο, αφού από εκεί έφταναν πιο σύντομο στη Γλυκή και κατόπι στην Πάργα, στη Σπλάντζα και στα άλλα καμποχώρια, από όπου κουβαλούσαν τρόφιμα και πολεμοφόδια, είτε ζαλικωμένοι (κυρίως οι γυναίκες), είτε στα μουλάρια και τα γαϊδούρια τους. Καθώς μάλιστα ο δρόμος αυτός εξυπηρετούσε και τα τέσσερα χωριά (Σούλι, Σαμονίβα, Κιάφα, Αβαρίκο) η διάβαση ήταν καθημερινή και συχνότατη. Ήταν ακόμη σημαντικότατο πέρασμα για την άμυνά τους έναντι των Τουρκαλβανικών στρατευμάτων των Αγαδομπέηδων του Μαργαριτίου και του Γαρδικίου. Όχι μόνο γιατί δεν ήταν εύκολο να περάσει στρατός από ένα τέτοιο φοβερό στένωμα, αλλά και γιατί αν το αποτολμούσε, λίγα Σουλιώτικα παλικάρια αρκούσαν να τον σκορπίσουν και να τον γκρεμίσουν στο βάραθρο. Δεν θα ήταν υπερβολή, συνεπώς, να ειπωθεί πως η Σκάλα της Τζαβέλαινας αποτελούσε το πέρασμα της ελευθερίας των Σουλιωτών!
Όμως γιατί η συγκεκριμένη «Σκάλα» πήρε το όνομα της Σουλιώτισσας ηρωίδας; Μήπως την έχτισε η σπουδαία εκείνη γυναίκα; Όχι βέβαια. Είναι έργο ανδρών χτιστών, πολλών, χεροδύναμων και ριψοκίνδυνων που πιθανότατα θα είχαν τη σημαντική βοήθεια των γυναικών. Όπως και τόσα άλλα ιστορικά κατασκευάσματα στο Σούλι και παντού σχεδόν. Εξάλλου τόσους μαστόρους είχε το Σούλι που έχτισαν τα σπίτια τους, πολλές άλλες σκάλες και επικίνδυνα περάσματα, καθώς και τα κάστρα της Κιάφας (πριν το υπάρχον μέχρι σήμερα του Αλή Πασά) και του Κουγκίου (επί καλόγερου Σαμουήλ). Κι ακόμη η «Σκάλα» προϋπήρχε της Μόσχως Τζαβέλα από πολύ παλαιότερα. Ας έχουμε υπ’ όψη ότι η Σαμονίβα και ο Αβαρίκος έχουν σλαβικά ονόματα, ώστε εύκολα συνάγεται πως τα δυο τουλάχιστον αυτά χωριά κατοικούνταν από την εποχή της καθόδου των Σλάβων στην Ήπειρο (6ος, 7ος αι.).
Σε σχέση, λοιπόν, με το όνομα της Σουλιώτισσας καπετάνισσας, πλέκονται και συμπλέκονται ο μύθος με την πραγματικότητα. Η πλούσια λαϊκή μας παράδοση διέσωσε και στην περίπτωση τούτη διάφορες εκδοχές που δε χωράνε στην ανθρώπινη λογική και βρίσκονται στη σφαίρα του μύθου. Να μερικές: πως η Τζαβέλαινα μπήκε σε ένα καλάθι και ανεβοκατέβαινε στο φοβερό βάραθρο δεμένη με τριχιά για να κουβαλάει πέτρες και άλλα υλικά. Ή πως ήταν η μόνη γυναίκα, και μάλιστα καπετάνισσα, που τόλμησε και πέρασε από το μονοπάτι καβάλα σε άλογο, ενώ κανένας άντρας, ούτε και καπετάνιος, το είχε αποτολμήσει ως τότε. Κι τρίτη εκδοχή πως η νύφη της, περνώντας πάνω από τη σκάλα, ζαλικωμένη με την σαρμανίτσα, ζαλίστηκε και έπεσε στο ποτάμι και σκοτώθηκε μαζί με το παιδί της.
Εάν θέλουμε να ερμηνεύσουμε τα υπέρλογα αυτά στοιχεία, θα λέγαμε και τούτα. Όσο δυναμική και θαρραλαία κι αν ήταν η Μόσχω Τζαβέλα, η κατασκευή ενός τέτοιου δύσκολου και επικίνδυνου περάσματος δεν θα μπορούσε να ήταν έργο της. Φυσικά και θα βοηθούσαν οι γυναίκες, καθώς και η ίδια στην εποχή της, κυρίως στη συντήρηση, αφού τη συχνή επισκευή και συντήρηση επέβαλαν οι άγριες καιρικές συνθήκες, που επικρατούσαν και επικρατούν συχνά στην περιοχή, η αποκρημνότητα του εδάφους και το πολυσύχναστο της διάβασης. Το ότι η Τζαβέλαινα τόλμησε να περάσει έφιππη, σημαίνει, πως κανείς δεν τολμούσε να περάσει καβάλα. Αλλά κι αν κάποιος το επιχειρούσε ο κίνδυνος ήταν μεγάλος για τον ίδιο και το ζώο. Εξάλλου πάντα σε δύσκολα περάσματα ο ιδιοκτήτης ή συνοδός του ζώου το τραβούσε από το καπίστρι και με πολλή προσοχή. Εκτός κι αν ήταν μεθυσμένος και δεν είχε συναίσθηση της πράξης του. Η Τζαβέλαινα και συναίσθηση είχε και ούτε ήθελε να δείξει με αυτόν τον τρόπο την αξιοσύνη της. Τέλος, σχετικά με την εκδοχή του γκρεμίσματος της νύφης της με τη σαρμανίτσα, η αλήθεια που πηγάζει από το μυθικό αυτό στοιχείο είναι τραγική. Πως, δηλαδή, δεν ήταν λίγοι και κυρίως λίγες οι γυναίκες που έπεσαν στο βάραθρο και σκοτώθηκαν. Τόσα ήταν τα βάσανα και οι δυσκολίες τους τα χρόνια εκείνα.
Και η Τζαβέλαινα τι ήταν; Ναι, η Τζαβέλαινα ήταν μια ξεχωριστή Σουλιώτισσα ανάμεσα σε πολλές άλλες σπουδαίες. Μια ηρωίδα, μια αμαζόνα, μια γυναίκα-μύθος που στις δύσκολες στιγμές της πατρίδας όρθωσε το κορμί και τα γυναικεία της στήθια, όπως ο πιο γενναίος Σουλιώτης. Το απέδειξε περίτρανα στην ιστορική μάχη της Κιάφας την καυτή μέρα του Αη-Λια (20 Ιουλίου) του 1792. Τότε που ο Αλή-Τεπελενλής, παρακολουθώντας απέναντι από το βουνό Μούργκα το εξευτελιστικό εκείνο κυνήγημα του στρατού του από τις Σουλιώτισσες με επικεφαλής τη Μόσχω, «βυθίζει αυτόν (το κυνήγημα) εκ διαμέτρου από της ελπίδος εις την απελπισίαν, ριφθείς χαμαί, τύπτει τους μηρούς και εκφωνών αλβανιστί … μπο μπο μεντέτ Αλλάχ. Μαδίζει τας τρίχας της κεφαλής του, κατασύρει τας παρειάς και χωρίς να περιμένει το τέλος της μάχης … ιππεύσας απήλθε δρομαίος εις Ιωάννινα» (Χριστ. Περραιβός Ιστορία Σουλλίου και Πάργας… σελ. 49»
Η «Σκάλα της Τζαβέλαινας», πέραν της πραγματικότητας, αναδείχθηκε και σε θρύλο. Θρύλος που μοιάζει με εκείνον του «Γιοφυριού της Άρτας» όπου η όμορφη γυναίκα του Πρωτομάστορα ανέλαβε τη λύση του δράματος.
«…Μάστορα μην πικραίνεσαι κι εγώ να πα’ στο φέρω, Εγώ να μπω εγώ να βγω το δαχτυλίδι νάβρω…»
Η διαφορά ανάμεσα τους δυο θρύλους της παράδοσής μας είναι πως για να επέλθει η λύση στα δράματα, στην μία περίπτωση η γυναίκα του πρωτομάστορα στοιχειώθηκε, ενώ στην άλλη η γυναίκα του Καπετάνιου έδρασε και μεγαλούργησε. «…Τζαβέλαινα σαν τ’ άκουσε βαριά της κακοφάνη. Παίρνει και δένει τ’ άρματα…»
Ήταν και οι εποχές διαφορετικές.
Πάντως σήμερα οι χιλιάδες επισκέπτες μπορούν με άνεση και ασφάλεια να θαυμάσουν το μεγαλούργημα της Θεάς Φύσης και των Σουλιωτών: τη Σκάλα της Τζαβέλαινας! Και ταυτόχρονα καθώς θα νιώθουν το δέος της επίσκεψης, ας αφήσουν για λίγο το νου τους να ταξιδέψει στα χρόνια εκείνα, ν’ ακούσουν με άκρα συγκίνηση τις εξαίσιες φωνές, να θεαθούν τα έξοχα έργα και να γευτούν τα θεία νάματα που θα τους προσφέρουν άφθονα σε χειροποίητες κούπες δρύινες η Τζαβέλαινα με τις ευγενικές συντρόφισσες και συνηρωίδες της.
Βαγγέλης Τσιρώνης
Συγγραφέας – Φιλόλογος
ΕΡΕΥΝΕΣ
Έκθεση ΟΟΣΑ: Στην τελευταία θέση η Ελλάδα στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών

Η νέα έκθεση του ΟΟΣΑ για το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα, φέρνει στο φως μια απολύτως διαφορετική εικόνα της ελληνικής οικονομίας από εκείνη στην οποία στέκεται η κυβέρνηση βασισμένη στους δείκτες ανάπτυξης.
Η Ελλάδα καταγράφεται τελευταία από τα 21 κράτη-μέλη του Οργανισμού τα οποία έχουν παραδώσει τα σχετικά οικονομικά δεδομένα, όσον αφορά το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών.
Μάλιστα, η χώρα μας είχε την μεγαλύτερη μείωση μεταξύ άλλων 21 χωρών, οι οποίες είναι η Ουγγαρία, Χιλή, Ιρλανδία, Ιταλία, Δανία, η Φιλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Καναδάς, Γερμανία,USA, Τσεχία, Ολλανδία, Γαλλία, Σουηδία, Σπανία, Αυστραλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Βέλγιο, Αυστρία.
Οι 13 από τις 21 χώρες σημείωσαν αύξηση του πραγματικού εισοδήματος ενώ οι 8 μείωση. Στο σύνολό, όμως, των χωρών του ΟΟΣΑ καταγράφηκε αύξηση στο κατά κεφαλήν εισόδημα κατά 0,2%.
Η έκθεση αποκαλύπτει ότι πρόκειται για πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα πολύ μικρότερο από αυτό που δείχνουν οι μακροοικονομικοί δείκτες και ουσιαστικά επαληθεύει τους πολίτες. Οι οποίοι διαμαρτύρονται, ότι η πραγματική οικονομική τους δυσπραγία παραμένει αόρατη στο πλαίσιο των στοιχείων τα οποία επικαλείται η κυβέρνηση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών σημείωσε τριμηνιαία υποχώρηση 3,6%, καταγράφοντας τη χειρότερη επίδοση ανάμεσα σε 21 χώρες με διαθέσιμα δεδομένα. Στη δεύτερη θέση της σχετικής λίστας υποχώρησης ακολούθησε η Αυστρία με πτώση 2,8%.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη συνολική εικόνα όλων των χωρών στον ΟΟΣΑ, όπου το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα των νοικοκυριών σημείωσε οριακή αύξηση 0,2%, ενώ το πραγματικό ΑΕΠ ενισχύθηκε κατά 0,3%. Σε μία περίοδο δηλαδή, που οι χώρες μέλη του Οργανισμού ανακάμπτουν οικονομικά, και αυξάνουν τα διαθέσιμα εισοδήματα για τους πολίτες τους.
Σύμφωνα με την ανάλυση του ΟΟΣΑ, η κάμψη του διαθέσιμου εισοδήματος στην Ελλάδα αποδίδεται κυρίως στους εξής παράγοντες:
- Μείωση εισοδημάτων από περιουσία: Σημαντική υποχώρηση στα καθαρά έσοδα των νοικοκυριών από περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή οι ελληνικές οικογένειες αναγκάζονται να ρευστοποιήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία.
- Περιορισμός κοινωνικών μέτρων: Συρρίκνωση των κοινωνικών παροχών και ενισχύσεων, που θα μπορούσαν να ενισχύσουν τα εισοδήματα των νοικοκυριών.
- Πληθωριστικές πιέσεις: Η διατήρηση του κόστους διαβίωσης σε υψηλά επίπεδα συνεχίζει να διαβρώνει την πραγματική αγοραστική δύναμη των πολιτών, καθώς ο πληθωρισμός και η ακρίβεια σε τρόφιμα και καύσιμα μειώνουν τα εισοδήματα.

Η Αυστρία, όπως και η Ελλάδα, συγκαταλέγεται στις χώρες που κατέγραψαν εμφανή μείωση κατά 2,8%. Και για τους ίδιους λόγους.
Στον αντίποδα, η Ουγγαρία και η Χιλή κατέγραψαν την μεγαλύτερη αύξηση κατά 6 % και 4,8% αντίστοιχα. Η άνοδος αυτή αποδίδεται στην αύξηση των αμοιβών των μισθωτών κατά 6,3% για την Ουγγαρία. Για την Χιλή η αύξηση αυτή οφείλεται όχι μόνο στην τόνωση των εισοδημάτων των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων, αλλά και στην ενίσχυση των καθαρών εισοδημάτων από περιουσία.
Στον αντίποδα της ελληνικής επίδοσης, αρκετές οικονομίες κατέγραψαν θετικούς ρυθμούς μεταβολής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ουγγαρία με αύξηση 6% στο πραγματικό εισόδημα (κυρίως λόγω της ενίσχυσης των αμοιβών εργασίας κατά 6,3%), καθώς και η Χιλή, με αύξηση 4,8%.
Την ίδια ώρα στις χώρες της ομάδας G7, το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα αυξήθηκε συνολικά κατά 0,2%. Η Ιταλία ξεχώρισε με άνοδο 0,8%, ανατρέποντας την πτώση 0,9% του προηγούμενου τριμήνου.
Αντίθετα, στη Βρετανία μειώθηκε κατά 0,8%, παρά την αύξηση του κατά κεφαλήν εισόδημα κατά 0,6%. Στη Γαλλία σημειώθηκε οριακή μείωση 0,1%, ενώ σε Γερμανία, ΗΠΑ και Καναδά, το εισόδημα αυξήθηκε κατά 0,2%.
Γυρνώντας στα ελληνικά πράγματα, εκείνο που διαφαίνεται για ακόμα μία φορά είναι η συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους. Σε ακόμα έναν οικονομικό δείκτη αποτυπώνεται η παραίτηση του ελληνικού κράτους από την κοινωνική πρόνοια. Πλέον η κοινωνία χαρακτηρίζεται περισσότερο με όρους ανταγωνιστικότητας.
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ
“Έκθεση-κόλαφος του ΟΟΣΑ διαλύει το success story της κυβέρνησης”
Υποχώρηση του πραγματικού κατά κεφαλήν εισοδήματος των ελληνικών νοικοκυριών κατά 3,6% για το πρώτο τρίμηνο του 2026
Δήλωση Κώστα Τσουκαλά, Εκπροσώπου Τύπου ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής
Η τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ διαλύει το success story της κυβέρνησης που παρουσιάζει μια Ελλάδα της ευημερίας.
Τα στοιχεία της έκθεσης- κόλαφος του ΟΟΣΑ κατατάσσουν τη χώρα μας στη δυσμενέστερη θέση μεταξύ των κρατών μελών, καθώς καταγράφουν υποχώρηση του πραγματικού κατά κεφαλήν εισοδήματος των ελληνικών νοικοκυριών κατά 3,6% για το πρώτο τρίμηνο του 2026. Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει την διαφορά της χώρας μας με τη συνολική εικόνα των χωρών του Οργανισμού, όπου καταγράφεται οριακή αύξηση εισοδημάτων.
Από τις 21 χώρες με διαθέσιμα στοιχεία, στις 13 καταγράφεται αύξηση και στις 8 μείωση. Η Ελλάδα καταγράφει τη χειρότερη επίδοση. Η κάμψη του διαθέσιμου εισοδήματος αποδίδεται κυρίως στη συρρίκνωση των κοινωνικών παροχών, στις συνεχιζόμενες πληθωριστικές πιέσεις και στην ακρίβεια σε βασικά αγαθά και καύσιμα που διαβρώνει την αγοραστική δύναμη των πολιτών.
Το αφήγημα περί διεθνούς προβλήματος ακρίβειας, καταρρέει από τη θετική πορεία στα αντίστοιχα μεγέθη που καταγράφουν άλλες οικονομίες.
Αυτό που λείπει από τη χώρα, είναι μια κυβέρνηση που έχει τη βούληση να συγκρουστεί με κατεστημένες ολιγοπωλιακές δομές και πιστεύει σε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος.
Οι νεοφιλελεύθερες εμμονές και οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας οδηγούν την κοινωνία στην συνεχή μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος. Η πολιτική αλλαγή με το ΠΑΣΟΚ, είναι ο μόνος δρόμος για την κοινωνική ανόρθωση.
“Η έκθεση του ΟΟΣΑ αποκαλύπτει τη φτωχοποίηση των Ελλήνων”
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ-ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΟΟΣΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Τα αποτελέσματα της έκθεσης του ΟΟΣΑ επιβεβαιώνουν αυτό που λέει η Ελληνική Λύση. Πέρα από τις απ’ ευθείας αναθέσεις των χρημάτων σε διάφορους ολιγάρχες, πέρα από την κλοπή των Ελλήνων με τους φόρους, το εισόδημα των Ελλήνων συνεχώς καταρρέει. Αυτό σημαίνει τι; Ότι αυτοί τρώνε τα χρήματα των Ελλήνων, κάνουν διακοπές και ο Έλληνας πεινάει. Θα λήξει το θέμα αυτό με την Ελληνική Λύση.
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛ.Α.Σ.
Οι “άριστοι” τελευταίοι των τελευταίων
“Η Νέα Δημοκρατία δίνει μέρα με τη μέρα ένα νέο νόημα στην αριστεία. Αφού τη συνέδεσε με τη διαφθορά, την αύξηση στη φτώχεια, τις διαδοχικές αποτυχίες στην εξωτερική πολιτική της χώρας και την πτώση του επιπέδου διαβίωσης των πολιτών, κατάφερε να εγκλωβίσει τη χώρα σε μία από τις τελευταίες θέσεις του ΟΟΣΑ ως προς το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών.
Στις χώρες του ΟΟΣΑ συνολικά, το πραγματικό εισόδημα αυξάνεται αλλά όχι στην Ελλάδα, επειδή η κυβέρνηση δεν έχει ούτε την πρόθεση αλλά ούτε και την ικανότητα να ανταποκριθεί. Σύμφωνα μάλιστα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν, το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών μειώθηκε κατά 3,6% σε τριμηνιαία βάση το διάστημα Ιανουαρίου-Μαρτίου 2026. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη υποχώρηση μεταξύ των 21 χωρών για τις οποίες ήταν διαθέσιμα στοιχεία.
Συγχρόνως, ο εθνικός δείκτης για τον πληθωρισμό τον Ιούλιο, διαμορφώθηκε στο 3,4%, δείχνοντας ότι οι πληθωριστικές πιέσεις είναι ισχυρές στους τομείς της στέγασης, της ενέργειας, των μεταφορών και της εστίασης.
Έτσι, ολοκληρώνοντας έναν κύκλο διακυβέρνησης η Νέα Δημοκρατία “κατάφερε” να φέρει τη χώρα στις τελευταίες θέσεις, μεταξύ άλλων:
-στην αγοραστική δύναμη
-στον κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού
-στην εμπιστοσύνη στους θεσμούς
-στην ενεργειακή φτώχεια
-στη στεγαστική επιβάρυνση
-στις μη εξυπηρετούμενες ανάγκες υγείας.
Συγχαρητήρια στους άριστους της Νέας Δημοκρατίας. Θα βρίσκονται πάντα στις πρώτες θέσεις των χειρότερων κυβερνήσεων της Ευρώπης. Κάτι είναι κι αυτό…”
ΕΡΕΥΝΕΣ
Το ελληνικό νησί που βάζει τέλος στις ξαπλώστρες-«χρυσάφι» – Δωρεάν ομπρέλες για όλους στις παραλίες

Σε μια εποχή που η πρόσβαση στις παραλίες και το κόστος των καλοκαιρινών διακοπών βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, η Σύρος επιλέγει να στείλει ένα διαφορετικό μήνυμα: οι παραλίες είναι δημόσιος χώρος, ανοιχτός και φιλόξενος για όλους.
Ο Δήμος Σύρου-Ερμούπολης έχει ξεκινήσει την εγκατάσταση του εξοπλισμού στις παραλίες του νησιού, με στόχο να είναι έτοιμες έως τα τέλη Μαΐου, ενόψει της θερινής περιόδου.
Ανάμεσα στις σημαντικότερες παρεμβάσεις ξεχωρίζει η τοποθέτηση δημοτικών ομπρελών. Σημειώνεται ότι το νησί διαθέτει ένα πολύ μεγάλο δίκτυο δημοτικών ομπρελών -περί τις 250- δίνοντας τη δυνατότητα σε κατοίκους και επισκέπτες να απολαμβάνουν τη σκιά στις παραλίες χωρίς οικονομική επιβάρυνση.
Η Σύρος αποτελεί έναν από τους δήμους που έχουν επενδύσει συστηματικά στη δωρεάν παροχή σκιάς στις παραλίες, αναδεικνύοντας στην πράξη ότι η ποιότητα της παραλιακής εμπειρίας δεν πρέπει να είναι προνόμιο, αλλά δικαίωμα.
Παράλληλα, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην προσβασιμότητα. Ο δήμος έχει αναπτύξει και συνεχίζει να ενισχύει υποδομές για άτομα με αναπηρία, με διαδρόμους πρόσβασης, αλλαξιέρες ΑμεΑ, ειδικές τουαλέτες, καθώς και συστήματα αυτόνομης πρόσβασης στη θάλασσα, που επιτρέπουν σε συμπολίτες και επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες να απολαμβάνουν ισότιμα το μπάνιο τους.
Οι παρεμβάσεις αυτές καθιστούν τη Σύρο έναν προορισμό που δεν περιορίζεται στην ομορφιά των παραλιών της, αλλά επενδύει σε ένα πιο ανθρώπινο, κοινωνικά ευαίσθητο και σύγχρονο μοντέλο φιλοξενίας. Οι εργασίες περιλαμβάνουν δημοτικές ομπρέλες, αλλαξιέρες, δημοτικές τουαλέτες, τουαλέτες ΑμεΑ, διαδρόμους πρόσβασης ΑμεΑ, αλλαξιέρες ΑμεΑ, πληροφοριακές σημάνσεις, πίνακες ανακοινώσεων και χάρτες πληροφόρησης.
Σημαντικό στοιχείο της συνολικής προσπάθειας αποτελεί και η σταθερή διεκδίκηση των επτά Γαλάζιων Σημαιών κάθε χρόνο, γεγονός που επιβεβαιώνει τη διαρκή προσπάθεια για καθαρές, ασφαλείς, οργανωμένες και ποιοτικές παραλίες.
Η Σύρος δεν προβάλλει μόνο την κυκλαδίτικη ομορφιά της. Προβάλλει ένα μοντέλο παραλίας με δημόσιο χαρακτήρα, ελεύθερη χρήση, προσβασιμότητα, ασφάλεια, πληροφόρηση και σεβασμό στον άνθρωπο.
Όπως σημειώνει ο αντιδήμαρχος Τουρισμού και Παραλιών του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης, Γιάννης Βουτσίνος: «Για εμάς οι παραλίες δεν είναι απλώς σημεία τουριστικής προβολής. Είναι δημόσιοι χώροι που πρέπει να είναι καθαροί, λειτουργικοί, προσβάσιμοι και φιλόξενοι για όλους. Η δωρεάν χρήση των δημοτικών ομπρελών, οι υποδομές για τα άτομα με αναπηρία και τα συστήματα πρόσβασης στη θάλασσα δείχνουν τον προσανατολισμό μας: μια Σύρο ανοιχτή, ανθρώπινη και φιλόξενη για κάθε κάτοικο και κάθε επισκέπτη».



























