ΑΠΟΨΕΙΣ
Απ’ όλα τα πλάσματα ανιδιοτελώς ξέρουν να αγαπούν μόνο δύο, η μαμά σου κι ο σκύλος σου


Κάπου, κάποτε διάβασα πως αν όλοι γινόμασταν οι άνθρωποι που οι σκύλοι μας νομίζουν πως είμαστε, ο κόσμος θα ήταν ένα καλύτερο μέρος. Γιατί απ’ όλα τα πλάσματα στη γη, ανιδιοτελώς ξέρουν να αγαπούν μόνο δύο, η μαμά σου κι ο σκύλος σου.
Ξεπερνώντας την νομοτελειακή αγάπη που συνεπάγεται η μητρότητα στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η σκυλίσια αφοσίωση και λατρεία δεν αποτυγχάνουν να συγκλονίζουν, ανεξαρτήτως κουλτούρας, εποχής και κοινωνικών συνθηκών.
Γιατί οι σκύλοι ξέρουν ν’ αγαπούν χωρίς επειδή. Αγαπούν παρ’ όλο. Δεν τους ενδιαφέρει αν είσαι χοντρός ή αδύνατος, φτωχός ή πλούσιος, ιδιοφυΐα ή ολοκληρωτικά ηλίθιος· αρκεί να είσαι εκεί, αρκεί να τους βάζεις λίγο νεράκι και λίγο φαγητό. Αλλά ακόμα κι αν τους ψιλοπαραμελείς εκείνοι πάλι σ’ αγαπούν.
Η καρδιά τους, εκ διαμέτρου αντίθετη με οποιαδήποτε εκδικητική ανθρώπινη τάση, ξέρει πάντα να δίνει άλλοθι και να δικαιολογεί. Κάτι θα σου έτυχε μωρέ, δεν μπορεί να το έκανες από κακία.
Σ’ αγαπούν από την πρώτη στιγμή που τους πήρες αγκαλιά χωρίς να περιμένουν αντάλλαγμα, γιατί αυτό ξέρουν να κάνουν. Δε σε κρίνουν, δε σε παραμελούν, δε σε βασανίζουν. Ακόμα κι όταν τους αφήνεις πίσω, θαρρείς και ζουν για την επιστροφή σου.
Κι όταν σε δουν να επιστρέφεις πηδάνε πάνω σου και σου κουνάνε την ουρά με τόση χαρά, λες και δεν τους πλήγωσε ποτέ η φυγή σου. Επειδή οι σκύλοι, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, αγαπάνε με την καρδιά, χωρίς καμία ρανίδα λογικής. Γνωρίζουν χωρίς να μάθουν.
Οι σκύλοι ξέρουν να επιμένουν. Ξέρουν πόσο σημαντικό είναι να σηκώνονται, όσο άτσαλο κι αν ήταν το στραπάτσο τους, όσα κουσούρια κι αν τους άφησε το χτύπημα. Άλλωστε μια ανθρώπινη μέρα ισούται με μια σκυλίσια εβδομάδα, γι’ αυτό και τα πλάσματα αυτά ξέρουν πως δεν έχουν χρόνο να κρατάνε πράγματα για τον εαυτό τους, ούτε τους παίρνει να τσιγκουνεύονται την αγάπη τους.
dog_14
Οι σκύλοι είναι πλάσματα γενναία και κυνηγούν όσα αγαπάνε χωρίς να θεωρούν τροχοπέδη τις διαστάσεις τους. Δεν έχουν όλο τον χρόνο μπροστά τους και το ξέρουν, γι’ αυτό τα βράδια τρέχουν να χουχουλιάσουν στην αγκαλιά σου χωρίς εγωισμό, όσο κι αν τους μάλωσες στη διάρκεια της ημέρας.
Ναι, αν οι άνθρωποι αγαπούσαμε όπως οι σκύλοι μας, ο κόσμος θα ήταν σίγουρα ένα καλύτερο μέρος· θα απολαμβάναμε τις βόλτες, τον ήλιο και τον αέρα, θα ρουφούσαμε τη μαγεία τους και ποτέ δε θα υποτιμούσαμε την αξία του παιχνιδιού.
Θα ήμασταν πιστοί, θα λαχταρούσαμε να φιλήσουμε τους ανθρώπους μας χωρίς να θεωρούμε στιγμή την παρουσία τους δεδομένη και όταν εκείνοι περνούσαν δύσκολα, θα σωπαίναμε και θα στεκόμασταν απλά δίπλα τους, γιατί θα ξέραμε πως δεν έχουν ανάγκη από έωλες συμβουλές, μα από ουσιαστικές παρουσίες.
Αν ξέραμε να αγαπάμε όπως εκείνοι, θα γνωρίζαμε πως η βία επιφέρει επιθετικότητα, η σκληρότητα φόβο κι ο έπαινος ανεξαρτησία. Δε θα αναλωνόμασταν σε παιχνίδια εξουσίας, μα θα καταλαβαίναμε πως οι άλλοι είναι παράγωγα του περιβάλλοντός τους και θα φερόμασταν αναλόγως, με τρυφερότητα κι αλληλοεκτίμηση. Θα χωνεύαμε επιτέλους πως κανένας δε γεννιέται κακός και πως τα όρια γεννάνε σεβασμό, αρκεί να περιβάλλουν τα πάντα, εκτός από την αγάπη.
Έτσι ν’ αγαπάς, χωρίς πολλά-πολλά. Να μην περιμένεις τίποτα, να μη ρωτάς γιατί. Δε σου εγγυώμαι πως θα γίνεις ευτυχισμένος, ούτε πως η αγάπη σου θα εκτιμηθεί. Σου εγγυώμαι όμως πως θα νιώσεις το μεγαλείο του να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Να αισθάνεσαι τον άλλον και να τον βοηθάς να γλείψει τις πληγές του. Να τον οδηγείς για να περπατήσει όταν δεν βλέπει και να του δίνεις δύναμη χωρίς να μιλάς. Να είσαι σκύλος, όχι σκυλάκι.
Αν πάλι δεν έχεις τη δύναμη ν’ αγαπάς σαν σκύλος (ποιος είπε πως είναι εύκολο;), σου εύχομαι να σε αγαπήσει κάποιος άνθρωπος από αυτούς· κι αν έχεις την τύχη να ζήσεις τέτοια ευλογία, έχε τουλάχιστον τη δύναμη να την αντέξεις και να αφήνεσαι, καθώς το πλάσμα αυτό φέρει μέσα του τη θεϊκή δύναμη να σε κάνει να χαμογελάς, να σε ελαφραίνει και να σου δανείζει την καρδιά του κάθε που ο κόσμος κάνει κομμάτια τη δική σου.
Να εκτιμάς πόσο του λείπεις το πρωί, ακόμα κι αν πέρασε ολόκληρο το βράδυ στο πλευρό σου και να μη τσιγκουνεύεσαι τα χάδια σου και την αγκαλιά σου. Άλλωστε αυτά μόνο ζητάει από σένα. Να νιώθεις, γιατί διαφορετικά ο «σκύλος» μπορεί να μη σου θυμώσει, αλλά όταν τον χάσεις ο εαυτός σου δε θα σου το συγχωρήσει ποτέ.
Ν’ αγαπάς σαν σκύλος κι ένα πράγμα να θυμάσαι. Πως η μόνη επικίνδυνη ράτσα είναι η ανθρώπινη.
ΑΠΟΨΕΙΣ
Θεσσαλονίκη και ΔΕΘ: Αστυνομοκρατία, ταλαιπωρία και το ερώτημα «ποιον τελικά προστατεύουν;»

Έντονο προβληματισμό προκαλούν για ακόμη μία χρονιά στη Θεσσαλονίκη τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας ενόψει της ΔΕΘ, με το κέντρο της πόλης να προετοιμάζεται για περιορισμούς, ισχυρή αστυνομική παρουσία και αυξημένη κυκλοφοριακή επιβάρυνση. Κάτοικοι εκφράζουν την αγανάκτησή τους, θέτοντας το ερώτημα αν η έκταση των μέτρων είναι ανάλογη με τις πραγματικές ανάγκες και ποιον τελικά εξυπηρετεί.
Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται η παρουσία χιλιάδων αστυνομικών, με αναφορές για περίπου 5.000 έκτακτα αποσπασμένους ενόψει της ΔΕΘ. Η εικόνα αυτή, σε συνδυασμό με τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, τις συνεχείς μετακινήσεις αστυνομικών δυνάμεων και την αναστάτωση στο κέντρο, δημιουργεί για πολλούς κατοίκους την αίσθηση μιας πόλης που για ένα ακόμη Σαββατοκύριακο λειτουργεί υπό καθεστώς ιδιαίτερα αυξημένων μέτρων ασφαλείας.
Παράλληλα, περιγράφεται μια Θεσσαλονίκη που σταδιακά αδειάζει. Φοιτητές επιλέγουν να επιστρέψουν στα πατρικά τους, ενώ αρκετοί κάτοικοι που έχουν τη δυνατότητα εγκαταλείπουν προσωρινά το κέντρο για τη Χαλκιδική ή άλλους προορισμούς. Στον χώρο των ταξί, επίσης, διατυπώνεται η εκτίμηση ότι επαγγελματίες αποφεύγουν να εργαστούν στο κέντρο τις ημέρες της ΔΕΘ, λόγω των περιορισμών και της δυσκολίας μετακίνησης.
Το πολιτικό μήνυμα της αποχής
Η συζήτηση αποκτά και πολιτική διάσταση, με αναφορά στα εκλογικά δεδομένα της Α’ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 2023. Από 533.800 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, ψήφισαν 341.466, ενώ 192.334 δεν προσήλθαν στις κάλπες.
Στα αποτελέσματα που παρατίθενται, η Νέα Δημοκρατία συγκέντρωσε 112.971 ψήφους, ο ΣΥΡΙΖΑ 65.181, η Ελληνική Λύση 27.629, το ΠΑΣΟΚ 26.270, το ΚΚΕ 24.607, η ΝΙΚΗ 15.145, η Πλεύση Ελευθερίας 14.969 και το ΜέΡΑ25 περίπου 11.000 ψήφους, ενώ τα υπόλοιπα κόμματα συγκέντρωσαν συνολικά 33.082.
Για όσους ασκούν κριτική στο πολιτικό σύστημα, το μεγαλύτερο μήνυμα βρίσκεται στην αποχή. Οι 192.334 πολίτες που δεν πήγαν στις κάλπες ξεπερνούν κατά πολύ τις ψήφους οποιουδήποτε μεμονωμένου κόμματος, γεγονός που χρησιμοποιείται ως ένδειξη πολιτικής αποστασιοποίησης και δυσπιστίας απέναντι στο σύνολο του πολιτικού προσωπικού.
«Αφού όλα βαίνουν καλώς, γιατί τόσα μέτρα;»
Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι απλό: εφόσον η επίσημη κυβερνητική εικόνα παραμένει ότι η κατάσταση στη χώρα εξελίσσεται ομαλά, γιατί απαιτείται μια τόσο εκτεταμένη κινητοποίηση αστυνομικών δυνάμεων για την παρουσία της πολιτικής ηγεσίας στη Θεσσαλονίκη;
Η κριτική δεν περιορίζεται στα μέτρα ασφαλείας. Αγγίζει συνολικά την αξιοπιστία των πολιτικών εξαγγελιών, ιδιαίτερα απέναντι σε μια κοινωνία που εμφανίζεται κουρασμένη από υποσχέσεις και ζητά άμεσα, μετρήσιμα αποτελέσματα στην καθημερινότητά της.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στους νέους ανθρώπους που επιλέγουν να αναζητήσουν εργασία και προοπτικές στο εξωτερικό. Το φαινόμενο παρουσιάζεται ως μία ακόμη ένδειξη της απόστασης ανάμεσα στις κυβερνητικές εξαγγελίες περί ανάπτυξης και στην εμπειρία ενός τμήματος της κοινωνίας που δηλώνει ότι δεν βλέπει ουσιαστική βελτίωση στις συνθήκες ζωής του.
Οι κάτοικοι του κέντρου στο ίδιο έργο θεατές
Για όσους ζουν μόνιμα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, πάντως, το ζήτημα είναι πολύ πιο άμεσο. Κλειστοί δρόμοι, περιορισμοί στην κυκλοφορία, σειρήνες, αυξημένη παρουσία αστυνομικών οχημάτων και δυσκολία στις καθημερινές μετακινήσεις συνθέτουν ένα σκηνικό που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.
Και πίσω από τη γενικότερη πολιτική αντιπαράθεση παραμένει ένα πρακτικό ερώτημα: αν η ΔΕΘ αποτελεί θεσμό που υποτίθεται ότι συνδέει την πολιτική ηγεσία με την κοινωνία και την οικονομία, μπορεί αυτό να συμβαίνει όταν ένα μεγάλο μέρος της ίδιας της πόλης αισθάνεται ότι για ημέρες πρέπει απλώς να υπομένει τις συνέπειες;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πρόωρη αποπληρωμή χρέους: Καταγγελίες ότι τα υπερπλεονάσματα χτίστηκαν πάνω στους φόρους των πολιτών

Πρόωρη αποπληρωμή χρέους: Στο επίκεντρο τα 13 δισ. ευρώ και τα υπερπλεονάσματα
Έντονη κριτική στην κυβερνητική επιλογή για πρόωρη αποπληρωμή μέρους του δημόσιου χρέους διατυπώνεται με αφορμή ποσό περίπου 13 δισ. ευρώ, με βασικό επιχείρημα ότι τα υψηλά δημοσιονομικά πλεονάσματα προέρχονται σε σημαντικό βαθμό από τη φορολογική επιβάρυνση των πολιτών και θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε άλλες ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας.
Στην παρέμβαση υποστηρίζεται ότι τα συγκεκριμένα κεφάλαια δεν αποτελούν χρήματα που «περισσεύουν», αλλά αποτέλεσμα μιας δημοσιονομικής πολιτικής που, όπως καταγγέλλεται, στηρίζεται στην υψηλή και άδικη φορολόγηση των Ελλήνων πολιτών.
Κριτική για τα υπερπλεονάσματα
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα υπερπλεονάσματα, τα οποία παρουσιάζονται ως αποτέλεσμα της αυξημένης φορολογικής επιβάρυνσης, ενώ ταυτόχρονα τίθεται το ζήτημα των οφειλών του Δημοσίου προς ιδιώτες.
Η θέση που διατυπώνεται είναι ότι, αντί να συσσωρεύονται σημαντικά ποσά με στόχο την πρόωρη εξόφληση δανειακών υποχρεώσεων, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας και βασικών δημόσιων υπηρεσιών.
Παιδεία, Υγεία, μισθοί και συντάξεις
Μεταξύ των τομέων στους οποίους, σύμφωνα με την ίδια επιχειρηματολογία, θα μπορούσαν να διοχετευθούν τα χρήματα αναφέρονται η Παιδεία, η Υγεία, οι μισθοί και οι συντάξεις.
Η κριτική εστιάζει στο ότι η πρόωρη αποπληρωμή του χρέους παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως θετική εξέλιξη για τη χώρα, ενώ η αντίθετη άποψη υποστηρίζει ότι θα έπρεπε να εξεταστεί κατά πόσο μέρος των διαθέσιμων πόρων θα μπορούσε να επιστρέψει στην κοινωνία ή να κατευθυνθεί σε δημόσιες επενδύσεις.
Αιχμές κατά του πρωθυπουργού
Στην παρέμβαση διατυπώνονται παράλληλα ιδιαίτερα αιχμηρές πολιτικές αιτιάσεις σε βάρος του πρωθυπουργού, με τον ισχυρισμό ότι η επιλογή της πρόωρης αποπληρωμής εξυπηρετεί και την ενίσχυση της εικόνας της κυβέρνησης απέναντι στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Μάλιστα, εκφράζεται η εκτίμηση ότι πίσω από αυτή την επιλογή μπορεί να υπάρχουν και προσωπικές πολιτικές επιδιώξεις για το μέλλον του πρωθυπουργού σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πρόκειται, ωστόσο, για πολιτική αξιολόγηση και ισχυρισμό που διατυπώνεται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης κριτικής και όχι για τεκμηριωμένο γεγονός.
Το ζήτημα της πρόωρης αποπληρωμής του δημόσιου χρέους επαναφέρει έτσι στο προσκήνιο τη συζήτηση για το πώς πρέπει να αξιοποιούνται τα δημοσιονομικά πλεονάσματα: στην ταχύτερη μείωση των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας ή στην ενίσχυση εισοδημάτων, δημόσιων υπηρεσιών και επενδύσεων.




























