Τέτοια εποχή οι σχολικές εκδρομές είναι παντού. «Λες και είμαστε σε νησί δεν είναι;» μου λέει μια μικρή, ενθουσιασμένη, και τρέχει να συναντήσει τις φίλες της, δίχως να περιμένει απάντηση. Ξέρει εκείνη – στην Πάργα νιώθεις πράγματι σαν να είσαι σε νησί. Μαζί τους κάνεις πρόβα καλοκαιριού, γιατί η Πάργα είναι ό,τι ακριβώς ονειρεύεται κανείς για τα Σαββατοκύριακα τoυ Μάη. Αμμουδερές παραλίες με κρυστάλλινα νερά, μια περαντζάδα για απολαυστικούς περιπάτους, ένας αμφιθεατρικά χτισμένος οικισμός με όμορφα σπίτια και στενά σοκάκια, απολαυστικός ύπνος στα νέα boutique ξενοδοχεία που αλλάζουν το προφίλ της. Υπάρχουν κι άλλα, γι’ αυτούς που επιθυμούν εναλλαγές. Οι μαθητές, ας πούμε, θα φτάσουν έως τον μυθικό ποταμό Αχέροντα και το φημισμένο Νεκρομαντείο του, που δεν απέχουν από εδώ ούτε 30 χλμ. προς τα ανατολικά, ενώ στα βόρεια ξεδιπλώνεται η διάσημη στην Ελλάδα οδική διαδρομή προς τα Σύβοτα, περίπου 30 χλμ. κι αυτή, γεμάτη εξωτικές παραλίες.

Νησιωτικό χρώμα  

Τα πρώτα ιστιοπλοϊκά έχουν κάνει την εμφάνισή τους και μοιάζουν να αιωρούνται στα διάφανα νερά. Το καλοκαίρι ο διπλός κόλπος γεμίζει πλεούμενα και κολυμβητές – η θέση της στις ακτές της Ηπείρου και η εύκολη οδική πρόσβαση μέσω της Εγνατίας οδού εξασφαλίζουν τη δημοφιλία της. Θέση, βέβαια, που ευθύνεται για τη διαχρονική διεκδίκησή της, η οποία φτάνει έως τις μέρες μας. Η Πάργα βρίσκεται στα γεωγραφικά όρια της Θεσπρωτίας, διοικητικά όμως ανήκει στην Πρέβεζα, δημιουργώντας σύγχρονες έριδες.
Η ομορφιά της δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο. Τα πολύχρωμα σπίτια που ανηφορίζουν στον λόφο, μάρτυρες του γνωστού τραγουδιού που μιλάει για «της Πάργας τον ανήφορο», οι κατάφυτες πλαγιές, η νησίδα της Παναγίας στα νερά του Ιονίου δημιουργούν μία από τις εντυπωσιακότερες καρτ ποστάλ της Ελλάδας.

Το ωραιότερο σημείο της πολιτείας φαίνεται να είναι το κάστρο της. Εποπτεύει το Ιόνιο και όλη την Πάργα πίσω από την ισχυρή του πύλη με τον φτερωτό λέοντα του Αγίου Μάρκου. Ώρες μπορείς να κάθεσαι στο καφέ που λειτουργεί στο εσωτερικό των παλιών στρατώνων και να αγναντεύεις. Το έχτισαν οι Ενετοί το 1792 πάνω σε προηγούμενη οχύρωση, εκμεταλλευόμενοι την απόκρημνη τοποθεσία του ακρωτηρίου. Αργότερα, όταν η Πάργα πουλήθηκε στους Τούρκους και οι κάτοικοί της έφυγαν για τους γειτονικούς Παξούς και την Κέρκυρα, ο Αλή πασάς το ανακαίνισε και το οχύρωσε περαιτέρω. Αν περιηγηθείτε εντός των τειχών, πάντως, θα απογοητευτείτε ελαφρώς. Κτίσματα, θολωτοί διάδρομοι, καλντερίμια, όλα παραδομένα στα αγριόχορτα. Παρ’ όλα αυτά, αξίζει να το περπατήσετε: η θέα στο Ιόνιο και στην παραλία του Βάλτου από τη νότια και τη δυτική πλευρά είναι εντυπωσιακή.

Για να φτάσετε έως το κάστρο, προηγουμένως θα έχετε περπατήσει στα στενά, ανηφορικά καντούνια του οικισμού. Θα έχετε δει τα μαγαζάκια, θα έχετε κοντοσταθεί στις καμάρες –τα βόλτα, όπως τα λένε οι ντόπιοι–, θα έχετε συνομιλήσει με τις κυράδες που πλένουν τις αυλές τους και ποτίζουν τις γλάστρες τους. Στην περαντζάδα του λιμανιού ο περίπατος είναι πιο εύκολος και μοσχοβολά θάλασσα και… θαλασσινά από τα παραταγμένα ουζερί. Στην τεράστια «άγκυρα» κλείνονται τα ραντεβού, στην προβλήτα σάς περιμένουν τα εκδρομικά σκάφη για θαλάσσιες βόλτες ή τα θαλάσσια ποδήλατα για να φτάσετε έως το νησάκι της Παναγίας, και όλα αυτά με φόντο τα χρωματιστά καπετανόσπιτα με τις κεραμοσκεπές. Μάρτυρες του αλλοτινού πλούτου, τον οποίο εξασφάλιζαν το λάδι και τα κίτρα που εξήγαν οι φημισμένοι Παργινοί έμποροι. Μεγάλη υπόθεση για τους ντόπιους το λάδι. Από την εποχή των Βενετών, που φύτεψαν τον ελαιώνα, μέχρι και σήμερα, οι Παργινοί ασχολούνται με την καλλιέργεια της ποικιλίας Λιανολιά Κέρκυρας και την παραγωγή λαδιού.

Μια βόλτα γύρω από την Πάργα θα σας πείσει για του λόγου το αληθές, αφού τα δέντρα καταλαμβάνουν κάθε εκατοστό ελεύθερης γης. Το τεράστιο μέγεθός τους, σπάνιο για το συγκεκριμένο είδος, βρίσκει την ερμηνεία του στην παλιά πρακτική των ντόπιων που κλάδευαν τις ελιές από κάτω για να βρουν ήλιο κι έπειτα τοποθετούσαν τεράστια δίχτυα όπου έπεφταν οι καρποί. Οι νέοι κόβουν πλέον τα δέντρα, κρατώντας τα σε χαμηλό ύψος, ώστε ο καρπός να συλλέγεται και να έχει ακόμα καλύτερη ποιότητα. Αυτά και άλλα πολλά θα μάθετε στο παλιό ελαιοτριβείο των αδελφών Λέκκα, το πρώτο μηχανοκίνητο ελαιοτριβείο της Πάργας που ιδρύθηκε το 1929 και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο υπό την ονομασία Paragaea. Οι δραστήριοι ιδιοκτήτες του, Αθηνά και Ηλίας Λιάκρης, φρόντισαν για την αναστήλωσή του και τη διαφύλαξη της σχετικής ιστορίας και διατηρούν κτήματα όπου παράγουν έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και άλλα προϊόντα, που μπορείτε να δοκιμάσετε στον εκθεσιακό χώρο του μουσείου. Επίσης, διοργανώνουν σεμινάρια μαγειρικής και βραδιές γευσιγνωσίας.

Αν αγαπάτε τα μουσεία, επισκεφτείτε και το Εκκλησιαστικό, όπου φιλοξενούνται οι ιδιαίτερες φορεσιές της Πάργας και τα λάβαρα της πόλης, τα οποία πήραν μαζί τους οι Παργινοί όταν μετακινήθηκαν στους Παξούς επί τουρκοκρατίας.

Βουτιές και κάστρα

Μια άλλη βόλτα που αξίζει να κάνετε, παρά την ανηφορική πορεία, είναι εκείνη που οδηγεί στο εκκλησάκι της Αγίας Ελένης με την πανοραμική θέα στην Πάργα. Οι περισσότεροι την επιχειρούν το απόγευμα, για να αποφύγουν τον καυτό ήλιο, αλλά και για να μη χάσουν ούτε μία βουτιά στις παραλίες της.

Η διάσημη παραλία Λούτσα. (Φωτογραφία: Όλγα Χαραμή)

Οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής συνηθίζουν να πηγαίνουν για μπάνιο στη διάσημη Λούτσα, 25 χλμ. νοτιότερα, εσείς όμως δεν έχετε κανέναν λόγο να τους ακολουθήσετε. Το Κρυονέρι, η παραλία του οικισμού δηλαδή, το Πίσω Κρυονέρι στη μία άκρη και η παραλία του Βάλτου στην άλλη –από όπου έχετε θέα στην πίσω πλευρά του κάστρου (εκεί μπορείτε να δείτε και το ιστορικό μοναστήρι της Βλαχέρνας)– είναι οργανωμένες και υπέροχες. Το ίδιο ισχύει και για τον διάσημο Λύχνο και τον Αϊ-Γιαννάκη στα νότια. Ανηφορίζοντας στη διαδρομή που καταλήγει στα Σύβοτα, θα έχετε την ευκαιρία να κολυμπήσετε στο Σαρακήνικο και κατόπιν στο Καραβοστάσι και στον Αρίλλα, ενώ τα ενδιαφέροντα δεν λείπουν και στα χωριά έξω από την Πάργα. Στο Μαργαρίτι θα βρείτε ένα καλοφτιαγμένο λαογραφικό μουσείο και το έλος Καλοδικίου, όπως αποκαλείται «η λίμνη με τα νούφαρα», που τέτοια εποχή θα είναι σκεπασμένη στο μεγαλύτερο μέρος της από τα άνθη τους.

Η Ανθούσα και η Αγιά είναι δύο συμπαθέστατα χωριά που κρύβουν τις εκπλήξεις τους. Στην Ανθούσα βρίσκεται ένας μεγάλος καταρράκτης, καθώς και ο αναστηλωμένος μύλος του Λούκα, ο μοναδικός από τους δέκα νερόμυλους που δούλευαν μέχρι τη δεκαετία του ’60 στο φαράγγι, που λειτουργεί και ως καφέ. Ανάμεσα στην Ανθούσα και την Αγιά βρίσκεται το κάστρο του Αλή πασά. Άψογα διατηρημένο, με θέα στο Ιόνιο και στα παράλια, αποτέλεσε το ορμητήριο του Τουρκαλβανού πασά όσο καιρό πολιορκούσε την Πάργα. Αυτό που αξίζει να αναζητήσετε είναι το τουριστικό τρενάκι που κάνει βόλτα στην περιοχή. Τα δρομολόγια ξεκινούν από την Πάργα και το ένα καταλήγει στον νερόμυλο της Ανθούσας μέσω της παραλίας του Βάλτου, ενώ το άλλο οδηγεί στο κάστρο του Αλή.

Τελευταία στάση μπορείτε να κάνετε στην Αγιά. Όμορφο, ζωντανό χωριό με άπλετη θέα στα νησιά του Ιονίου, λαογραφικό μουσείο και ένα ιδιαίτερο ταβερνάκι, την Όαση, όπου ο Γιάννης Λέκκας θα σας μιλήσει για τα έθιμα που αναβιώνουν στον οικισμό και για το μονοπάτι της Γκούβας μέσα στη ρεματιά, με τα πλατάνια και τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια. Και για όσους λόγους ακόμα χρειάζεστε για να παρατείνετε τη διαμονή σας.

kathimerini.gr