Το μόνο κοινό που είχαν τα παγωτά που έτρωγες μέχρι την ηλικία “αλλαγής ταχύτητας”, εκεί στα 12-13, με αυτά που τρως από τότε μέχρι σήμερα είναι τα σχήματα στα οποία βγαίνουν. Κι ας έχουν το ίδιο όνομα καμιά φορά.

Τα παγωτά που τρώγαμε μικροί, όπως και τα αθλητικά μας παπούτσια, διαμόρφωσαν το χαρακτήρα μας. Για τους περισσότερους, είναι λογικό ότι πρόκειται για τις πρώτες αναμνήσεις της ζωής τους. Καλοκαίρι, λίγο μετά το μεσημεριανό, ένα 500άρικο στο χέρι και μια βόλτα μέχρι το πλησιέστερο ψιλικατζίδικο.

Κι επειδή η ΔΕΛΤΑ και η ΕΒΓΑ ήταν περίπου το κατεστημένο στα παγωτά -εν πολλοίς δίκαια γιατί είχαν μεγάλα αστέρια στο ρόστερ, έεε, στο ψυγείο τους-, η Algida, κυρίως, και τα παγωτά Κρι Κρι, δευτερευόντως, ήταν κάτι σαν την ένοχη αγάπη, την παράπλευρη σχέση.

Το θέμα(-πρόβλημα) είναι ότι, πέρα από την πλάκα, τα παγωτά είχαν άλλη γεύση παλιότερα. Γι’ αυτό κι εμείς έχουμε βρει απάγκιο σε πιο χύμα καταστάσεις, αν με εννοείς. Όπως και οι προγενέστεροι των παγωτών της μεταπολίτευσης που τάραζαν τις περίφημες μπομπονέλες.

Το ΟΝΕΜΑΝ παρουσιάζει τα παγωτά που τρώγαμε μικροί. Τα καλύτερα που φάγαμε ποτέ:

(Ζητάμε κατανόηση για την κακή ποιότητα των φωτογραφιών. Είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει online. Οι αναμνήσεις θα σας αποζημιώσουν)

Κατηγορία: Κυπελλάκια (μεγάλο παλμαρέ)

Καϊμάκι (ΕΒΓΑ)

Ναι, με έντονη τη γεύση της μαστίχας.

Lucky Cup (ΔΕΛΤΑ)

Το δωράκι στον πάτο του ήταν 700 φορές πιο σημαντικό από το ίδιο το παγωτό. Ίσως ήταν και η μεγαλύτερη στιγμή της εβδομάδας σου. Μέχρι το επόμενο Lucky Cup.

Καραμπόλα (ΕΒΓΑ)

Το αντίπαλο δέος του Lucky Cup. Το κόνσεπτ ίδιο. Δωράκι στον πάτο.

Rocket (ΕΒΓΑ)

Για τους φαν της βανίλιας με τις απαραίτητες πινελιές σοκολάτας κι ενός υποχθόνιου σιροπιού. Από συσκευασία όχι πολλά πράγματα. Βασικά, τελείως λιτή κι απέριττη.

Κοκτέηλ (ΔΕΛΤΑ)

Copy-paste του Rocket. Δεν άντεξε στο χρόνο. Και στον ανταγωνισμό.

Σικάγο (ΔΕΛΤΑ)

oneman.gr