ΕΡΕΥΝΕΣ
Χασίς – Ηεπίδραση στην καθημερινή ζωή

Μα πού πήγε ο στιλός; Κάθε μέρα όλοι κάνουμε μικρά λάθη, άλλοι περισσότερα και άλλοι λιγότερα. Χάνουμε πράγματα που πριν από λίγο κρατούσαμε στα χέριά μας, προσπερνάμε σήματα της τροχαίας, σκουντάμε άθελά μας άλλους ανθρώπους ή ξεχνάμε ένα ραντεβού. Είναι φυσιολογικό να κάνουμε μικρά λάθη και απροσεξίες, η συχνότητα όμως με την οποία συμβαίνουν μας δίνει πληροφορίες για την αποδοτικότητα του εγκεφάλου μας. Η διαρκής χρήση ινδικής κάνναβης και κυρίως η συστηματική χρήση από νεαρή ηλικία επιδρούν σημαντικά στη λειτουργία του εγκεφάλου.
Ας αρχίσουμε από την ουσία Ecstasy. Πως κ΄έτσι;
Το 2007 η Catherine Montgomery και ο John Fisk δημοσίευσαν μια μελέτη όπου ερευνούσαν πώς επιδρά η χρήση του Ecstasy στην καθημερινότητα. Κατέληξαν σε ένα αναπάντεχο συμπέρασμα: οι χρήστες Ecstasy έκαναν πιο συχνά λάθη στην καθημερινή τους ζωή από ότι άνθρωποι που δεν είχαν δοκιμάσει ποτέ. Τα στοιχεία που έδωσαν οι ίδιοι οι χρήστες επιβεβαιώθηκαν και από φίλους τους. Υπήρχε όμως πρόβλημα, επειδή όσοι ανήκαν στην ομάδα του Ecstasy έπαιρναν και άλλα ναρκωτικά. Μια πιο βαθιά ανάλυση της επίδρασης μεμονωμένων ουσιών έδειξε τελικά ότι ισχυρότερη επήρεια δεν προκαλεί το Ecstasy αλλά η κάνναβη (χασίς). Όσο μεγαλύτερη ήταν η χρήση χασίς τόσο περισσότερα λάθη παρατηρούνταν στην καθημερινή ζωή. Η βρετανική ερευνητική ομάδα έλαβε ωστόσο υπόψη ότι τα άτομα που συμμετείχαν στην έρευνα είχαν καταναλώσει πολύ μεγάλες ποσότητες κάνναβης.
Οι χρήστες χασίς «κολλάνε» πιο εύκολα
Η Montgomery και ο Fisk δεν ήθελαν να βασίζονται μόνο στα στοιχεία που τους έδιναν οι ίδιοι οι χρήστες ή οι φίλοι τους. Έκαναν λοιπόν μια ακόμη έρευνα, κατά την οποία οι εξεταζόμενοι που ανήκαν στην πειραματική ομάδα έπρεπε να εργαστούν σε ένα εικονικό γραφείο. Το πείραμα διαρκούσε 40 λεπτά περίπου και απαιτούσε από αυτούς διάφορες γνωστικές ικανότητες, όπως να καταστρώσουν ένα σχέδιο εργασίας, να αποφασίσουν τι έχει προτεραιότητα ή να αντιδράσουν γρήγορα και ευέλικτα σε έκτακτα συμβάντα. Στην έρευνα πήραν μέρος 20 χρήστες χασίς ηλικίας 18-25. Η πειραματική ομάδα δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσει χασίς για 5 τουλάχιστον μέρες πριν από την έρευνα, προκειμένου τα αποτελέσματα να μην νοθευτούν από τις άμεσες επιδράσεις της ουσίας. Ομάδα ελέγχου ήταν 20 άτομα της ίδιας ηλικίας που δεν είχαν καταναλώσει ποτέ παράνομα ναρκωτικά.
Τα συμπεράσματα ήταν ξεκάθαρα: οι χρήστες χασίς «κολλούσαν» γρηγορότερα κατά τον συντονισμό διαφορετικών εργασιών και ξεχνούσαν συχνότερα να διεκπεραιώσουν ό,τι είχαν προγραμματίσει. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται “προοπτική μνήμη” και μπορεί να αφορά καθημερινά πράγματα όπως: να θυμηθεί κάποιος να ταχυδρομήσει ένα γράμμα την ώρα που περνάει μπροστά από ένα γραμματοκιβώτιο, να συναντήσει έναν φίλο την ώρα που έχει συμφωνήσει, να επιστρέψει ένα βιβλίο στη βιβλιοθήκη μια ορισμένη ημερομηνία. Ως εκ τούτου, η Montgomery και η ερευνητική της ομάδα θεωρούν ότι οι χρήστες κάνναβης εμφανίζουν γνωστικά ελλείμματα και στην πραγματική ζωή.
Εξαντλούνται όταν κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα
Αυτό αποδεικνύουν και τα αποτελέσματα μιας άλλης έρευνας κατά την οποία η πειραματική ομάδα έπρεπε να επιλύσει πολύ κουραστικές πνευματικές ασκήσεις. Ωστόσο, η μελέτη που έκανε ο βρετανός ερευνητής Mark Wetherell δεν εξέταζε ποίες ήταν οι επιδόσεις που πέτυχε η πειραματική ομάδα. Οι εξεταζόμενοι της πειραματικής ομάδας έπρεπε να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Τα πράγματα αυτά απαιτούσαν διάφορες γνωστικές ικανότητες όπως προσοχή, συντονισμό ματιού-χεριού ή υπολογισμούς χωρίς μολύβι και χαρτί. Η ερευνητική ομάδα στην πραγματικότητα μελετούσε πώς αντιμετώπιζε η πειραματική ομάδα τις πολλαπλές και ταυτόχρονες εργασίες και πόσο πολύ στρεσαριζόταν. Ο Wetherell και η ομάδα του θεωρούν ότι οι άνθρωποι αναγκάζονται συχνά και στην πραγματική ζωή να κάνουν ταυτόχρονα πολλά πράγματα.
Έγινε ολοφάνερο ότι οι χρήστες κάνναβης όταν έκαναν πολλά πράγματα μαζί είχαν πιο κακό χειρισμό της κατάστασης από τα άτομα της ομάδας ελέγχου που δεν είχαν δοκιμάσει ποτέ κάνναβη. Στρεσαρίζονταν περισσότερο και εξαντλούνταν γρηγορότερα από τις κουραστικές ασκήσεις σε σχέση με τα άτομα της ομάδας ελέγχου. Τι σημαίνει αυτό; Σε απλές ασκήσεις-καθήκοντα, τα γνωστικά ελλείμματα που σχετίζονται με την κάνναβη σχεδόν δεν είναι ορατά. Μόλις όμως τα πράγματα δυσκολέψουν οι χρήστες χασίς στρεσάρονται γρηγορότερα. Αυτό δεν μειώνει μόνο την αποδοτικότητα αλλά και τη διάθεσή τους.
Εμφανίζουν ελαφριά απώλεια μνήμης
Παραμένει το ερώτημα αν η κάνναβη βλάπτει όντως τον εγκέφαλο, αν δηλαδή δρα νευροτοξικά. Οι απόψεις διίστανται. Ενώ, για παράδειγμα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η χρόνια κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να βλάψει ολοκληρωτικά τον εγκέφαλο, η διαρκής χρήση κάνναβης φαίνεται να λειτουργεί διαφορετικά. Σε μια έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2001 ο Harrison Pope και η ομάδα του μπόρεσαν να αποδείξουν ότι οι γνωστικές επιδόσεις ακόμη και μετά από μακροχρόνια χρήση κάνναβης επανέρχονται σε φυσιολογικά επίπεδα το αργότερο μετά από έναν μήνα αποχής. Σε μια μετά-ανάλυση του 2003 μια ερευνητική ομάδα καταλήγει επίσης στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για μόνιμες διαταραχές στην αποδοτικότητα του εγκεφάλου, αρκεί οι χρήστες να μην καπνίσουν χασίς για ένα μεγάλο διάστημα. Προφανώς η χρήση κάνναβης δεν προκαλεί ανεπανόρθωτες βλάβες στα νεύρα, αλλά σίγουρα μια ελαφριά απώλεια μνήμης. Συνεπώς, οι χρήστες χασίς δεν χαζεύουν απαραιτήτως. Ο συνεχής καταιγισμός με THC, την κύρια δραστική ουσία της κάνναβης, λειτουργεί περισσότερο ως χειρόφρενο που ξεχάσαμε να λύσουμε προτού βάλουμε μπρος. Το αμάξι κινείται, αλλά αργά. Όποιος δεν συνεχίζει την κατανάλωση κάνναβης θα χρειαστεί ένα χρονικό διάστημα μέχρις ότου οι διανοητικοί μηχανισμοί του αρχίσουν να λειτουργούν πάλι κανονικά.
Η έναρξη της χρήσης σε νεαρή ηλικία περιορίζει την αποδοτικότητα του εγκεφάλου
Τα πράγματα αλλάζουν όταν η χρήση κάνναβης αρχίζει από μικρή ηλικία. Ως πρώιμη θεωρούν οι ερευνητές κυρίως τη χρήση κάνναβης πριν από την ηλικία των 16. Πολυάριθμες μελέτες αποδεικνύουν ότι η χρήση κάνναβης από μικρή ηλικία μπορεί να επιφέρει μόνιμες μεταβολές στον εγκέφαλο. Ο εφηβικός εγκέφαλος βρίσκεται σε ένα σημαντικό στάδιο ριζικών αλλαγών. Η συχνή χρήση κάνναβης κατακλύζει τον εγκέφαλο με THC, ενώ αυτός πραγματοποιεί αποφασιστικές διαδικασίες ωρίμανσης. Μελέτες κατέδειξαν ότι έτσι επηρεάζονται συγκεκριμένες γνωστικές επιδόσεις, ακόμη και όταν τα άτομα έχουν σταματήσει τη χρήση για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η ερευνητική ομάδα της Nadia Solowij στην Αυστραλία επικεντρώθηκε στις επιδράσεις της πρώιμης χρήσης κάνναβης. Σε μια μελέτη με έφηβους χρήστες κάνναβης ηλικίας 16-20 χρονών διαπίστωσε ότι η γλωσσική ικανότητα των χρηστών ήταν εμφανώς περιορισμένη σε σχέση με συνομήλικούς τους που δεν έκαναν χρήση. Μετά από 2,4 περίπου χρόνια χρήσης παρουσίαζαν ελλείμματα που εμφανίζονται σε ενήλικες χρήστες κάνναβης μετά από μακροχρόνια χρήση.
Δεν μπορούν να σκεφτούν γρήγορα
Οι συνέπειες της πρώιμης χρήσης κάνναβης δεν φαίνονται μόνο στην ικανότητα μάθησης, αλλά και στην λεγόμενη γνωστική ευελιξία, δηλαδή την ικανότητα γρήγορης σκέψης, όταν το απαιτούν οι περιστάσεις. Η αμερικανίδα ερευνήτρια Ann Gruber μελέτησε τη γνωστική ευελιξία με τη βοήθεια του Wisconsin Card Sorting Test. Σε αυτό το τεστ ο εξεταζόμενος έχει μπροστά του 4 κάρτες με διαφορετικά σύμβολα. Τα σύμβολα μπορούν να διαφέρουν σε σχήμα, χρώμα και αριθμό. Ο εξεταζόμενος πρέπει να κατατάξει μια πέμπτη
κάρτα σε μια από τις 4 και ενημερώνεται αν η κατάταξή που έκανε είναι σωστή. Πρέπει να ανακαλύψει το σωστό κριτήριο κατάταξης σε 10 διαδοχικά σετ καρτών. Μετά, το κριτήριο κατάταξης αλλάζει χωρίς ο εξεταζόμενος να το γνωρίζει. Απόδειξη της γνωστικής ευελιξίας είναι το πόσο γρήγορα ο εξεταζόμενος συνειδητοποιεί αυτή την αλλαγή.
Στη μελέτη συμμετείχαν 35 χρήστες κάνναβης και 29 άτομα με παρόμοια χαρακτηριστικά που δεν έκαναν χρήση ουσιών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ιδιαίτερα οι χρήστες που άρχισαν την χρήση κάνναβης πριν από την ηλικία των 16 «μπλόκαραν» περισσότερο από τους συνομηλίκους τους που δεν έκαναν χρήση. Το ποσοστό λάθους αυξανόταν όσο μεγαλύτερη ήταν η ποσότητα κάνναβης που είχε καταναλωθεί. «Αυτό πρέπει να μας προβληματίσει», είπε η Ann Gruber σε μια συνέντευξη στο επιστημονικό περιοδικό Neurology Today
. Ακόμη κι αν το πείραμα ήταν τεχνητό, αυτό που όφειλαν να κάνουν οι εξεταζόμενοι απαιτείται σε μεγάλο βαθμό και στην καθημερινή τους ζωή: η ικανότητα, για παράδειγμα, να αναγνωρίζουν αλλαγές στο φυσικό τους περιβάλλον και να προσαρμόζουν ανάλογα τη συμπεριφορά τους.
Συμπέρασμα
Κατά πάσα πιθανότητα η χρήση κάνναβης δεν επιδρά νευροτοξικά στον εγκέφαλο. Ωστόσο, η χρήση κάνναβης σε μικρή ηλικία μπορεί να επιφέρει αλλαγές στον εγκέφαλο με μόνιμες συνέπειες για τις γνωστικές του ικανότητες. Αυτό μπορεί να έχει συνέπειες και στην καθημερινότητα, ειδικά όταν απαιτείται αυτοσυγκέντρωση ή στην διεκπεραίωση πολλών διαφορετικών πραγμάτων ταυτόχρονα. Τότε οι χρήστες κάνναβης στρεσάρονται γρηγορότερα, επειδή «τα χάνουν» γρηγορότερα.
Αν θέλει κάποιος βοήθεια
και υποστήριξη στη μείωση της χρήσης ή και στο να κόψει την χρήση κάνναβης, μπορεί να απευθυνθεί στο ΚΕΘΕΑ ΑΝΑΔΥΣΗ ή σε κάποιο άλλο Θεραπευτικό Πρόγραμμα του ΚΕΘΕΑ.
Το KEΘEA ΑΝΑΔΥΣΗ λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη από το 2001 και καλύπτει όλη την περιοχή της Βόρειας Ελλάδας. Υποστηρίζει εφήβους και νέους (13-21 χρονών) που κάνουν περιστασιακή ή συστηματική χρήση ψυχοτρόπων ουσιών και τις οικογένειές τους.
Τηλ. 2310 – 25 35 34
Για όλα τα άλλα Προγράμματα του ΚΕΘΕΑ μπορείτε να καλέσετε στην Τηλεφωνική Γραμμή Ψυχολογικής Υποστήριξης του ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ στο τετραψήφιο 1145 (αστική χρέωση) ή να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα www.kethea.gr
Το ΚΕΘΕΑ είναι το μεγαλύτερο δίκτυο υπηρεσιών απεξάρτησης και κοινωνικής επανένταξης στη χώρα μας. Βρίσκεται δίπλα στους χρήστες ουσιών και τις οικογένειές τους από την ίδρυση της ΙΘΑΚΗΣ, της πρώτης ελληνικής Θεραπευτικής Κοινότητας, το 1983. Όλες οι υπηρεσίες του παρέχονται δωρεάν
και χωρίς λίστες αναμονής: στο δρόμο, στα σωφρονιστικά καταστήματα, σε μονάδες σε όλη την Ελλάδα. To KEΘΕΑ απευθύνεται επίσης σε όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα με άλλες μορφές εξάρτησης, όπως το αλκοόλ, ο τζόγος και το διαδίκτυο.
Πηγή άρθρου: Drugcom.de του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Κέντρου Πληροφόρησης για θέματα Υγείας
Μετάφραση: Νατάσα Σεχίδου (μεταφράστρια)
Επιμέλεια κειμένου: Ηλίας Παρασκευόπουλος – κοινωνικός λειτουργός, σύμβουλος τοξικοεξάρτησης, οικογενειακός ψυχοθεραπευτής (ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ / ΚΕΘΕΑ ΑΝΑΔΥΣΗ)
Πηγές:
• Grant, I., Gonzalez, R., Carey, C. L., Natarajan, L.. & Wolfson, T. (2003). Non-acute (residual) neurocognitive effects of cannabis use: A meta-analytic study. Journal of the International Neuropsychological Society, 9, 679-689.
• Kurt, S. (2010). Adolecsent Marijuana Use May Cause Lasting Cognitive Deficits. Neurology Today
, 10 (24), 7.
• Montgomery, C. & Fisk, J. (2007). Everyday memory deficits in ecstasy-polydrug users. Journal of Psychopharmacology, 21 (7), 709- 717.
• Montgomery, C., Seddon, A., Fisk, J., Murphy, P. & Jansari, A. (2012). Cannabis-related deficits in real-world memory. Hum Psychopharmacol, 27 (2), 217-225.
• Pope, H., Gruber, A., Hudson, J., Huestis, M. & Yurgelun-Todd, D. (2001). Neuropsychological Performance in Long-term Cannabis Users. Arch Gen Psychiatry, 58, 909-915.
• Solowij, N., Jones, K., Rozman, M., Davis, S., Ciarrochi, J., Heaven, P., Lubman, D. & Yücel, M. (2011
). Verbal learning and memory in adolescent cannabis users, alcohol users and non-users. Psychopharmacology, 216 (1), 131-144.
• Wetherell, M., Atherton, K., Grainger, J., Brosnan, R. & Scholey, A. (2012) – The effects of multitasking on psychological stress reactivity in recreational users of cannabis and MDMA. Hum Psychopharmacol, 27 (2), 167-176.
Πηγή http://enallaktikidrasi.com/2014/01/to-xasis-i-epidrasi-stin-kathimerini-zoi/#ixzz2peuxcFqG
ΕΡΕΥΝΕΣ
4 στα 4 η ΝΔ στις Σέρρες με ποσοστό ευστοχίας ΟΠΕΚΕΠΕ 100%

Αν το ρουσφέτι ήταν άθλημα, θα μιλούσαμε για την απόλυτη επίδοση. Χωρίς χαμένες βολές, χωρίς αστοχίες. Και στις Σέρρες η ΝΔ κατάφερε να πιάσει το 100% ευστοχίας.
Γιατί άλλο η γνωστή ελληνική πατέντα του «να βολευτούμε», κι άλλο αυτό που προκύπτει τώρα. Εδώ δεν έχουμε διάσπαρτες ιστορίες ή μεμονωμένες περιπτώσεις. Έχουμε κανονικό “καρέ”.
Τέσσερις έδρες για τη ΝΔ στον νομό, τέσσερις βουλευτές και – σύμφωνα με τις δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ – τέσσερις παρουσίες. Ο Κώστας Καραμανλής, η Φωτεινή Αραμπατζή και ο Θεόφιλος Λεονταρίδης στη νεότερη υπόθεση. Ο Τάσος Χατζηβασιλείου στην προηγούμενη, που του στοίχισε τότε και τη θέση στην κυβέρνηση.
Τέσσερις στους τέσσερις. Ποσοστό που δεν το λες απλώς υψηλό, το λες απόλυτο. Και όταν το «απόλυτο» αφορά μια υπόθεση σαν αυτή του ΟΠΕΚΕΠΕ, τότε η κουβέντα αλλάζει επίπεδο.
Γιατί εκεί που τελειώνουν οι δικαιολογίες, αρχίζουν τα ερωτήματα. Όχι μόνο για πρόσωπα, αλλά για ολόκληρο τον τρόπο που στήνεται και αναπαράγεται μια πολιτική πραγματικότητα.
Και τελικά, ίσως το πιο ανησυχητικό δεν είναι το 4 στα 4.
Είναι ότι, κάπου εκεί έξω, μοιάζει σε κάποιους και απολύτως φυσιολογικό. Τόσο φυσιολογικό που κάποιους τους ξαναψηφίζουν και τους επανεκλέγουν πανηγυρικά.
ΕΡΕΥΝΕΣ
«Κράτα τους φτωχούς»: Η κυνική στρατηγική του Αριστοτέλη

Η φτώχεια ως εργαλείο τυραννίας: Η ανάλυση του Αριστοτέλη
Στα Πολιτικά του, ο Αριστοτέλης αποκαλύπτει μια κυνική αλλά διαχρονική αλήθεια: ο τύραννος κρατάει το λαό φτωχό όχι από αμέλεια, αλλά σκόπιμα, για να τον εμποδίσει να επαναστατήσει. Αυτή η τακτική, που περιγράφεται στο Βιβλίο Ε, Κεφάλαιο 11, δείχνει πώς η οικονομική εξαθλίωση γίνεται όπλο ελέγχου, απορροφώντας τον χρόνο και τους πόρους των φτωχών.
Η στρατηγική του τυράννου
Ο Αριστοτέλης γράφει ξεκάθαρα: «Συμφέρει τον τύραννο να κρατάει τους υπηκόους του φτωχούς, ώστε να μην μπορούν να αγοράσουν όπλα για την προστασία τους και να είναι τόσο απασχολημένοι με τις καθημερινές τους εργασίες ώστε να μην έχουν χρόνο για συνωμοσίες».
Αυτή η φτώχεια λειτουργεί ως αλυσίδα:
Αποτροπή οπλισμού: Χωρίς χρήματα, ο λαός δεν αγοράζει όπλα ή εξοπλίζεται, μένοντας ευάλωτος.
Καθημερινή εξάντληση: Η επιβίωση καταναλώνει όλο τον χρόνο — δουλειά, φόροι, μεγάλες δημόσιες εργασίες (π.χ. πυραμίδες, τείχη) — αφήνοντας μηδέν περιθώριο για πολιτική οργάνωση.
Ψυχολογική ταπείνωση: Οι φτωχοί γίνονται «εξευτελισμένοι», παθητικοί, δέχονται την εξουσία σαν δούλοι.
Ο τύραννος μιμείται και τα δύο άκρα: ολιγαρχία (πλούτος για λίγους) και δημοκρατία (λαϊκή βάση), ελκύοντας φτωχούς ως «προστάτης» εναντίον πλουσίων, ενώ τους κρατάει εξαθλιωμένους.
Φτώχεια ως πηγή αστάθειας και ελέγχου
Ο Αριστοτέλης συνδέει τη φτώχεια με φθορά πολιτειών: «Η φτώχεια είναι η μητέρα της επανάστασης και του εγκλήματος». Οι φτωχοί γίνονται είτε υπερβολικά φιλόδοξοι (επιβάλλουν άκρατη δημοκρατία για πλουτισμό) είτε παθητικοί (δέχονται τυραννία).
Χωρίς μεσαία τάξη, το σύστημα πολώνεται και καταρρέει σε χάος ή δουλοκρατία (ochlocracy). Ο τύραννος το εκμεταλλεύεται: αυξάνει φόρους, επιβάλλει βαριά έργα, αποδυναμώνει την οικονομία — όχι από ασέβεια, αλλά για σταθερότητα της εξουσίας του.
Διαχρονική επικαιρότητα
Αυτή η ιδέα ξεπερνά την αρχαιότητα. Σήμερα, σε αυταρχικά καθεστώτα, βλέπουμε παρόμοιες τακτικές: υπερφορολόγηση, εξάρτηση από επιδόματα, μαζικά έργα που εξαντλούν. Στην Ελλάδα, θυμίζει συζητήσεις για νεοφιλελευθερισμό και φτώχεια ως «έλεγχο».
Ο Αριστοτέλης προειδοποιεί: η φτώχεια δεν είναι τυχαία — είναι στρατηγική. Η λύση; Ισορροπημένη πολυτέλεια με μεσαία τάξη και ισχυρή νομοθεσία.
ΕΡΕΥΝΕΣ
Απ’ τα φαράγγια του Σουλίου στα βράχια της Πάργας: Η διαδρομή των αδούλωτων πολεμιστών

Στα βουνά της Ηπείρου το Σούλι και στην άκρη του Ιονίου η Πάργα μοιάζουν σήμερα δύο ξεχωριστοί κόσμοι· όμως η ιστορία τους είναι δεμένη όσο λίγες. Οι Σουλιώτες, οι θρυλικοί ορεσίβιοι πολεμιστές, και η παραθαλάσσια Πάργα, με το Ενετικό της κάστρο, συμμάχησαν για δεκαετίες απέναντι στην εξουσία του Αλή πασά και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γράφοντας μαζί μερικές από τις πιο δραματικές σελίδες της προεπαναστατικής Ελλάδας.
Οι Σουλιώτες αποτελούσαν μια ιδιαίτερη κοινότητα ορθόδοξων χριστιανικών γενών, οργανωμένη σε φάρες και σε μια ιδιότυπη «συμπολιτεία» χωριών γύρω από το ορεινό Σούλι της Θεσπρωτίας. Ζούσαν σε δύσβατες πλαγιές, με φτωχό έδαφος και σκληρές συνθήκες, όμως κατάφεραν να διατηρήσουν σχετική αυτονομία μέσα στην Τουρκοκρατία, στηριγμένοι στα όπλα και στην εσωτερική τους πειθαρχία. Ολόκληρη η παιδεία των ανδρών ήταν στραμμένη στον πόλεμο: από μικρά τα αγόρια μάθαιναν να ζουν με τα άρματα, να αντέχουν στην κακουχία και να υπακούν στους αρχηγούς των φαρών τους.
Στην άλλη άκρη της ίδιας ιστορίας, η Πάργα, χτισμένη θεατρικά στον βράχο πάνω από τη θάλασσα, υπήρξε για αιώνες Βενετική κτήση με ισχυρά προνόμια και σημαντική εμπορική κίνηση. Το Ενετικό κάστρο, τα λιμάνια της, τα παλιά λιοτρίβια και τα σαπωνοποιεία μαρτυρούν μια πόλη που έζησε στη διασταύρωση Ανατολής και Δύσης, σε στενή επαφή με την Κέρκυρα και τα υπόλοιπα Επτάνησα. Δεν ήταν τυχαίο ότι Ενετοί, Γάλλοι, Ρώσοι, Άγγλοι και Οθωμανοί διεκδίκησαν επανειλημμένα τον έλεγχό της: όποιος κρατούσε την Πάργα, κρατούσε ένα από τα κλειδιά του Ιονίου και της ηπειρωτικής ακτής.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον οι δρόμοι Σουλιωτών και Παργινών διασταυρώθηκαν νωρίς. Οι πολεμιστές του Σουλίου, στερούμενοι παραγωγικής γης, είχαν διαρκή ανάγκη από τρόφιμα, πυρομαχικά και εξωτερική υποστήριξη, την ώρα που οι εχθροί τους –Οθωμανοί και Τουρκαλβανοί– προσπαθούσαν συνεχώς να τους κλείσουν όλους τους δρόμους ανεφοδιασμού. Η Πάργα, με το ασφαλές της λιμάνι και τις σχέσεις της με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, έγινε σταδιακά η φυσική τους δίοδος προς τη θάλασσα και τη Δύση, το παράθυρο από όπου έμπαινε στον αγώνα τους ο ευρωπαϊκός αέρας.
Από το λιμάνι της Πάργας οι Σουλιώτες προμηθεύονταν τρόφιμα και πολεμοφόδια για τις εκστρατείες τους, είτε με νόμιμο εμπόριο είτε με πιο «ελαστικές» πρακτικές, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που παρείχαν οι Βενετοί κι αργότερα οι Ρώσοι και οι Γάλλοι. Το ίδιο λιμάνι υπήρξε και κανάλι μεταφοράς ευρωπαϊκών όπλων και εφοδίων που στόχευαν στην αποδυνάμωση της οθωμανικής παρουσίας στην Ήπειρο, σε μια εποχή που οι μεγάλες δυνάμεις έβλεπαν στους Σουλιώτες έναν χρήσιμο σύμμαχο απέναντι στην Υψηλή Πύλη.
Η σημασία αυτής της συνεργασίας δεν πέρασε απαρατήρητη από τον Αλή πασά των Ιωαννίνων. Στις αναφορές του προς την Κωνσταντινούπολη και στις επαφές του με Γάλλους, Ρώσους και Άγγλους, επέμενε ότι η Πάργα αποτελεί κέντρο ανεφοδιασμού των «ανυπότακτων» Σουλιωτών, ζητώντας επίμονα να του δοθεί η πόλη ώστε να τους αποκόψει από τη θάλασσα. Η μικρή αυτή παραλιακή κοινότητα μετατράπηκε έτσι σε κόμπο πάνω στον οποίο δένονταν οι βλέψεις του σατράπη της Ηπείρου και τα συμφέροντα των μεγάλων ναυτικών δυνάμεων της εποχής.
Η Πάργα όμως δεν ήταν μόνο αποθήκη και λιμάνι, ήταν και καταφύγιο. Όταν οι πιέσεις στο Σούλι γίνονταν αφόρητες, όταν ο ορεινός κλοιός στένευε, οι Σουλιώτες ήξεραν ότι, αν καταφέρουν να φτάσουν ως τη θάλασσα, το Ενετικό κάστρο της Πάργας θα τους προσφέρει μια τελευταία γραμμή άμυνας πριν τον δρόμο για τα Επτάνησα. Το κάστρο, χτισμένο σε φυσικά οχυρή θέση, άντεξε για χρόνια τις αξιώσεις και τις απειλές του Αλή, δίνοντας στους Σουλιώτες και στους Παργινούς την αίσθηση ενός κοινού οχυρού απέναντι στην αυθαιρεσία της εξουσίας.
Η κορύφωση αυτής της σχέσης ήρθε με την πτώση του Σουλίου, τον Δεκέμβριο του 1803. Μετά από μακρά πολιορκία, εξάντληση τροφίμων και πυρομαχικών και εγκατάλειψή τους από τις ξένες δυνάμεις, οι Σουλιώτες αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν με τον Αλή πασά, με τον όρο να φύγουν ελεύθεροι, οπλισμένοι και με τις οικογένειές τους. Τρεις φάλαγγες σχηματίστηκαν τότε για να εγκαταλείψουν τον ιστορικό τους τόπο: η μία χτυπήθηκε στο Ζάλογγο, γράφοντας τον τραγικό χορό των Σουλιωτισσών, άλλη οδηγήθηκε στη μάχη του Σέλτσου, όμως η πρώτη, υπό τον Φώτο Τζαβέλλα και άλλους οπλαρχηγούς, κατάφερε να φτάσει σώα στην Πάργα και από εκεί να περάσει στην Κέρκυρα.
Το επεισόδιο αυτό σφράγισε στη μνήμη των Σουλιωτών την Πάργα ως πύλη σωτηρίας, τόπο όπου ολοκληρώθηκε η έξοδός τους από τα βουνά και άνοιξε ο δρόμος για το Ιόνιο και, αργότερα, για τη συμμετοχή τους στην Ελληνική Επανάσταση. Παράλληλα, στην Παργινή συνείδηση, οι «ξένοι» αυτοί ορεσίβιοι έγιναν πλέον κομμάτι της δικής τους ιστορίας, καθώς μοιράστηκαν λιμάνια, καράβια και αγωνίες με τους ντόπιους.
Λίγα χρόνια αργότερα, όμως, η ίδια Πάργα που τους είχε υποδεχθεί θα γνώριζε και η ίδια τον δικό της ξεριζωμό. Μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους και τις νέες ευρωπαϊκές ισορροπίες, η πόλη πέρασε υπό βρετανική επιρροή, και η απόφαση πάρθηκε στα κέντρα εξουσίας: η Πάργα θα παραδοθεί στον Αλή πασά, με οικονομικά ανταλλάγματα και υποσχέσεις προστασίας προς τους κατοίκους. Οι Παργινοί, αντί να δεχθούν την κυριαρχία του πασά των Ιωαννίνων, προτίμησαν την προσφυγιά. Ξεθάβοντας τα οστά των προγόνων τους για να μην πέσουν σε ξένα χέρια, τα έκαψαν στην πλατεία και επιβιβάστηκαν σε πλοία με προορισμό την Κέρκυρα.
Μαζί τους έφυγαν και Σουλιώτες που είχαν εγκατασταθεί εκεί μετά το 1803, κλείνοντας έναν κύκλο κοινής πορείας: από τα στενά του Σουλίου στο κάστρο της Πάργας και από εκεί στην ξενιτιά των Ιονίων. Η μικρή παραθαλάσσια πόλη που κάποτε υπήρξε καταφύγιο των ορεσίβιων πολεμιστών, έγινε τώρα σκηνή ενός δεύτερου μαζικού ξεριζωμού, όπου Πάργα και Σούλι μοιράστηκαν τον ίδιο πόνο της απώλειας πατρίδας.
Παρά τις δοκιμασίες, ούτε οι Σουλιώτες ούτε οι Παργινοί έμειναν στο περιθώριο της μετέπειτα ιστορίας. Σουλιώτες οπλαρχηγοί, όπως ο Μάρκος Μπότσαρης και ο Κίτσος Τζαβέλλας, αναδείχθηκαν σε πρωταγωνιστές της Επανάστασης του 1821, ενώ πρόσφυγες από την Πάργα και την ευρύτερη περιοχή της Τσαμουριάς βρέθηκαν στα επαναστατικά στρατόπεδα της Δυτικής Στερεάς και της Πελοποννήσου. Όταν πια η Πάργα απελευθερώθηκε και ενώθηκε με την Ελλάδα, πολλοί απόγονοι αυτών των προσφύγων επέστρεψαν στον τόπο των προγόνων τους, κλείνοντας –όσο γίνεται να κλείσει– μια βαριά ιστορική πληγή.
Σήμερα, ο επισκέπτης που ανεβαίνει στο κάστρο της Πάργας ή στέκεται στο μώλο κοιτάζοντας προς τα βουνά, δύσκολα φαντάζεται πόσο πυκνή σε γεγονότα υπήρξε η διαδρομή ανάμεσα στο Σούλι και αυτή τη μικρή πόλη του Ιονίου. Κι όμως, πίσω από κάθε παλιό καλντερίμι, πίσω από κάθε μνημείο για τους Σουλιώτες και πίσω από κάθε αφήγηση για την πώληση της Πάργας, κρύβεται η ιστορία μιας συμμαχίας που γεννήθηκε από την ανάγκη για ελευθερία, άντεξε σε πολιορκίες και προδοσίες και κατέληξε να γίνει κομμάτι της συλλογικής μνήμης όλης της Ηπείρου.
- ΑΠΟΨΕΙΣ2 months ago
Δύο μικρές αναθέσεις, μία βαριά ποινή: Ερωτήματα για την αργία του Δημάρχου Πάργας
Δημος Παργας2 months agoΝίκος Ζαχαριάς: «Καμία ζημία για τον Δήμο Πάργας – προσφυγή στο ΣτΕ»
- ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ3 months ago
5.000 ευρώ για κορίτσια 18-36 ετών στην Πάργα από το Κληροδότημα Β. Ε. Βασιλά
Αγγελίες1 month agoΞενοδοχείο στην Πάργα αναζητά υπαλλήλους για την καλοκαιρινή σεζόν 2026!
ΠΑΡΓΑ1 month agoΌλα τα έσοδα της παράστασης στο Πνευματικό Κέντρο Πάργας για τον Χρήστο
ΠΑΡΓΑ2 months agoΠάργα, Αγιά και Ανθούσα γιορτάζουν την Αποκριά
ΠΑΡΓΑ3 months agoΈως 28 Φεβρουαρίου οι αιτήσεις για τραπεζοκαθίσματα στη Χερσαία Ζώνη Λιμένα Πάργας
ΑΓΙΑ6 days agoΥπογράφουμε τώρα ενάντια στα αιολικά πάρκα στην Πάργα
































