Ο Αλή Πασάς αγωνιζόταν πολλά χρόνια για να κατακτήσει την Πάργα, την περιοχή της Ηπείρου που για τέσσερις αιώνες παρέμενε ελεύθερη από τον τουρκικό ζυγό. Οι προσπάθειές του για την κατάκτηση της Πάργας, στρατιωτικές και διπλωματικές, φαίνεται πως εντάθηκαν περισσότερο μετά και την κατάληψη της Πρέβεζας το 1798. Ενώ, λοιπόν, ο Αλή Πασάς δεν κατάφερε να υποτάξει με όπλα την Πάργα, κατάφερε να την εξαγοράσει από τους Βρετανούς μετά τη συντριβή του Ναπολέοντα, στέλνοντας ως αντάλλαγμα χρυσάφι μεγάλης αξίας στον Ύπατο Αρμοστή των Επτανήσων, Thomas Maitland.
Μέσα στη συμφωνία της εξαγοράς της Πάργας, ο Αλή Πασάς έθεσε και ως βασικό όρο να εγκαταλείψουν οι κάτοικοι της Πάργας την πόλη τους μετά την πώληση. Το τελικό έγγραφο της μεταβίβασης της Πάργας υπογράφτηκε στα Ιωάννινα στις 17 Μαΐου 1817 ανάμεσα στον Τούρκο Βεζίρη Χαμίτ Μπέη και το Βρετανό αντιπρόσωπο John Cartwright.
Βασική πηγή για όλα τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν τα χρόνια πριν και μετά την παράδοση της Πάργας στον Αλή Πασά αποτελεί το ιστορικό έργο του Χριστόφορου Περραιβού «Ιστορία του Σουλλίου και της Πάργας». Στο έργο αυτό παρατίθεται ακόμη και η αλληλογραφία που αντάλλασσε ο Αλή Πασάς με τους Παργινούς, αλλά και εκείνοι με τον Ύπατο Αρμοστή. Με μοναδικό τρόπο αποτυπώνεται με ημερομηνία 6 Απριλίου 1819 η αντίδραση των κατοίκων της Πάργας στην είδηση πως η πόλη τους παραχωρείται στους Τούρκους.
Μέσα στο κείμενο αναφέρεται πως λίγες ημέρες πρωτύτερα ο Maitland είχε στείλει στην Πάργα τέσσερις αξιωματικούς υπαλλήλους για να βεβαιώσουν πως οι κάτοικοι δεν είχαν λόγο να φοβούνται την κυριαρχία του Αλή Πασά και ότι ο Ύπατος Αρμοστής εγγυόταν την ασφάλεια των κατοίκων, την ευνομία και την προστασία της περιουσίας τους.
Επειδή όμως οι Παργινοί γνώριζαν και την αιμοβόρα ψυχή του Αλή Πασά αλλά και την απάτη του Maitland, έσκαψαν τους τάφους των νεκρών, πήραν τα οστά των προγόνων τους και καθώς έπλεαν προς την Κέρκυρα, τα έριξαν στον πάτο της θάλασσας. Μετά από αυτή την ηρωική «έξοδο» των κατοίκων της Πάργας, η πόλη ερημώθηκε από κατοίκους και σποραδικά κατοικήθηκε από λίγες οικογένειες Τουρκαλβανών.
Ο Αλή Πασάς πάλι δεν χάρηκε και πολύ τη νέα και πολυπόθητη κατάκτησή του, καθώς την επόμενη χρονιά ο Σουλτάνος Μαχμούτ ξεκίνησε πόλεμο εναντίον του και δήμευσε όλη την περιουσία του. Τρία χρόνια μετά την ερήμωση της Πάργας, εγκαταστάθηκαν στην πόλη κάποιες τουρκικές οικογένειες της Πελοποννήσου που ονομάζονταν Λαλιώτες, διωγμένοι από τους Έλληνες επαναστάτες.
Την επόμενη δεκαετία μετά το διωγμό, πάνω από εκατό οικογένειες επέστρεψαν στην Πάργα, καθώς είχαν βρεθεί αντιμέτωποι με την ανέχεια και την πείνα. Τότε, οι Τούρκοι τούς δέχτηκαν στην Πάργα με τη συμφωνία να καλλιεργούν τα αμπέλια και τους κήπους και να τους παραδίδουν το ένα τρίτον των προϊόντων τους.
