ΕΡΕΥΝΕΣ
Τα 14 Άρθρα του Συντάγματος που καταπατά η Κυβέρνηση

Επειδή ζούμε σε καιρούς επικίνδυνους όπου το τοπίο είναι θολό προκαλώντας σύγχυση παρά κατανόηση, παρουσιάζονται με κοινό νου και απλή λογική, τα άρθρα του Συντάγματος τα οποία η Κυβέρνηση είτε παραβαίνει ή αγνοεί επιδεικτικά.Άρθρο 1 παρ. 3 Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό και υπάρχουν υπέρ αυτού…
Οι συμβάσεις παραχώρησης δημοσίων αγαθών σε ιδιωτικές εταιρίες, βλ. διόδια, θα έπρεπε να εξασφαλίζουν ότι η τιμολογιακή τους πολιτική δεν θα λειτουργεί εις βάρος του Λαού. Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν γίνονται ιδιωτικοποιήσεις χωρίς εξασφάλιση της προστασίας του Λαού, σημαίνει ότι έχουν παραχωρηθεί κρατικές εξουσίες εις βάρος κι όχι υπέρ του Λαού.
Άρθρο 4 παρ. 5 Οι (…) πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.
Η μείωση μισθών των δημοσίων υπαλλήλων σε συνδυασμό με αυξήσεις ΦΠΑ σε βασικά αγαθά όπως τρόφιμα, ρεύμα, θέρμανση, βενζίνη με ανυπαρξία ελέγχου των τιμών τους, αυξάνουν το κόστος ζωής δυσανάλογα. Οριζόντια τέλη επιτηδεύματος, και οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων αποτελούν ευθεία παράβαση αυτού του Άρθρου.
Άρθρο 5 παρ.1 μη αναθεωρητέο: Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική (…) ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων…
Η συνεχής μείωση της αγοραστικής δύναμης με παράλληλη μείωση των πηγών εισοδήματος δεν επιτρέπει στους πολίτες, που μετά βίας αποκτούν βασικά αγαθά, να συμμετάσχουν στην οικονομική ζωή και κοινωνική ζωή και να αναπτύξουν ελεύθερα την προσωπικότητά τους.
Άρθρο 21 παρ.1 Η οικογένεια (…) καθώς και ο γάμος (…) τελούν υπό την προστασία του Κράτους
Ως ανωτέρω, η μείωση της αγοραστικής δύναμης κάνει πάρα πολύ δύσκολη την ανεξαρτητοποίηση των νέων, την τέλεση γάμου και την δημιουργία οικογένειας.
Άρθρο 21 παρ.4 Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που τη στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους.
Με την πολιτική των χαμηλών μισθών και της ακρίβειας, το Κράτος δεν επιτρέπει στους νέους να μπορούν να βρουν δικιά τους κατοικία, υποχρεώνοντάς τους να μένουν με τους γονείς τους. Αυτή τη στιγμή αν το Κράτος δεν εκμεταλλευόταν το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης και οι νέοι δεν έμεναν με τους γονείς τους θα έπρεπε να παρέχει φροντίδα για εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες.
Άρθρο 22 παρ.1 Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών για την ηθική και υλική εξύψωσή τους!
Η εύρεση εργασίας χωρίς διασφάλιση του επιπέδου του εισοδήματος σε συνδυασμό με το κόστος ζωής μπορεί να σημαίνει πολύ χαμηλή ποιότητα ζωής. Το να έχουν δουλειά όλοι με 500 ευρώ, είναι στρεβλή εφαρμογή του Άρθρου αυτού καθότι ακριβώς παραβλέπει την ηθική και υλική εξύψωση των εργαζομένων!
Άρθρο 23 Το Κράτος λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα για τη διασφάλιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας…
Όταν το Κράτος αγνοεί παντελώς τα αιτήματα των εργαζομένων, κόβει τον μισθό των απεργών που ήδη έχει μειώσει, και τους αναγκάζει εν τέλει να μην μπορούν να απεργήσουν για να καταφέρουν να ζήσουν, είναι μόνο κατά τύπον εφαρμογή του Άρθρου αυτού, αγνοώντας επιδεικτικά την ουσία, που είναι ο διάλογος με τους εργαζόμενους.
Άρθρο 25 παρ.1 …η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελεί υπό την εγγύηση του Κράτους.
Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, πρέπει να προστατεύονται τα άρθρα που ήδη έχουν προαναφερθεί!
Άρθρο 28 παρ.2 Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον (…) μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή την συνθήκη (…) απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.
Δηλαδή με 180 βουλευτές. Ο νόμος 3845 του 2010 ψηφίστηκε μόνο με την κυβερνητική πλειοψηφία. Χωρίς σχόλια!
Άρθρο 28 παρ. 3 Η Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον…!
Στις αρχές του 2010 ο ίδιος ο πρωθυπουργός δήλωνε ότι έχουμε ήδη απωλέσει μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας, εφόσον έχουμε την ανάγκη δανειστών παρουσιάζοντας το μνημόνιο ως μονόδρομο. Επί της ουσίας κατά παραδοχή του πρωθυπουργού, ο μνημονιακός νόμος 3845 του 2010 συνιστά απώλεια εθνικής κυριαρχίας, Ωστόσο δεν ψηφίστηκε με απόλυτη πλειοψηφία!
Στο σημείο αυτό, επειδή γίνεται λόγος περί του ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει ουσιαστικές αρμοδιότητες, να σημειώσω ότι σύμφωνα με το Άρθρο 42 παρ.1 και 2, ο ΠτΔ μπορούσε να αναπέμψει το νόμο ώστε να ψηφιστεί υποχρεωτικά με απόλυτη πλειοψηφία. Δηλαδή το Σύνταγμα του παρέχει ουσιαστική εξουσία για την προστασία της δημοκρατίας μας, την οποία όμως ποτέ δεν άσκησε!
Άρθρο 52 Η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης (…) τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση.
Σύνταγμα που ενδιαφέρεται για ουσιαστική και όχι τυπική δημοκρατία δεν νοεί ως ελεύθερη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης μόνο την ψήφο στις εκλογές αλλά όλα τα μηνύματα και τη θέληση του λαού για διαφορετικές πολιτικές επιλογές. Άρα οι βουλευτές της Κυβέρνησης που ενώ έχουν υποχρέωση να αντιπροσωπεύουν τους πολίτες και να εκδηλώνουν τη θέλησή τους, συνηγορούν σε νόμους τους οποίους δεν θέλει η πλειοψηφία των πολιτών που τους επέλεξε, με απλά λόγια δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, καταπατούν το άρθρο αυτό, και παρέχουν στην κυβέρνηση τυπική μόνο, όχι όμως και ουσιαστική νομιμοποίηση. Στο ίδιο άρθρο προβλέπονται και ποινικές κυρώσεις για τους παραβάτες της διάταξης αυτής, δηλαδή τους βουλευτές!
Παράλληλα, η διάλυση του κινήματος των αγανακτισμένων με χημικά και άλλες μεθόδους, είναι άλλη μια μορφή παράβασης αυτού του Άρθρου.
Άρθρο 59 παρ. 1 Οι βουλευτές (…) δίνουν (…) τον ακόλουθο Όρκο: “Ορκίζομαι (…) να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου
Όπως έδειξε και το προηγούμενο άρθρο, ενός πολύ μικρός αριθμός των βουλευτών της Κυβέρνησης είναι σύννομος με τον όρκο τους και το Σύνταγμα.
Άρθρο 82 παρ.2 Ο Πρωθυπουργός (…) κατευθύνει τις ενέργειες της Κυβέρνησης (…) για την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής μέσα στα πλαίσια των νόμων!
Για να προστατέψουν τη χώρα από πιθανή παρανομία οποιασδήποτε Κυβέρνησης, οι σοφοί νομοθέτες έγραψαν στο Σύνταγμα το αυτονόητο!! Είναι προφανές ότι ζούμε σε εποχές που δεν τηρείται το αυτονόητο, δηλαδή η τήρηση του υπέρτατου νόμου του Κράτους από την ίδια την Κυβέρνηση!
Άρθρο 100 παρ.5 Όταν τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου κρίνει διάταξη τυπικού νόμου αντισυνταγματική παραπέμπει υποχρεωτικά το ζήτημα στην οικεία ολομέλεια…
Κανείς από την δικαστική εξουσία δεν έκρινε διατάξεις του Ν. 3845 και άλλων νόμων αντισυνταγματικές! Δηλαδή η αριστοτελική διάκριση της εξουσίας σε τρεις, θεμέλιο των δημοκρατικών πολιτευμάτων, δεν υφίσταται κατ’ ουσίαν και αποδεδειγμένα. Μόνη ελπίδα ελέγχου εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας (κυβέρνησης και βουλής), είναι η δικαστική, αλλά στην πράξη φαίνεται να μην την ασκεί επί των άλλων δύο.
Άρθρα 106 παρ.2 Η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας.
Διόδια, βενζίνη, ρεύμα, είναι βασικοί τομείς που αν δεν είναι σε χαμηλές τιμές εμποδίζουν τις μεταφορές, το εμπόριο, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και εν τέλει την εθνική οικονομία. Βασικός λόγος ύπαρξης του Κράτους είναι ακριβώς αυτό το Άρθρο.
Άρθρο 120 παρ.2 Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό (!)…αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων
Οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, οι υπουργοί της κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός, και οι δικαστικοί λειτουργοί που δεν επιλήφθηκαν του ζητήματος της αντισυνταγματικότητας του νόμου 3845 και άλλων, δεν σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό.
Υ.Γ. Με την σύνταξη και δημοσίευση του άρθρου αυτού, τηρείται το Άρθρο 25, παρ.4 σύμφωνα με το οποίο το Κράτος αξιώνει από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης, και το Άρθρο 120 παρ.4, όπου αναφέρει ότι η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.
Πηγή
ΠΑΡΓΑ
Πάργα: Στα 2,15 ευρώ η βενζίνη – Φόβοι για νέες ανατιμήσεις τον Σεπτέμβριο

Νέα πίεση στον προϋπολογισμό των οδηγών προκαλούν οι τιμές των καυσίμων, με την αμόλυβδη στην Πάργα να καταγράφεται ήδη στα 2,15 ευρώ το λίτρο. Την ίδια ώρα, οι εξελίξεις στις διεθνείς αγορές πετρελαίου και η παρατεταμένη ένταση στη Μέση Ανατολή ενισχύουν τους φόβους ότι ο Σεπτέμβριος μπορεί να φέρει νέο κύμα ανατιμήσεων στις αντλίες.
Η βενζίνη έχει ήδη ξεπεράσει σε αρκετές περιοχές το ψυχολογικό όριο των 2 ευρώ ανά λίτρο, ενώ οι πιέσεις στη χονδρική δεν έχουν ακόμη περάσει στο σύνολό τους στις τελικές τιμές που πληρώνουν οι καταναλωτές.
Στα 2,15 ευρώ η βενζίνη στην Πάργα
Στην Πάργα, η τιμή της αμόλυβδης έχει φτάσει τα 2,15 ευρώ το λίτρο, επιβεβαιώνοντας ότι οι υψηλές τιμές των καυσίμων αποτελούν πλέον άμεσο ζήτημα και για την τοπική αγορά.
Η εικόνα είναι ακόμη πιο επιβαρυμένη στις τουριστικές και νησιωτικές περιοχές, όπου το πρόσθετο μεταφορικό κόστος παραδοσιακά διατηρεί τις τιμές σε υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με τον πανελλαδικό μέσο όρο.
Οι αυξήσεις που δεν έχουν περάσει ακόμη στην αντλία
Το τελευταίο διάστημα οι τιμές των διυλιστηρίων έχουν αυξηθεί κατά περίπου 3 λεπτά το λίτρο στην αμόλυβδη και κατά περίπου 9 λεπτά στο πετρέλαιο κίνησης. Μέρος αυτών των αυξήσεων δεν έχει ακόμη μεταφερθεί πλήρως στη λιανική, γεγονός που δημιουργεί ανησυχία για νέες επιβαρύνσεις τις επόμενες ημέρες.
Εφόσον το διεθνές πετρέλαιο παραμείνει σε υψηλά επίπεδα και δεν υπάρξει αποκλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή, στην αγορά δεν αποκλείεται η βενζίνη να κινηθεί προς τα 2,20 ευρώ το λίτρο, ενώ ακόμη μεγαλύτερες πιέσεις εκτιμάται ότι μπορεί να δεχθεί το πετρέλαιο κίνησης.
Πρόσθετη πίεση από τη λήξη των μέτρων στήριξης
Στο ήδη επιβαρυμένο σκηνικό προστίθεται και η λήξη των μέτρων στήριξης στα καύσιμα. Στη βενζίνη, η άρση της στήριξης των 10 λεπτών ανά λίτρο από τα διυλιστήρια δημιουργεί έναν ακόμη παράγοντα ανοδικής πίεσης στις λιανικές τιμές.
Αντίστοιχα, στο πετρέλαιο κίνησης η συνολική στήριξη που είχε εφαρμοστεί λειτουργούσε ως «μαξιλάρι» απέναντι στις διεθνείς ανατιμήσεις. Η κατάργησή της, εφόσον δεν υπάρξει νέο μέτρο, μπορεί να επιβαρύνει περαιτέρω το κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Αυξημένο το κόστος μετακίνησης
Οι νέες ανατιμήσεις έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία οι οδηγοί έχουν ήδη αρχίσει να περιορίζουν τις ποσότητες καυσίμων που αγοράζουν και να υπολογίζουν με μεγαλύτερη προσοχή το κόστος κάθε μετακίνησης.
Το ενδιαφέρον της αγοράς στρέφεται πλέον στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου και στις εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο. Εάν οι πιέσεις διατηρηθούν, ο Σεπτέμβριος ενδέχεται να αποδειχθεί ακόμη ακριβότερος μήνας για τους οδηγούς, με την τιμή των 2,15 ευρώ το λίτρο που ήδη καταγράφεται στην Πάργα να αποτελεί ένδειξη της πίεσης που έχει αρχίσει να περνά στην τοπική αγορά.
ΕΡΕΥΝΕΣ
Σούπερ μάρκετ: «Μείωση» 15 λεπτών στα 100 ευρώ – Η κοροϊδία πίσω από το -0,15%

Μείωση 0,15%. Σε απλά ελληνικά: 15 λεπτά λιγότερα σε έναν θεωρητικό λογαριασμό 100 ευρώ. Αυτή είναι η «αποκλιμάκωση» των τιμών στα σούπερ μάρκετ που εμφανίζεται ως θετική εξέλιξη, την ώρα που ο καταναλωτής συνεχίζει να φτάνει στο ταμείο και να αναρωτιέται πού ακριβώς βρίσκεται αυτή η περιβόητη μείωση.
Τα τελευταία στοιχεία για τις τιμές στα σούπερ μάρκετ δημιουργούν μια εικόνα που στα στατιστικά μπορεί να εμφανίζεται ως οριακός αποπληθωρισμός, αλλά στην καθημερινότητα των νοικοκυριών μοιάζει περισσότερο με κοροϊδία. Και αυτό όχι επειδή το -0,15% είναι ψεύτικο ως αριθμός, αλλά επειδή είναι τόσο μικρό ώστε πρακτικά εξαφανίζεται μπροστά στις αυξήσεις που έχουν προηγηθεί, στις ανατιμήσεις άλλων βασικών δαπανών και στις ίδιες τις μεταβολές των τιμών μέσα στα καταστήματα.
Το περίφημο -0,15% σημαίνει 15 λεπτά στα 100 ευρώ
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΕΛΚΑ, οι τιμές στις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ τον Αύγουστο του 2026 ήταν κατά μέσο όρο 0,15% χαμηλότερες από τον Αύγουστο του 2025.
Η πραγματική διάσταση αυτού του ποσοστού γίνεται σαφής όταν μετατραπεί σε ευρώ. Σε έναν θεωρητικό λογαριασμό 100 ευρώ, το -0,15% αντιστοιχεί σε μόλις 15 λεπτά. Σε 200 ευρώ αγορών, η διαφορά αντιστοιχεί σε 30 λεπτά.
Αυτό είναι το μέγεθος της «μείωσης» που καλείται να αισθανθεί ένα νοικοκυριό το οποίο έχει προηγουμένως υποστεί αλλεπάλληλες ανατιμήσεις σε τρόφιμα, ενέργεια, ενοίκια, καύσιμα και υπηρεσίες.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι σε σύγκριση με τον αμέσως προηγούμενο μήνα η κατεύθυνση είναι αντίστροφη. Ο δείκτης τιμών των σούπερ μάρκετ τον Αύγουστο ήταν 0,28% υψηλότερος από τον Ιούλιο του 2026. Στο κυλιόμενο δωδεκάμηνο καταγράφεται επίσης αύξηση 1,22%, ενώ μόνο στο καλοκαιρινό τρίμηνο Ιουνίου–Αυγούστου εμφανίζεται οριακή υποχώρηση 0,08%.
Με άλλα λόγια, ο καταναλωτής ακούει ότι υπάρχει «αρνητικός πληθωρισμός», αλλά σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα πλήρωσε κατά μέσο όρο λίγο περισσότερο.
Οι 13 από τις 23 κατηγορίες εξακολουθούν να ακριβαίνουν
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σύνθετη όταν εγκαταλείψουμε τον γενικό μέσο όρο και εξετάσουμε τις επιμέρους κατηγορίες. Από τις 23 κατηγορίες που παρακολουθούνται, οι 13 παρουσιάζουν αύξηση και οι 10 μείωση.
Οι μεγαλύτερες ετήσιες αυξήσεις καταγράφονται στα ορεκτικά, αλίπαστα και άλλα σερβιριζόμενα είδη με +3,42%, στα αλλαντικά με +3,06%, στα μπισκότα και τις σοκολάτες με +2,63%, στους ξηρούς καρπούς με +2,62% και στα νερά, αναψυκτικά και χυμούς με +2,55%.
Από την άλλη πλευρά, σημαντική πτώση εμφανίζουν κυρίως τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, με -7,60%, ενώ μειώσεις καταγράφονται επίσης σε τροφές και είδη για κατοικίδια, ζύμες, αλκοολούχα ποτά και φρέσκα ψάρια και θαλασσινά.
Άρα το συνολικό -0,15% δεν σημαίνει ότι τα προϊόντα στο ράφι έγιναν γενικά φθηνότερα. Σημαίνει ότι οι μεγαλύτερες μειώσεις σε συγκεκριμένες κατηγορίες, κυρίως στα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, ήταν αρκετές ώστε να τραβήξουν προς τα κάτω τον συνολικό μέσο όρο, την ώρα που περισσότερες από τις μισές κατηγορίες εξακολουθούν να εμφανίζουν αύξηση.
Η «εθελοντική μείωση» και οι τιμές που είχαν ήδη ανέβει
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ήρθε από τις 31 Αυγούστου η Εθνική Πρωτοβουλία Μείωσης Τιμών, η λεγόμενη «συμφωνία κυρίων» με την αγορά, η οποία περιλαμβάνει τελικά 1.740 κωδικούς προϊόντων.
Η πρωτοβουλία παρουσιάστηκε ως ουσιαστική παρέμβαση στο κόστος του καλαθιού. Ωστόσο, καταγραφές τιμών που παρουσιάστηκαν δημόσια έφεραν στο φως περιπτώσεις στις οποίες προϊόντα είχαν ακριβύνει μέσα στον Ιούλιο ή τον Αύγουστο και στη συνέχεια εμφανίστηκαν με νέα «μειωμένη» τιμή.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα φυσικού χυμού 4×330 ml. Η καταγεγραμμένη τιμή του ήταν 3,68 ευρώ στις 10 Ιουλίου, ανέβηκε στα 4,68 ευρώ στις 21 Αυγούστου και στη συνέχεια εμφανίστηκε με «μειωμένη» τιμή 4,35 ευρώ. Η τιμή πράγματι μειώθηκε σε σχέση με τα 4,68 ευρώ, αλλά παρέμεινε αισθητά υψηλότερη από τα 3,68 ευρώ του Ιουλίου.
Αντίστοιχα, καφές φίλτρου 250 γραμμαρίων από 7,35 ευρώ στις 22 Ιουλίου εμφανίστηκε μία ημέρα αργότερα στα 8,65 ευρώ και τελικά με «μειωμένη» τιμή στα 8,22 ευρώ.
Ρύζι 500 γραμμαρίων καταγράφηκε στα 2,66 ευρώ στις 5 Αυγούστου, στα 3,32 ευρώ στις 6 Αυγούστου και στη συνέχεια στα 2,99 ευρώ ως μειωμένη τιμή.
Στις βρεφικές πάνες, πάντως, η εικόνα ήταν διαφορετική: από 8,84 ευρώ στις 12 Αυγούστου, η τιμή ανέβηκε στα 10,08 ευρώ στις 16 Αυγούστου και στη συνέχεια υποχώρησε στα 8,40 ευρώ, δηλαδή χαμηλότερα και από την αρχική καταγεγραμμένη τιμή. Το συγκεκριμένο παράδειγμα δείχνει γιατί κάθε κωδικός πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά και όχι να χρησιμοποιούνται γενικεύσεις.
Προϊόντα που εμφανίζονται τελικά ακριβότερα
Παράλληλα, στελέχη της Ένωσης Εργαζομένων Καταναλωτών έχουν παρουσιάσει περιπτώσεις στις οποίες η τελική τιμή προϊόντων εμφανίζεται υψηλότερη από προηγούμενη καταγεγραμμένη τιμή, παρά την ένταξή τους στη λογική των μειώσεων.
Μεταξύ των παραδειγμάτων που παρουσιάστηκαν είναι πένες ριγκατέ 500 γραμμαρίων από 0,95 ευρώ σε 0,99 ευρώ, τριβελάκι επίσης από 0,95 σε 0,99 ευρώ, υγρό πιάτων από 3,89 σε 4,05 ευρώ και μαλακτικό ρούχων 82 πλύσεων από 4,70 σε 4,85 ευρώ.
Ακριβώς εδώ βρίσκεται και το βασικό πρόβλημα για τον καταναλωτή: μείωση σε σχέση με ποια τιμή;
Αν ένα προϊόν κοστίζει αρχικά 10 ευρώ, ανεβαίνει στα 12 και στη συνέχεια «μειώνεται» στα 11, μπορεί να εμφανίζεται ως προϊόν με έκπτωση σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη τιμή. Για τον καταναλωτή, όμως, παραμένει ακριβότερο από εκεί που βρισκόταν πριν.
Η Αρχή απορρίπτει τις καταγγελίες
Η Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή απορρίπτει την εικόνα ότι οι τιμές αυξήθηκαν σκόπιμα πριν από την έναρξη της πρωτοβουλίας ώστε να εμφανιστούν στη συνέχεια ως μειωμένες.
Σύμφωνα με την Αρχή, κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο δεν υποβλήθηκε δήλωση ανατίμησης από εταιρεία επώνυμων προϊόντων που συμμετέχει στην Εθνική Πρωτοβουλία Μείωσης Τιμών. Η μοναδική δήλωση ανατίμησης που καταγράφηκε, όπως αναφέρει, αφορούσε εταιρεία που δεν συμμετέχει στο μέτρο.
Η Αρχή υποστηρίζει επίσης ότι σε ορισμένα δημοσιεύματα δημιουργείται ένα «τεχνητό καλάθι», επειδή συγκρίνονται διαφορετικές αλυσίδες, διαφορετικές ημέρες και διαφορετικές βάσεις τιμών, ακόμη και ολιγοήμερες προσφορές.
Εδώ, όμως, υπάρχει μια κρίσιμη διάκριση. Οι δηλώσεις ανατιμήσεων των προμηθευτών και οι πραγματικές λιανικές τιμές που καταγράφονται καθημερινά στα καταστήματα δεν είναι απαραίτητα το ίδιο μέγεθος. Μία τιμή στο ράφι μπορεί να αλλάξει λόγω εμπορικής πολιτικής, προσφοράς ή διαφοροποίησης ανά αλυσίδα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρόκειται για την ίδια ακριβώς διαδικασία με μια επίσημη δήλωση ανατίμησης προμηθευτή.
Γι’ αυτό και το ζήτημα δεν λύνεται με εκατέρωθεν ανακοινώσεις. Λύνεται με πλήρη δημοσιοποίηση του ιστορικού τιμών ανά κωδικό, ανά αλυσίδα και ανά ημερομηνία.
Η Αρχή μιλά για έως 39 ευρώ τον μήνα
Η Ανεξάρτητη Αρχή εκτιμά ότι η εξοικονόμηση από τους κωδικούς που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία μπορεί να φτάσει τα 39 ευρώ τον μήνα, κατά μέσο όρο ανά νοικοκυριό, με βάση τις μηνιαίες πωλήσεις των συγκεκριμένων προϊόντων.
Το Υπουργείο Ανάπτυξης αναφέρει παράλληλα ότι οι 1.740 συμμετέχοντες κωδικοί εμφανίζουν μέση μείωση τιμής 9,5%.
Η Αρχή επικαλείται επίσης κατηγορίες που, όπως υποστηρίζει, δεν περιλαμβάνονται στις επικριτικές συγκρίσεις: 100 κωδικούς νωπού κρέατος με μέση μείωση 7,5% και μειώσεις έως 28%, 360 κωδικούς προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας με μέση μείωση 8% και έως 33%, καθώς και 405 σχολικά είδη με μέση μείωση 12% και μέγιστη 36%.
Τονίζει ακόμη ότι δεν πρόκειται για ολιγοήμερες προσφορές, αλλά για δεσμευμένη μείωση της βασικής τιμής ραφιού για τουλάχιστον δύο μήνες ανά κωδικό και, σε αρκετές περιπτώσεις, έως το τέλος Δεκεμβρίου του 2026.
Το «έως 39 ευρώ», ωστόσο, δεν σημαίνει ότι κάθε οικογένεια θα δει αυτομάτως 39 ευρώ να μένουν στην τσέπη της. Το τελικό όφελος εξαρτάται από το ποια προϊόντα αγοράζει κάθε νοικοκυριό, πόσο συχνά, σε ποια αλυσίδα και σε ποιες ποσότητες.
1.740 κωδικοί μέσα σε μια πολύ μεγαλύτερη αγορά
Υπάρχει και μία ακόμη παράμετρος που περιορίζει την πραγματική εμβέλεια της πρωτοβουλίας. Ο γενικός διευθυντής του ΙΕΛΚΑ, Λευτέρης Κιοσές, έχει επισημάνει ότι ένα τυπικό σούπερ μάρκετ διαθέτει περίπου 10.000 κωδικούς, ενώ μία μεγάλη αλυσίδα μπορεί να διαχειρίζεται συνολικά 20.000 έως 25.000.
Οι 1.740 κωδικοί είναι συνεπώς ένας σημαντικός αριθμός, αλλά εξακολουθούν να αποτελούν μόνο μέρος του συνολικού κωδικολογίου.
Επιπλέον, δεν αγοράζονται όλα τα τρόφιμα από τις μεγάλες αλυσίδες. Σημαντικό μέρος των αγορών γίνεται σε λαϊκές αγορές, οπωροπωλεία, κρεοπωλεία, αρτοποιεία και άλλα σημεία λιανικής. Άρα ακόμη και μια ουσιαστική μείωση μέσα στα σούπερ μάρκετ δεν αποτυπώνει από μόνη της το συνολικό κόστος διατροφής ενός νοικοκυριού.
Την ίδια ώρα ο συνολικός πληθωρισμός ανέβηκε στο 3,7%
Και ενώ γίνεται συζήτηση για το -0,15% στις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ, η συνολική εικόνα του κόστους ζωής κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση.
Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat, ο εναρμονισμένος πληθωρισμός στην Ελλάδα ανέβηκε τον Αύγουστο στο 3,7%, από 2,7% τον Ιούλιο. Ο αντίστοιχος μέσος όρος της Ευρωζώνης διαμορφώθηκε στο 3,3%.
Αυτό εξηγεί και το φαινομενικό παράδοξο: μπορεί ο δείκτης μιας συγκεκριμένης κατηγορίας αγορών να παραμένει σχεδόν αμετάβλητος, αλλά το νοικοκυριό να αισθάνεται πολύ μεγαλύτερη πίεση επειδή περισσότερα χρήματα κατευθύνονται σε ενέργεια, στέγαση, καύσιμα και άλλες υπηρεσίες.
Και η ενέργεια ετοιμάζει νέο χτύπημα
Η πίεση εντείνεται ενόψει του χειμώνα. Εκτιμήσεις της αγοράς τοποθετούν το πετρέλαιο θέρμανσης περίπου στα 1,70 έως 1,75 ευρώ το λίτρο. Αν επιβεβαιωθεί τιμή 1,75 ευρώ, ένα νοικοκυριό που καταναλώνει 1.000 λίτρα θα χρειαστεί περίπου 1.750 ευρώ μόνο για πετρέλαιο θέρμανσης.
Την ίδια στιγμή, το ευρωπαϊκό φυσικό αέριο TTF κινήθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου πάνω από τα 70 ευρώ ανά MWh, όταν στις αρχές Ιουλίου βρισκόταν κοντά στα 43 ευρώ ανά MWh. Πρόκειται για άνοδο της τάξης του περίπου 70% μέσα σε δύο μήνες.
Μπροστά σε αυτές τις επιβαρύνσεις, τα 15 λεπτά ανά 100 ευρώ που αντιστοιχούν στη μέση ετήσια υποχώρηση των τιμών των σούπερ μάρκετ δύσκολα μπορούν να παρουσιαστούν ως ουσιαστική ανακούφιση.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι η διαφάνεια
Για να μπορεί ο καταναλωτής να γνωρίζει αν μία «μειωμένη τιμή» αποτελεί πραγματική έκπτωση, χρειάζεται κάτι πολύ απλό: να ξέρει από ποια τιμή έγινε η μείωση.
Καταναλωτικές οργανώσεις έχουν επισημάνει ότι σε αρκετές περιπτώσεις δεν είναι άμεσα ορατή η ημερομηνία ένταξης ενός προϊόντος στην πρωτοβουλία ούτε η παλαιότερη τιμή αναφοράς του.
Η λύση θα ήταν ένα πλήρως προσβάσιμο ιστορικό ανά barcode, στο οποίο να εμφανίζονται η βασική τιμή πριν από την πρωτοβουλία, η ημερομηνία ένταξης, η νέα βασική τιμή, η αλυσίδα στην οποία αφορά και όλες οι ενδιάμεσες προσφορές.
Τότε δεν θα χρειαζόταν ούτε ο καταναλωτής να κρατά screenshots ούτε η Αρχή και οι επικριτές της να ανταλλάσσουν αντικρουόμενες ερμηνείες. Τα στοιχεία θα μιλούσαν από μόνα τους.
Ο καταναλωτής δεν ζει μέσα σε ποσοστά
Το -0,15% μπορεί να αποτελεί τεχνικά αρνητική ετήσια μεταβολή. Δεν αποτελεί, όμως, από μόνο του απόδειξη ότι η ακρίβεια νικήθηκε ή ότι το καλάθι έγινε αισθητά φθηνότερο.
Όταν τον ίδιο μήνα οι τιμές είναι αυξημένες κατά 0,28% σε σχέση με τον Ιούλιο, όταν 13 από τις 23 κατηγορίες εξακολουθούν να εμφανίζουν ετήσιες αυξήσεις, όταν υπάρχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις «μειωμένων» προϊόντων που παραμένουν ακριβότερα από προηγούμενες τιμές τους και όταν ο συνολικός πληθωρισμός της χώρας ανεβαίνει στο 3,7%, η θριαμβολογία για την αποκλιμάκωση μοιάζει αποκομμένη από την πραγματικότητα του ταμείου.
Ο καταναλωτής δεν ψωνίζει ποσοστά. Ψωνίζει ψωμί, γάλα, κρέας, καφέ, απορρυπαντικά και πληρώνει λογαριασμούς.
Και όσο η «μείωση» μεταφράζεται σε λεπτά του ευρώ, ενώ το συνολικό κόστος ζωής συνεχίζει να ανεβαίνει, το ερώτημα θα παραμένει το ίδιο: πρόκειται πράγματι για φθηνότερο καλάθι ή απλώς για έναν ωραίο αριθμό που δείχνει καλά στις ανακοινώσεις;




























