Connect with us

ΕΡΕΥΝΕΣ

Αυτά ειναι τα κυριότερα ψάρια, όστρακα και μαλάκια των ελληνικών θαλασσών

Published

on

Ποια είναι η εποχή τους, πώς να τα μαγειρεύετε, πώς να διακρίνετε τη φρεσκάδα τους

Από τις πιο δυνατές στιγμές αυθεντικής απλότητας στο φαγητό είναι η ευωδιά των φρέσκων μπαρμπουνιών – που τσιτσιρίζουν στο τηγάνι και έρχονται στο τραπέζι χρυσοκόκκινα, τραγανά και ζουμερά. Οι θησαυροί της ελληνικής θάλασσας –ψάρια, όστρακα, μαλάκια– προσφέρουν αληθινές γευστικές συγκινήσεις. Πολλοί ισχυρίζονται ότι το να βρεις, αλλά κυρίως να αξιολογήσεις, το καλό και, απαραίτητα, φρέσκο ψάρι είναι δύσκολη υπόθεση. Ωστόσο, όχι τόσο, αρκεί να έχεις τον σωστό δάσκαλο που θα σε πάρει από το χέρι για να σε μάθει πώς θα πιστοποιήσεις τη φρεσκάδα του και πώς θα το μαγειρέψεις σωστά. Τον ρόλο αυτό αναλαμβάνει ο Κώστας Ζαφειρόπουλος, συνιδιοκτήτης του εστιατορίου Ε/Γ Ταξιδεύοντας, στο Κερατσίνι, που αναζήτησε για τη LIFO και για… εκπαιδευτικούς λόγους ό,τι φρέσκο βγάζει αυτή την εποχή η ελληνική θάλασσα. 

1.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

Δείτε το slideshow  20 Φωτογραφίες
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Λούτσος ή σφύρνα
Ψάρι λιπαρό που… κυκλοφορεί την άνοιξη. Τρώγεται ψητό αλλά γίνεται και εξαιρετικό πλακί στον φούρνο με ντομάτα και σκόρδο. Ο λούτσος σε μικρό μέγεθος μπαίνει στο τηγάνι. Τιμή από 14 ευρώ το κιλό.

 

2.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Φαγκρί

Η νοστιμιά του αναδεικνύεται μόλις βγει από την πυρά. Μεγάλο ψάρι με σφιχτή σάρκα που γίνεται ψητό αφού αλατιστεί με ημίχοντρο αλάτι. Δεν θέλει πολλά γυρίσματα πάνω στη σχάρα, δεν το αφήνεις να πάρει χρώμα και το αποσύρεις εγκαίρως, για να μη στεγνώσει το κρέας του. Τιμή από 30 ευρώ το κιλό.

 

3.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Σφυρίδα
Βασίλισσα της γεύσης. Θεωρείται το πιο νόστιμο ψάρι σε όποιο μέγεθος κι αν έχει ψαρευτεί από τον βυθό. Η φρεσκάδα της ταιριάζει σε πληθωρική σούπα και αναδεικνύεται από το μαστόρικο ψήσιμο στα κάρβουνα. Πάνω από 4 κιλά, η σφυρίδα κόβεται σε ροδέλες και προσφέρεται για μαγειρικές δημιουργίες. Γίνεται στο τηγάνι σβησμένη με κρασί και λαχανικά, αχνιστή, ψητή στον φούρνο με φρέσκια ντομάτα και βασιλικό. Τιμή από 32 ευρώ το κιλό.

 

4.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Κέφαλος
Είναι παρεξηγημένο ψάρι, γιατί συνήθως το βρίσκουμε σε λιμάνια. Όμως ο κέφαλος της ανοιχτής θάλασσας είναι νόστιμος. Γίνεται ψητός πετάλι, δηλαδή ανοιγμένος στα δύο, και ψήνεται από την πλευρά του δέρματός του. Τιμή από 12 ευρώ το κιλό.

 

5.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Ροφός
Ψάρι του βυθού, λιπαρό, με σφιχτή σάρκα, ιδανικό για σούπα. Μπαίνει όμως και στην κατσαρόλα με ντομάτα και μακαρόνια ή με μπάμιες, γίνεται όμως και ψητός. Όταν το ψάρι είναι πάνω από 4 κιλά, κόβεται σε ροδέλες για ψητό. Τιμή από 28 ευρώ το κιλό.

 

6.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Στείρα
Λιπαρό ψάρι που ζει σε βραχώδεις βυθούς και δίνει ωραία, πλούσια σε γεύση σούπα, αλλά αναδεικνύεται και ψητό. Για μάγειρες με ανησυχίες μπορεί να γίνει και γεμιστή συνοδεία σος από λευκό κρασί, κρέμα γάλακτος και βούτυρο. Τιμή από 30 ευρώ το κιλό.

 

7.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Χειλού ή λάπαινα
Ένα ψάρι με έντονα, εντυπωσιακά χρώματα, με κυρίαρχα το πράσινο και το ασημί, αν και το χρώμα του ποικίλλει ανάλογα με τον βιότοπο. Το σχήμα και το χρώμα του όμως δηλώνουν αμέσως ότι είναι ψάρι των βράχων. Ανάλογα με το μέγεθός της, η χειλού γίνεται ψητή ή τηγανητή. Τιμή από 10 ευρώ το κιλό.

 

8.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


Σαργός
Ο κυκλαδίτικος σαργός δεν συγκρίνεται σε ό,τι αφορά τη νοστιμάδα του. Το μικρό μέγεθός του ταιριάζει στο τηγάνι, ενώ πάνω από 600 γρ. γίνεται ψητός και συνοδεύεται με λίγες σταγόνες καλό ελαιόλαδο και λεμόνι. Τιμή από 27 ευρώ το κιλό.

 

9.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Τσιπούρα
Τα Δωδεκάνησα φημίζονται για τις τσιπούρες τους. Είναι το ψάρι που αγαπά τους βραχώδεις πυθμένες. Λιπαρό ψάρι που στην κουζίνα παίζει σε πολλές εκδοχές. Εκτός από ψητή και τηγανητή, η μικρόσωμη γίνεται πλακί στον φούρνο με λαχανικά, ψήνεται όμορφα στη λαδόκολλα, αλλά της ταιριάζει και μια σάλτσα κρασιού. Τιμή από 27 ευρώ το κιλό.

 

10.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Σαλούβαρδος
Ένα ψάρι που κολυμπά στις περισσότερες ελληνικές θάλασσες και η ονομασία του αλλάζει από περιοχή σε περιοχή: στη Δονούσα είναι γνωστό ως Παθιός και σε άλλα κυκλαδονήσια ως Χαζογιάννης ή Γάιδαρος. Έχει άσπρο, τρυφερό και νόστιμο κρέας και μπαίνει στην κατσαρόλα με μπόλικο ελαιόλαδο, πατάτες και κρεμμύδια και μαγειρεύεται μέχρι να μελώσει. Στα Ιόνια νησιά ταιριάζει στο γνωστό μπουρδέτο. Τιμή από 14 ευρώ το κιλό.

 

11.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Σκάρος

Πρέπει να αναζητήσουμε τα θηλυκά, που είναι και τα πιο νόστιμα. Ο θηλυκός σκάρος εντοπίζεται από το κόκκινο χρώμα του έναντι του αρσενικού, που είναι μπλε γκρι. Η καλύτερη εποχή του είναι οι μήνες Μάιος και Ιούνιος, το κρέας του εξαιρετικά νόστιμο. Είναι από τα ψάρια που τρώγονται με τα εντόσθια τους, αφού βγει με προσοχή η χολή χωρίς να σπάσει, χαράσσοντας το δεξί πλευρό. Ο λαός λέει «σκάρος είμαι, πιάσε με και το σκ…ό μου φάε». Τιμή από 14 ευρώ το κιλό.

 

12.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Μπαρμπούνι
Ζει σε πετρώδεις βυθούς και σε φυκιάδες και το χρώμα του αλλάζει ανάλογα με τα μέρη όπου κολυμπά. Το χρώμα του είναι ρόδινο, σε αντίθεση με το πετρομπάρμπουνο, που είναι κοκκινωπό. Συγγενεύει με την κουτσομούρα και το ξεχωρίζεις από το πτερύγιο στη ράχη, που είναι χρωματιστό, ενώ της κουτσομούρας διάφανο. Είναι εξαιρετικά νόστιμα ψάρια, ψητά ή τηγανητά, όταν είναι μικρό το μέγεθός τους. Τιμή από 24 ευρώ το κιλό από δίχτυ, από 13 ευρώ από ανεμότρατα.

 

13.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Σκορπίνα
Έχει χιονάτο κρέας και θυμίζει στη γεύση καβούρι, πράγμα που οφείλεται στη διατροφή της από διάφορα είδη καβουριών. Είναι εξαιρετική για σούπα, ψητή ή τηγανητή, κομμένη σε ροδέλες και μαριναρισμένη σε χοντρό και ψιλό αλάτι. Τιμή από 24 ευρώ το κιλό.

 

14.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Παλαμίδα (τορίκι)
Ένα ψάρι νόστιμο, με πολύ λιπαρό κρέας, που παστώνεται στην άλμη και μας δίνει τη γνωστή λακέρδα που σερβίρεται με λίγο ελαιόλαδο και συνοδεύει το ούζο. Τιμή από 10 ευρώ το κιλό.

 

15.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Όστρακα
Τα όστρακα είναι οι μικροί θησαυροί του ελληνικού βυθού. Τα σχήματα και τα χρώματά τους εντυπωσιακά και η σάρκα που αποκαλύπτουν λαχταριστή, με έντονα ιωδιούχα γεύση. Όλη η θάλασσα σε μια μπουκιά! Τα όστρακα αναπτύσσονται σε διάφορες περιοχές της χώρας, από Εύβοια μέχρι Αλεξανδρούπολη και Μυτιλήνη, σε προφυλαγμένες παραλίες, ενώ χρειάζονται ηρεμία και πλαγκτόν. Τα ριγωτά κυδώνια και οι στιλπνές γυαλιστερές με το απαλό ροζ-μπεζ χρώμα αγαπούν τους αμμώδεις βυθούς. Όταν τα ανοίξουμε, η νόστιμη σάρκα τους στις λίγες σταγόνες λεμονιού ριγά, κάτι που είναι ένδειξη φρεσκάδας. Εκτός από ωμά, τρώγονται αχνιστά με κρασί ή ψητά, αλλά χάνουν την τραγανή υφή τους. Τα στρείδια έχουν μεγαλύτερο μέγεθος και σκληρό κέλυφος, με νόστιμη και μαλακή σάρκα. Τρώγονται ωμά με λεμόνι ή κάποια πικάντικη κρύα σος, αλλά τους ταιριάζουν και φίνες σάλτσες με βούτυρο και μυρωδικά. Τα χτένια είναι ο βασιλιάς της νοστιμιάς, γίνονται ψητά με λεμόνι ή λίγο βούτυρο αρωματισμένο με σκόρδο. Η σάρκα τους ταιριάζει με ζυμαρικά και λευκές σάλτσες. Οι αμμοσωλήνες με το στενόμακρο σχήμα και το καφέ χρώμα αλιεύονται από αμμώδεις βυθούς, κυρίως στην Εύβοια. Της ίδιας οικογένειας είναι οι πετροσωλήνες, που βρίσκονται κολλημένοι στα βράχια και η αλιεία τους απαγορεύεται. Τρώγονται αχνιστοί, αλλά και λίγη μουστάρδα στο ζουμάκι τους δένει με ζυμαρικά. Οι πορφύρες είναι όστρακα ελληνικά που θέλουν βράσιμο σε νερό για να φαγωθούν, με λεμόνι και καυτερή πιπερίτσα για πιο πικάντικη γεύση. Τα μύδια είναι τα όστρακα που κυκλοφορούν ευρέως όλο τον χρόνο, επειδή καλλιεργούνται σε πολλές θαλάσσιες περιοχές της χώρας. Όταν βγαίνουν από ζεστά νερά της θάλασσας είναι γεμάτα. Η γεύση τους είναι ήπια και προσφέρονται για πολλές μαγειρικές εκδοχές, από αχνιστά με κρασί μέχρι με σάλτσα ντομάτας και καυτερή ψιλοκομμένη πιπεριά.

 

16.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Καλαμάρι
Αγαπημένο κεφαλόποδο μαλάκιο που η νοστιμιά του δίνει στην κουζίνα πολλές μαγειρικές ιδέες. Το να διαλέξεις καλό καλαμάρι αποτελεί επίσης μία διαδικασία που έχει τους κώδικές της. Τα καλαμάρια που έχουν αλιευτεί ένα-ένα είναι πολύ πιο νόστιμα σε σχέση με τα καλαμάρια της ανεμότρατας, τα οποία ταλαιπωρούνται, με αποτέλεσμα το κρέας τους να είναι αρκετά σκληρό. Το καλαμάρι για να αναδειχθεί θέλει ελάχιστο ψήσιμο ή τηγάνισμα, για να είναι μαλακό και νόστιμο. Όσο περισσότερο το μαγειρεύεις, τόσο πιο πολύ σκληραίνει. Το φρέσκο καλαμάρι είναι τόσο νόστιμο, που δεν χρειάζεται να του προσθέσουμε λεμόνι. Τιμή από 18 ευρώ το κιλό.

 

17.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Σουπιές
Οι φρέσκες σουπιές θέλουν προσοχή στο καθάρισμα όταν αφαιρείς τον σάκο με το μελάνι τους, το οποίο μπορείς να χρησιμοποιήσεις στη συνέχεια στο μαγείρεμα. Υπάρχουν πολλές συνταγές και κάθε τόπος μαγειρεύει τις σουπιές διαφορετικά: με χόρτα, ζυμαρικά, γιουβέτσι, στιφάδο, κρασάτες, ψητές. Όπως και να ‘χει, είναι εύγευστος μεζές. Τιμή από 13 ευρώ το κιλό.

 

18.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Χταπόδι
Το φρέσκο χταπόδι για να είναι μαλακό θέλει λιάσιμο στον ήλιο, αφού έχει προηγηθεί καλό παραγούλιασμα μέχρι τα πλοκάμια του να κάνουν μπούκλες. Η γευστική χάρη του αναδεικνύεται όταν ψηθεί στα κάρβουνα και το πλοκάμι του κοπεί σε λεπτές ροδέλες, ζουμερές και μαστιχωτές. Στην ελληνική κουζίνα υπάρχουν πολλές συνταγές που υμνούν τη νοστιμιά του χταποδιού. Τιμή από 16 ευρώ το κιλό.

 

19.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Γαρίδα αμβρακικού ή γάμπαρη
Την αναγνωρίζεις από το τιγρέ κέλυφος με το πορτοκαλί και μαύρο χρώμα, τα μακριά μουστάκια και την ουρά με τον έντονο μπλε, κόκκινο και κίτρινο χρωματισμό. Είναι πολύ νόστιμο είδος γαρίδας, που γεννιέται και αλιεύεται μόνο στον πλούσιο βιότοπο του μικρού Αμβρακικού κόλπου. Γίνονται βραστές, για να γεύεσαι όλη τη νοστιμιά από το ζουμί τους, τηγανητές σε καυτό λάδι ή ψητές. Τιμή από 25 ευρώ το κιλό.

 

20.

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


 

Συμιακό γαριδάκι
Η μικρή αυτή γαρίδα πήρε το όνομά της από την περιοχή όπου κυρίως αλιεύεται όλο τον χρόνο, τη Σύμη στο ΝΑ Αιγαίο. Έχει ζωηρό πορτοκαλί χρώμα και είναι απολαυστική λιχουδιά. Η γεύση της αποθεώνεται όταν περάσει ελάχιστα στο τηγάνι σε καυτό ελαιόλαδο. Τρώγονται… σαν στραγάλια. Τιμή από 30 ευρώ το κιλό.

 

Το άρθρο είναι από την έντυπη έκδοση της LIFO

ΕΡΕΥΝΕΣ

4 στα 4 η ΝΔ στις Σέρρες με ποσοστό ευστοχίας ΟΠΕΚΕΠΕ 100%

Published

on

Αν το ρουσφέτι ήταν άθλημα, θα μιλούσαμε για την απόλυτη επίδοση. Χωρίς χαμένες βολές, χωρίς αστοχίες. Και στις Σέρρες η ΝΔ κατάφερε να πιάσει το 100% ευστοχίας.

Γιατί άλλο η γνωστή ελληνική πατέντα του «να βολευτούμε», κι άλλο αυτό που προκύπτει τώρα. Εδώ δεν έχουμε διάσπαρτες ιστορίες ή μεμονωμένες περιπτώσεις. Έχουμε κανονικό “καρέ”.

Τέσσερις έδρες για τη ΝΔ στον νομό, τέσσερις βουλευτές και – σύμφωνα με τις δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ – τέσσερις παρουσίες. Ο Κώστας Καραμανλής, η Φωτεινή Αραμπατζή και ο Θεόφιλος Λεονταρίδης στη νεότερη υπόθεση. Ο Τάσος Χατζηβασιλείου στην προηγούμενη, που του στοίχισε τότε και τη θέση στην κυβέρνηση.

Τέσσερις στους τέσσερις. Ποσοστό που δεν το λες απλώς υψηλό, το λες απόλυτο. Και όταν το «απόλυτο» αφορά μια υπόθεση σαν αυτή του ΟΠΕΚΕΠΕ, τότε η κουβέντα αλλάζει επίπεδο.

Γιατί εκεί που τελειώνουν οι δικαιολογίες, αρχίζουν τα ερωτήματα. Όχι μόνο για πρόσωπα, αλλά για ολόκληρο τον τρόπο που στήνεται και αναπαράγεται μια πολιτική πραγματικότητα.

Και τελικά, ίσως το πιο ανησυχητικό δεν είναι το 4 στα 4.

Είναι ότι, κάπου εκεί έξω, μοιάζει σε κάποιους και απολύτως φυσιολογικό. Τόσο φυσιολογικό που κάποιους τους ξαναψηφίζουν και τους επανεκλέγουν πανηγυρικά.

Πηγή 

Continue Reading

ΕΡΕΥΝΕΣ

«Κράτα τους φτωχούς»: Η κυνική στρατηγική του Αριστοτέλη

Published

on

Η φτώχεια ως εργαλείο τυραννίας: Η ανάλυση του Αριστοτέλη

Στα Πολιτικά του, ο Αριστοτέλης αποκαλύπτει μια κυνική αλλά διαχρονική αλήθεια: ο τύραννος κρατάει το λαό φτωχό όχι από αμέλεια, αλλά σκόπιμα, για να τον εμποδίσει να επαναστατήσει. Αυτή η τακτική, που περιγράφεται στο Βιβλίο Ε, Κεφάλαιο 11, δείχνει πώς η οικονομική εξαθλίωση γίνεται όπλο ελέγχου, απορροφώντας τον χρόνο και τους πόρους των φτωχών.

Η στρατηγική του τυράννου

Ο Αριστοτέλης γράφει ξεκάθαρα: «Συμφέρει τον τύραννο να κρατάει τους υπηκόους του φτωχούς, ώστε να μην μπορούν να αγοράσουν όπλα για την προστασία τους και να είναι τόσο απασχολημένοι με τις καθημερινές τους εργασίες ώστε να μην έχουν χρόνο για συνωμοσίες».

Αυτή η φτώχεια λειτουργεί ως αλυσίδα:

  • Αποτροπή οπλισμού: Χωρίς χρήματα, ο λαός δεν αγοράζει όπλα ή εξοπλίζεται, μένοντας ευάλωτος.

  • Καθημερινή εξάντληση: Η επιβίωση καταναλώνει όλο τον χρόνο — δουλειά, φόροι, μεγάλες δημόσιες εργασίες (π.χ. πυραμίδες, τείχη) — αφήνοντας μηδέν περιθώριο για πολιτική οργάνωση.

  • Ψυχολογική ταπείνωση: Οι φτωχοί γίνονται «εξευτελισμένοι», παθητικοί, δέχονται την εξουσία σαν δούλοι.

Ο τύραννος μιμείται και τα δύο άκρα: ολιγαρχία (πλούτος για λίγους) και δημοκρατία (λαϊκή βάση), ελκύοντας φτωχούς ως «προστάτης» εναντίον πλουσίων, ενώ τους κρατάει εξαθλιωμένους.

Φτώχεια ως πηγή αστάθειας και ελέγχου

Ο Αριστοτέλης συνδέει τη φτώχεια με φθορά πολιτειών: «Η φτώχεια είναι η μητέρα της επανάστασης και του εγκλήματος». Οι φτωχοί γίνονται είτε υπερβολικά φιλόδοξοι (επιβάλλουν άκρατη δημοκρατία για πλουτισμό) είτε παθητικοί (δέχονται τυραννία).

Χωρίς μεσαία τάξη, το σύστημα πολώνεται και καταρρέει σε χάος ή δουλοκρατία (ochlocracy). Ο τύραννος το εκμεταλλεύεται: αυξάνει φόρους, επιβάλλει βαριά έργα, αποδυναμώνει την οικονομία — όχι από ασέβεια, αλλά για σταθερότητα της εξουσίας του.

Διαχρονική επικαιρότητα

Αυτή η ιδέα ξεπερνά την αρχαιότητα. Σήμερα, σε αυταρχικά καθεστώτα, βλέπουμε παρόμοιες τακτικές: υπερφορολόγηση, εξάρτηση από επιδόματα, μαζικά έργα που εξαντλούν. Στην Ελλάδα, θυμίζει συζητήσεις για νεοφιλελευθερισμό και φτώχεια ως «έλεγχο».

Ο Αριστοτέλης προειδοποιεί: η φτώχεια δεν είναι τυχαία — είναι στρατηγική. Η λύση; Ισορροπημένη πολυτέλεια με μεσαία τάξη και ισχυρή νομοθεσία.

Continue Reading

ΕΡΕΥΝΕΣ

Απ’ τα φαράγγια του Σουλίου στα βράχια της Πάργας: Η διαδρομή των αδούλωτων πολεμιστών

Published

on

Στα βουνά της Ηπείρου το Σούλι και στην άκρη του Ιονίου η Πάργα μοιάζουν σήμερα δύο ξεχωριστοί κόσμοι· όμως η ιστορία τους είναι δεμένη όσο λίγες. Οι Σουλιώτες, οι θρυλικοί ορεσίβιοι πολεμιστές, και η παραθαλάσσια Πάργα, με το Ενετικό της κάστρο, συμμάχησαν για δεκαετίες απέναντι στην εξουσία του Αλή πασά και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γράφοντας μαζί μερικές από τις πιο δραματικές σελίδες της προεπαναστατικής Ελλάδας.

Οι Σουλιώτες αποτελούσαν μια ιδιαίτερη κοινότητα ορθόδοξων χριστιανικών γενών, οργανωμένη σε φάρες και σε μια ιδιότυπη «συμπολιτεία» χωριών γύρω από το ορεινό Σούλι της Θεσπρωτίας. Ζούσαν σε δύσβατες πλαγιές, με φτωχό έδαφος και σκληρές συνθήκες, όμως κατάφεραν να διατηρήσουν σχετική αυτονομία μέσα στην Τουρκοκρατία, στηριγμένοι στα όπλα και στην εσωτερική τους πειθαρχία. Ολόκληρη η παιδεία των ανδρών ήταν στραμμένη στον πόλεμο: από μικρά τα αγόρια μάθαιναν να ζουν με τα άρματα, να αντέχουν στην κακουχία και να υπακούν στους αρχηγούς των φαρών τους.

Στην άλλη άκρη της ίδιας ιστορίας, η Πάργα, χτισμένη θεατρικά στον βράχο πάνω από τη θάλασσα, υπήρξε για αιώνες Βενετική κτήση με ισχυρά προνόμια και σημαντική εμπορική κίνηση. Το Ενετικό κάστρο, τα λιμάνια της, τα παλιά λιοτρίβια και τα σαπωνοποιεία μαρτυρούν μια πόλη που έζησε στη διασταύρωση Ανατολής και Δύσης, σε στενή επαφή με την Κέρκυρα και τα υπόλοιπα Επτάνησα. Δεν ήταν τυχαίο ότι Ενετοί, Γάλλοι, Ρώσοι, Άγγλοι και Οθωμανοί διεκδίκησαν επανειλημμένα τον έλεγχό της: όποιος κρατούσε την Πάργα, κρατούσε ένα από τα κλειδιά του Ιονίου και της ηπειρωτικής ακτής.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον οι δρόμοι Σουλιωτών και Παργινών διασταυρώθηκαν νωρίς. Οι πολεμιστές του Σουλίου, στερούμενοι παραγωγικής γης, είχαν διαρκή ανάγκη από τρόφιμα, πυρομαχικά και εξωτερική υποστήριξη, την ώρα που οι εχθροί τους –Οθωμανοί και Τουρκαλβανοί– προσπαθούσαν συνεχώς να τους κλείσουν όλους τους δρόμους ανεφοδιασμού. Η Πάργα, με το ασφαλές της λιμάνι και τις σχέσεις της με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, έγινε σταδιακά η φυσική τους δίοδος προς τη θάλασσα και τη Δύση, το παράθυρο από όπου έμπαινε στον αγώνα τους ο ευρωπαϊκός αέρας.

Από το λιμάνι της Πάργας οι Σουλιώτες προμηθεύονταν τρόφιμα και πολεμοφόδια για τις εκστρατείες τους, είτε με νόμιμο εμπόριο είτε με πιο «ελαστικές» πρακτικές, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που παρείχαν οι Βενετοί κι αργότερα οι Ρώσοι και οι Γάλλοι. Το ίδιο λιμάνι υπήρξε και κανάλι μεταφοράς ευρωπαϊκών όπλων και εφοδίων που στόχευαν στην αποδυνάμωση της οθωμανικής παρουσίας στην Ήπειρο, σε μια εποχή που οι μεγάλες δυνάμεις έβλεπαν στους Σουλιώτες έναν χρήσιμο σύμμαχο απέναντι στην Υψηλή Πύλη.

Η σημασία αυτής της συνεργασίας δεν πέρασε απαρατήρητη από τον Αλή πασά των Ιωαννίνων. Στις αναφορές του προς την Κωνσταντινούπολη και στις επαφές του με Γάλλους, Ρώσους και Άγγλους, επέμενε ότι η Πάργα αποτελεί κέντρο ανεφοδιασμού των «ανυπότακτων» Σουλιωτών, ζητώντας επίμονα να του δοθεί η πόλη ώστε να τους αποκόψει από τη θάλασσα. Η μικρή αυτή παραλιακή κοινότητα μετατράπηκε έτσι σε κόμπο πάνω στον οποίο δένονταν οι βλέψεις του σατράπη της Ηπείρου και τα συμφέροντα των μεγάλων ναυτικών δυνάμεων της εποχής.

Η Πάργα όμως δεν ήταν μόνο αποθήκη και λιμάνι, ήταν και καταφύγιο. Όταν οι πιέσεις στο Σούλι γίνονταν αφόρητες, όταν ο ορεινός κλοιός στένευε, οι Σουλιώτες ήξεραν ότι, αν καταφέρουν να φτάσουν ως τη θάλασσα, το Ενετικό κάστρο της Πάργας θα τους προσφέρει μια τελευταία γραμμή άμυνας πριν τον δρόμο για τα Επτάνησα. Το κάστρο, χτισμένο σε φυσικά οχυρή θέση, άντεξε για χρόνια τις αξιώσεις και τις απειλές του Αλή, δίνοντας στους Σουλιώτες και στους Παργινούς την αίσθηση ενός κοινού οχυρού απέναντι στην αυθαιρεσία της εξουσίας.

Η κορύφωση αυτής της σχέσης ήρθε με την πτώση του Σουλίου, τον Δεκέμβριο του 1803. Μετά από μακρά πολιορκία, εξάντληση τροφίμων και πυρομαχικών και εγκατάλειψή τους από τις ξένες δυνάμεις, οι Σουλιώτες αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν με τον Αλή πασά, με τον όρο να φύγουν ελεύθεροι, οπλισμένοι και με τις οικογένειές τους. Τρεις φάλαγγες σχηματίστηκαν τότε για να εγκαταλείψουν τον ιστορικό τους τόπο: η μία χτυπήθηκε στο Ζάλογγο, γράφοντας τον τραγικό χορό των Σουλιωτισσών, άλλη οδηγήθηκε στη μάχη του Σέλτσου, όμως η πρώτη, υπό τον Φώτο Τζαβέλλα και άλλους οπλαρχηγούς, κατάφερε να φτάσει σώα στην Πάργα και από εκεί να περάσει στην Κέρκυρα.

Το επεισόδιο αυτό σφράγισε στη μνήμη των Σουλιωτών την Πάργα ως πύλη σωτηρίας, τόπο όπου ολοκληρώθηκε η έξοδός τους από τα βουνά και άνοιξε ο δρόμος για το Ιόνιο και, αργότερα, για τη συμμετοχή τους στην Ελληνική Επανάσταση. Παράλληλα, στην Παργινή συνείδηση, οι «ξένοι» αυτοί ορεσίβιοι έγιναν πλέον κομμάτι της δικής τους ιστορίας, καθώς μοιράστηκαν λιμάνια, καράβια και αγωνίες με τους ντόπιους.

Λίγα χρόνια αργότερα, όμως, η ίδια Πάργα που τους είχε υποδεχθεί θα γνώριζε και η ίδια τον δικό της ξεριζωμό. Μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους και τις νέες ευρωπαϊκές ισορροπίες, η πόλη πέρασε υπό βρετανική επιρροή, και η απόφαση πάρθηκε στα κέντρα εξουσίας: η Πάργα θα παραδοθεί στον Αλή πασά, με οικονομικά ανταλλάγματα και υποσχέσεις προστασίας προς τους κατοίκους. Οι Παργινοί, αντί να δεχθούν την κυριαρχία του πασά των Ιωαννίνων, προτίμησαν την προσφυγιά. Ξεθάβοντας τα οστά των προγόνων τους για να μην πέσουν σε ξένα χέρια, τα έκαψαν στην πλατεία και επιβιβάστηκαν σε πλοία με προορισμό την Κέρκυρα.

Μαζί τους έφυγαν και Σουλιώτες που είχαν εγκατασταθεί εκεί μετά το 1803, κλείνοντας έναν κύκλο κοινής πορείας: από τα στενά του Σουλίου στο κάστρο της Πάργας και από εκεί στην ξενιτιά των Ιονίων. Η μικρή παραθαλάσσια πόλη που κάποτε υπήρξε καταφύγιο των ορεσίβιων πολεμιστών, έγινε τώρα σκηνή ενός δεύτερου μαζικού ξεριζωμού, όπου Πάργα και Σούλι μοιράστηκαν τον ίδιο πόνο της απώλειας πατρίδας.

Παρά τις δοκιμασίες, ούτε οι Σουλιώτες ούτε οι Παργινοί έμειναν στο περιθώριο της μετέπειτα ιστορίας. Σουλιώτες οπλαρχηγοί, όπως ο Μάρκος Μπότσαρης και ο Κίτσος Τζαβέλλας, αναδείχθηκαν σε πρωταγωνιστές της Επανάστασης του 1821, ενώ πρόσφυγες από την Πάργα και την ευρύτερη περιοχή της Τσαμουριάς βρέθηκαν στα επαναστατικά στρατόπεδα της Δυτικής Στερεάς και της Πελοποννήσου. Όταν πια η Πάργα απελευθερώθηκε και ενώθηκε με την Ελλάδα, πολλοί απόγονοι αυτών των προσφύγων επέστρεψαν στον τόπο των προγόνων τους, κλείνοντας –όσο γίνεται να κλείσει– μια βαριά ιστορική πληγή.

Σήμερα, ο επισκέπτης που ανεβαίνει στο κάστρο της Πάργας ή στέκεται στο μώλο κοιτάζοντας προς τα βουνά, δύσκολα φαντάζεται πόσο πυκνή σε γεγονότα υπήρξε η διαδρομή ανάμεσα στο Σούλι και αυτή τη μικρή πόλη του Ιονίου. Κι όμως, πίσω από κάθε παλιό καλντερίμι, πίσω από κάθε μνημείο για τους Σουλιώτες και πίσω από κάθε αφήγηση για την πώληση της Πάργας, κρύβεται η ιστορία μιας συμμαχίας που γεννήθηκε από την ανάγκη για ελευθερία, άντεξε σε πολιορκίες και προδοσίες και κατέληξε να γίνει κομμάτι της συλλογικής μνήμης όλης της Ηπείρου.

Continue Reading

Η εφημεριδα της Παργας

April 2026
MTWTFSS
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

ΠΑΡΓΑ LIVE WEB CAM

ΠΑΡΓΑ5 months ago

Αυτός είναι ο δράστης της ένοπλης ληστείας στην Πάργα

ΠΑΡΓΑ5 months ago

Ληστεία και πυροβολισμοί στην Πάργα: Δράστες απείλησαν τον ιδιοκτήτη και πυροβόλησαν για να διαφύγουν

ΠΑΡΓΑ1 year ago

Από την Πάργα στη Φλόριντα: Ο Βασίλης Γεραλέξης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SUP

ΠΑΡΓΑ5 months ago

Εντοπίστηκε η σορός του 63χρονου ψαρά στην Πάργα

ΠΑΡΓΑ5 months ago

θρίλερ με τον 62χρονο ψαρά που γλίστρησε από το καΐκι κι έπεσε στη θάλασσα – «τον είδε να βυθίζεται…»

ΠΑΡΓΑ5 months ago

Πάργα: Ληστεία σε κατάστημα χρυσαφικών και κλοπή αυτοκινήτου από τους δράστες

ΠΑΡΓΑ5 months ago

Ολονύκτιες έρευνες για τον εντοπισμό του αγνοούμενου ψαρά στην Πάργα

ΑΘΛΗΤΙΚΑ2 years ago

Η ζώνη του Κόκκορη έσφιξε τον Πήγασο και έστειλε την Πάργα στην 3η θέση!

ΠΑΡΓΑ12 months ago

Ανέφικτη στις παρούσες συνθήκες η 24ωρη λειτουργία του Κέντρου Υγείας Πάργας σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας

ΠΑΡΓΑ1 year ago

Πάργα: το 60% των καταλυμάτων θα ανοίξουν το Πάσχα

ΑΓΙΑ6 days ago

Υπογράφουμε τώρα ενάντια στα αιολικά πάρκα στην Πάργα

  Κείμενο υπογραφών πολιτών ενάντια στα «αιολικά πάρκα» ισχύος 84 (2Χ42)MW στις «ΠΕΡΙΒΛΕΠΤΟΝ» και «ΣΩΡΙΑΣΤΟΝ» της Δ.Ε. Πάργας, του Δήμου...

ΑΓΙΑ3 weeks ago

Μαζική συνέλευση στην Αγιά κατά της εγκατάστασης ανεμογεννητριών

Μαζική συνέλευση πραγματοποιήθηκε στην Αγιά Πάργας με θέμα την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στο χωριό. Η συνέλευση διοργανώθηκε με πρωτοβουλία του πολιτιστικού...

Δημος Παργας1 month ago

Κάλεσμα προς τον κ. Γκούμα για δημόσια συγγνώμη και αποκατάσταση

Σχετικά με τους ανυπόστατους ισχυρισμούς και τους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς του κ. Γκούμα, ο οποίος άλλωστε τους συνηθίζει, περί δήθεν ψευδών...

ΑΠΟΨΕΙΣ1 month ago

Ανακοίνωση της παράταξης «ΒΗΜΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ» για πρόγραμμα INTERREG στον Δήμο Πάργας

Ανακοίνωση σχετικά με τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 18ης Μαρτίου 2026 εξέδωσε η παράταξη «ΒΗΜΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ». Σύμφωνα με...

ΑΘΛΗΤΙΚΑ1 month ago

Αγώνας με φιλανθρωπικό χαρακτήρα τη Δευτέρα 17:00 στην Πάργα

Τη Δευτέρα η ομάδα μας αντιμετωπίζει σε φιλικό παιχνίδι τον ΠΑΣ Αχέρων Καναλακίου στο Δημοτικό Στάδιο Πάργας. Ο αγώνας έχει...

ανεμογεννήτριες στην Αγιά ανεμογεννήτριες στην Αγιά
ΑΓΙΑ1 month ago

«Όχι» του Δήμου Πάργας στη μελέτη για ανεμογεννήτριες στην Αγιά

Με ομόφωνη απόφαση, το Δημοτικό Συμβούλιο Πάργας γνωμοδότησε αρνητικά στη μελέτη περιβάλλοντος για την τοποθέτηση ανεμογεννητριών στη θέση Περίβλεπτον, στην...

ΔΗΜΟΦΙΛΗ