Συναγωνίστριες, ες συντρόφισσες, οι

Η προεκλογική περίοδος των περιφερειακών εκλογών  πραγματοποιείται με τους Καχριμάνη, Ζάψα, Δημητρίου, Ριζόπουλο  να χύνουν τα δάκρυα τους για τον «δύστυχο λαό της περιοχής μας».

Η παράταξη Καχριμάνη με τη στήριξη του ντόπιου κεφαλαίου είναι υπεύθυνη για την σημερινή κατάσταση. Ως τοπικό κράτος, μαζί με την πολιτική της Ε.Ε και των κυβερνήσεων επέβαλλε την αναδιανομή του πλούτου σε βάρος της εργαζόμενης πλειοψηφίας της Ηπείρου. Στη διάρκεια της θητείας Καχριμάνη οι πλούσιοι γίνανε πλουσιότεροι, οι φτωχοί φτωχότεροι με τη πλειοψηφία των λεγόμενων μεσαίων στρωμάτων να συμπιέζεται προς τα κάτω ή να καταστρέφεται. Η παράταξη Καχριμάνη στις κάλπες του Μαΐου, ζητάει έγκριση για να συνεχίσει το καταστροφικό της «έργο».

Η σημερινή περιφερειακή αρχή του Καχριμάνη και τα κυρίαρχα επιχειρηματικά συμφέροντα  (εταιρείες έρευνας-εξόρυξης  υδρογονανθράκων, τράπεζες, βιομηχανίες τροφίμων-νερού-γάλακτος, μεγαλοξενοδόχοι, κατασκευαστές, πολυεθνικές – ντόπιες εμπορικές αλυσίδες, μεγαλοαγροτοκτηνοτρόφοι, μαρίνες κτλ) πορεύτηκαν χέρι-χέρι σε βάρος των δικαιωμάτων του λαού της περιοχής και του περιβάλλοντος.

Οι παρατάξεις Δημητρίου, Ζάψα, Ριζόπουλου πλειοδοτούν σε «καλύτερες» προτάσεις ανάπτυξης, φιλοδοξώντας να ανακατέψουν τη τράπουλα των επιχειρηματικών συμφερόντων για την εξυπηρέτηση των δυνάμεων που τους στηρίζουν.

Ο νέος νόμος  Κλεισθένης Ι των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έρχεται να τους βοηθήσει σε αυτή τη κατεύθυνση με τη πλήρη στήριξη των ΝΔ-ΚΙΝΑΛ. Πρόκειται όμως, για ένα «έργο» κοινωνικού πολέμου σε βάρος του λαού της περιοχής μας το οποίο το τελευταίο διάστημα το συμπληρώνουν με το έργο – ΕΓΚΛΗΜΑ της «έρευνας- εξόρυξης υδρογονανθράκων».

Συναγωνίστριες, ες συντρόφισσες ,οι

το χρονικό διάστημα που διανύουμε, η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση όχι μόνο δεν έχει ξεπεραστεί αλλά οι διάφορες αναταράξεις δείχνουν τη δυσκολία του καπιταλισμού να ανακάμψει και προμηνύονται χειρότερα ξεσπάσματα.

Επιπλέον, εξαιτίας της συνεχιζόμενης καπιταλιστικής κρίσης βιώνουμε την όξυνση του ανταγωνισμού μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και τον κίνδυνο μιας γενικότερης πολεμικής εμπλοκής να είναι ορατός καθώς η ένταση που δημιουργείται όσον αφορά τις γεωτρήσεις στις ΑΟΖ «μας ακουμπάει άμεσα».

Στα πλαίσια αυτά η συμφωνία των Πρεσπών εντάσσεται στα σχέδια για ευρωνατοϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε , με την ελληνική αστική τάξη να φιλοδοξεί να παίξει  πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή. Σε αυτή τη

κατεύθυνση εντάσσεται και υποτιθέμενο άνοιγμα του «Αλβανικού» ζητήματος με τη δράση εθνικιστικών παραστρατιωτικών ελληνικών και αλβανικών ένοπλωνομάδων να εντείνονται επικίνδυνα και από τις δύο μεριές των συνόρων .

Αυτή η βαθύτερη πρόσδεση της αστικής τάξης και της κυβέρνησης στις επιδιώξεις των ΗΠΑ στην περιοχή βοηθάει στην όξυνση του ανταγωνισμού και με τη Τουρκία.

Στο εσωτερικό, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πλασάρεται σαν η «φερέγγυα» και η «υπεύθυνη» δύναμη που κατάφερε «να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια» και που μπορεί να διαχειριστεί και την «μεταμνημονιακή» περίοδο. Για αυτή την «ικανότητά» της ζητά την στήριξη του βασικού τμήματος του κεφαλαίου αφού μας επέβαλε ένα ευρωμνημόνιο διαρκείας μέχρι το 2060.

Προσπαθεί με το σχήμα «προοδευτικές δυνάμεις-ακροδεξιά συντήρηση» να επιβάλει έναν νέου τύπου διπολισμό και θα επιχειρήσει να τον επιβάλλει και μέσω των περιφερειακών εκλογών.

Η ΝΔ, παρότι το πρόγραμμά της έχει κοινή μήτρα με αυτά που υλοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθεί συντηρώντας τον διπολισμό αυτό, να φανεί η ίδια πιο «αξιόπιστη δύναμη» για το κεφάλαιο δίνοντας υποσχέσεις ότι θα προχωρήσει ταχύτερα τις «μεταρρυθμίσεις» που απαιτούνται.

Σε αυτό το δίπολο το ΚΙΝΑΛ παίζει τον συμπληρωματικό ρόλο (ή με τον ΣΥΡΙΖΑ ή με την ΝΔ) , όπως ακριβώς θα τον παίξουν και σε τοπικό επίπεδο διάφορα ψηφοδέλτια τα οποία προέρχονται από διασπάσεις των παρατάξεων που συγκυβερνούν ουσιαστικά στη περιφέρεια.

Όλοι αυτοί έχουν ρημάξει τις ζωές μας με χαμηλά μεροκάματα, με βαρβαρότητα στους χώρους δουλειάς, ανεργία, απληρωσιά, κατάρρευση του κοινωνικού κράτους και ξεκλήρισμα. Η νεολαία χτυπιέται πιο έντονα μέσω της ανεργίας , της μετανάστευσης, με μισή δουλειά-μισό μισθό-μισή ζωή, με μια εκπαίδευση υποταγμένη στους νόμους της αγοράς και του κέρδους, με εξάπλωση του φαινομένου της ειδίκευσης «βίδας» που διαμορφώνει πιο εκμεταλλεύσιμους εργαζόμενους. Αυτό προωθεί ο νόμος – Γαβρόγλου με το κλείσιμο τμημάτων , με την υποτιθέμενη αναβάθμιση κάποιων άλλων, με την επέκταση της «μαθητείας» και την ένταση των ταξικών φραγμών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Συναγωνίστριες, ες συντρόφισσες ,οι

Υπάρχουν οι προϋποθέσεις να εκφραστεί η αντίθεση των λαϊκών στρωμάτων τόσο στο κίνημα όσο και στις ερχόμενες περιφερειακές εκλογές.

Επιδίωξή μας είναι να συγκροτηθεί ένα μέτωπο σε όλη την Ήπειρο, έξω από το αστικό δίπολο· μια αντικαπιταλιστική πολιτική συνεργασία που θα συγκρούεται με την καρδιά της πολιτικής τους σε όλη τη περιοχή.

Η οργάνωση του λαού

και το αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής ο δικός μας δρόμος

Πρέπει να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας. Η πολιτική της κυβέρνησης και του τοπικού κράτους μπορεί να ανατραπεί από ένα ταξικά ανασυγκροτημένο, πολιτικά επικίνδυνο, εργατικό και λαϊκό κίνημα και μια μαχητική αντιπολίτευση που θα διαμορφώνει ταυτόχρονα τους όρους επιβολής της λαϊκής θέλησης μέσω των δικών της οργάνων στη βάση των αναγκών και δικαιωμάτων μας. Τέτοια όργανα και μια τέτοια δημοκρατική-λαϊκή αυτοδιοίκηση με συνεχή εργατικό έλεγχο αποτελεί το στόχο για τον οποίο θα δώσουμε τις δυνάμεις μας. Δε θα βάλουμε πλάτη για μια πιο «προοδευτική» διαχείριση ή συνδιαχείριση του υπάρχοντος μηχανισμού (ο οποίος δεν ανατρέπεται από τα μέσα). Δε θα βάλουμε πλάτη για μια αστική διαχείριση που προοπτικά σε μετατρέπει σε μηχανισμό ενσωμάτωσης του κινήματος αλλά και σε στυγνό εκμεταλλευτή (τα παραδείγματα είναι αμέτρητα).

Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να μπει φραγμός στην επίθεση, να διεκδικηθούν ξανά η κάλυψη των σύγχρονων αναγκών και τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Σ’ αυτή την κατεύθυνση κλιμακώνουμε τους αγώνες μας και δεν τους χαρίζουμε ούτε μία ψήφο καταδίκης του ολέθριου έργου τους. Με τους αγώνες και με την ψήφο μας το Μάιο πρέπει  να πάρουμε θέση:

– για μια τοπική αυτοδιοίκηση που ανήκει στο λαό της , υπηρετεί τις ανάγκες των πολιτών και διασφαλίζει τα δικαιώματά τους. Πρώτη αδήριτη ανάγκη αποτελεί ηρήξη με τον «Κλεισθένη Ι», με την πολιτική των κυβερνήσεων στα ζητήματα οργάνωσης του «τοπικού κράτους».

– για ρήξη με την πολιτική που μετατρέπει τις περιφέρειες σε μακρύ χέρι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια ρήξη που φέρνει την ανάγκη οργάνωσης του αγώνα για την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια έξοδο που δε θα μας απομονώνει αλλά θα συμβάλει στη διάλυση της Ε.Ε και στο  δημοκρατικό επαναπροσδιορισμό των διεθνών μας σχέσεων με κριτήριο την ειρήνη , τα συμφέροντα των λαών και όχι των αστικών τάξεων..

– για γενναία επιχορήγηση της Περιφέρειας από τον κρατικό προϋπολογισμό μεεθνικοποιημένες-κρατικοποιημένες τράπεζες αλλά και όλες τις επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας. Να σταματήσει η εξυπηρέτηση των «δανειστών» μέσω τηςμονομερούς διαγραφής του χρέους και να επιστραφούν πίσω τα κλεμμένα στο λαό.

– για αυξημένη κλιμακωτά φορολογία στις τοπικές επιχειρηματικές δραστηριότητες με αντίστοιχη μείωση των φόρων για τους εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης, οι άνεργοι και οι χαμηλοσυνταξιούχοι δεν πρέπει να πληρώνουν κανένα φόρο-τέλος.

– για πλήρεις ποιοτικές και δωρεάν κοινωνικές υπηρεσίες. Δεν πρέπει να υλοποιηθεί καμιά ιδιωτικοποίηση, λέμε όχι στο θεσμό των Συμπράξεων Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), που παραδίδει τα πάντα ιδιώτες.

– για δημόσια δωρεάν ποιοτική περίθαλψη για όλους, ενίσχυση όλων των νοσοκομείων, να στελεχωθούν τα Κέντρα Υγείας. Να ανεγερθούν νέες μονάδες υγείας με βάση τις πραγματικές ανάγκες του λαού της περιοχής. Δημόσια δωρεάν εκπαίδευση, ενιαία πανεπιστημιακή μόρφωση για όλους, με ενιαία εργασιακά δικαιώματα, νέα σχολεία, νηπιαγωγεία και παιδικοί σταθμοί για όλα τα παιδιά χωρίς προϋποθέσεις.

–  για ελεύθερο δικαίωμα συμμετοχής στα κοινά το οποίο πρέπει να το απολαμβάνουν ανεμπόδιστα και ισότιμα όλοι οι μόνιμοι κάτοικοι (όχι με βάση τη τσέπη τους) και οι εκλογές να διεξάγονται με απλή ανόθευτη αναλογική.

– για ενιαίο δημόσιο κεντρικό πλάνο ουσιαστικής ανακύκλωσης, αποφασιστικής μείωσης των σύμμεικτων απορριμμάτων με πλήρη διαλογή στην πηγή.  Χρειαζόμαστε αποκεντρωμένες εγκαταστάσεις μικρής κλίμακας και όχι τα φαραωνικά πανάκριβα εργοστάσια καύσης, που επιτάσσουν η ΕΕ και οι μεγαλοεπιχειρηματίες.

– για υπεράσπιση και διεύρυνση των δημόσιων χώρων εναρμονισμένων με την ομαλή καθημερινότητα της περιοχής. Απαιτείται αξιοποίηση των εγκαταλελειμμένων κτηρίων και των στρατοπέδων μέσω της αυτοδιαχείρισης και ενίσχυση της ελεύθερης δημιουργίας. Ενέργειες που θα αντιστρατεύονται τη (σημερινή) μεταμόρφωση του συνόλου της περιοχής σε ένα πολυκατάστημα τουριστικών υπηρεσιών που αλλοιώνει αισθητικά τη φυσική και οικιστική ομορφιά της περιοχής μας.

-για πολιτισμό που δεν θα αφορά τους λίγους κι εκλεκτούς της δήθεν «ανώτερης» κοινωνικής οικονομικής και πνευματικής ελίτ. Ο πολιτισμός πρέπει να αναγνωριστεί ως αυτό που πραγματικά είναι· υπόθεση του συνόλου του λαού και όχι ως μια εμπορευματοποιημένη διαδικασία. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να αναβαθμιστεί η ποιότητα της ζωής μας και να μπει φραγμός σε μια σειρά φαινομένων κοινωνικής παθογένειας (ναρκωτικά, βία, εγκληματικότητα κ.α.).

-για τουρισμό ως πολιτισμική διαδικασία γνωριμίας ανάμεσα στους λαούς, κάτι που αντιστρατεύεται τη λογική του κέρδους των κολοσσών της τουριστικής βιομηχανίας, την υποταγή στην ευτέλεια και την εργασιακή εξόντωση των εργαζομένων του τουριστικού κλάδου , τη καταπάτηση του αιγιαλού με τον αντιπεριφερειαχη ξενοδόχο στη Πάργα να δείχνει το δρόμο.

–για να αναβαθμιστούν το παραλιακό μέτωπο Πρέβεζας – Θεσπρωτίας και ο ορεινός όγκος όλων των περιοχών με ήπιες παρεμβάσεις, αναδεικνύοντας τον δημόσιο χαρακτήρα τους, με σεβασμό στο περιβάλλον, προσιτών σε όλους τους πολίτες. Με αυτά τα κριτήρια να συντηρηθούν τα οδικά δίκτυα , να κατασκευαστεί δρόμος Πρέβεζας –Ηγουμενίτσας και να πραγματοποιηθεί σύνδεση Θεσπρωτικού Εγνατίας μέσω Τύριας και Πρέβεζας Ιονίας Οδού μέσω γέφυρας Καλογήρου.

– για  να περάσουν στα χέρια των Δήμων οι δημόσιοι χώροι που ανήκουν στο κράτος, στην εκκλησία και τις τράπεζες και να γίνουν πάρκα πρασίνου, λαϊκού αθλητισμού, παιδικές χαρές και χώροι πολιτισμού.

– για δημόσιες ποιοτικές συγκοινωνίες που να συνδέουν τις πόλεις και τα χωριά με τακτικά δρομολόγια, ώστε να σταματήσει η ταλαιπωρία του κόσμου. Να ξεκινήσει μελέτη για σιδηροδρομικές συνδέσεις και  να περιοριστεί η άσκοπη περιβαλλοντοκτόνα  χρήση του Ι.Χ. Όχι στο ξεπούλημα – ιδιωτικοποίηση της Εγνατίας Οδού , να περάσει στο δημόσιο η Ιονία οδός και να καταργηθούν τα διόδια.

– για την παραγωγή ποιοτικών και φθηνών τροφίμων, για ένα αξιοπρεπές εισόδημα των αγροτοκτηνοτρόφων. Με επαναφορά της γαλακτοβιομηχανίας ΔΩΔΩΝΗΣ στο προηγούμενο ιδιοκτησιακό καθεστώς, για να ανοίξουμε το δρόμο για πρωτοβάθμιους δημοκρατικούς παραγωγικούς συνεταιρισμούς (στη φυτική-ζωική παραγωγή, στην ιχθυοκαλλιέργεια και την αλιεία), ενταγμένους σε ένα ενιαίο δημόσιο φορέα τροφίμων σε σύγκρουση με τις αντιδραστικές αναθεωρήσεις της κοινής αγροτικής πολιτικής (ΚΑΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

– για την απομάκρυνση των δεξαμενών του πετρελαίου από τονΑμβρακικό. Επιβάλλεται συστηματικός πραγματικός έλεγχος όλων των μονάδων παραγωγής γύρω από τον κόλπο. και την αποκατάσταση των παρεμβάσεων που τον υποβαθμίζουν σε Άρτα και Πρέβεζα.

– για τη συμμετοχή και την αποφασιστική στήριξη των τοπικών κινημάτων (π.χ. ενάντια στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας στο κόψιμο του ρεύματος  και στην έρευνα- εξόρυξη υδρογονανθάκων)

–  για τη στήριξη των ευρύτερων εργατικών και λαϊκών κινημάτων διεκδικήσεων (προσλήψεις με διαφάνεια, όχι στις απολύσεις, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, ίσα δικαιώματα σε Έλληνες και ξένους εργαζόμενους, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, συντάξεις, ασφάλιση). Με κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων και του ευρωμνημονίου διαρκείας.

–  για  αλληλεγγύη η οποία πρέπει να είναι έμπρακτη και όχι επικοινωνιακό σόου διάφορων πολιτικών και οικονομικών παραγόντων.

– για ίσα δικαιώματα σε όλους ανεξαρτήτως φύλου, θρησκείας ή εθνικότητας. Τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν ή μεγαλώνουν στην Ελλάδα να παίρνουν αυτόματα την ελληνική ιθαγένεια. Παροχή ασύλου στους πρόσφυγες καιαναγνώριση του δικαιώματός τους να ζήσουν σε όποια χώρα αποφασίσουν οι ίδιοι, με ανοιχτά σύνορα. Να σταματήσουν οι απελάσεις, επαναπροωθήσεις, εγκλεισμοί των προσφύγων. Να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Για αξιοπρεπή στέγαση μέσα στις πόλεις, σίτιση, περίθαλψη, μόρφωση, δουλειά για όλους. Όλα τα προσφυγόπουλα καλοδεχούμενα να ενταχθούν ισότιμα στα σχολεία, με τάξεις υποδοχής

– για μέτωπο ενάντια στο πόλεμο και στον εθνικισμό. Πρέπει να παλέψουμε για εδραίωση της ειρήνης και της συναδέλφωσης των λαών της περιοχής μας κόντρα και ενάντια στα πολεμοκάπηλα συμφέροντα του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και στην προσπάθεια ιμπεριαλιστικής επαναχάραξης των συνόρων. Να κλείσει η βάση του Ακτίου. Διάλυση-έξοδος από το ΝΑΤΟ.

– για μέτωπο υπεράσπισης και διεύρυνσης των λαϊκών ελευθερίων ενάντια στο φασισμό.

Όχι στον «Κλεισθένη Ι» και στο αντιδραστικό τοπικό κράτος

Με το νέο νόμο ονόματι «Κλεισθένης Ι» αίρονται και τα τελευταία νομοθετικά κωλύματα μετατροπής των Δήμων και των Περιφερειών σε μακρύ χέρι ενός κράτους φορομπηχτικού, εισπρακτικού και υποστηρικτή των επιχειρηματικών συμφερόντων.

Ενισχύονται οι περικοπές στην Υγεία και στην Παιδεία, και στρώνεται ο δρόμος για τα διαρκώς συγχωνευμένα Σχολεία, Πανεπιστήμια και Νοσοκομεία της αγοράς. Προωθούνται μαζικές απολύσεις, υπαλλήλων και συμβασιούχων και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, που έχουν ως αποτέλεσμα τη διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών. Οι Περιφέρειες υποτάσσονται πλήρως στις κατευθύνσεις της Ε.Ε. Μέσα από τα «κοινοτικά κονδύλια» επιβάλλονται κριτήρια, προτεραιότητες και επιλογές του εθνικού και υπερεθνικού κεφαλαίου ενάντια στις ανάγκες των κατοίκων και των εργαζόμενων. Τέτοιες επιλογές είναι τα ζητήματα διαχείρισης απορριμμάτων, η ένταξη έργων σε κοινοτικά προγράμματα (επιλέξιμα) και κυρίως ο αντιλαϊκός προσανατολισμός των ΕΣΠΑ, που μεθοδικά εξυπηρετεί τα επιχειρηματικά συμφέροντα και τις ιδιωτικοποιήσεις.  Επιβάλλεται βαθύτερη σύνδεση της περιφέρειας με τις τράπεζες και το κεφάλαιο. Ελεύθεροι χώροι, τεχνικές υποδομές (αεροδρόμια Ακτίου-Ιωαννίνων, λιμάνια Ηγουμενίτσας-Πρέβεζας, δρόμοι Εγνατία-Ιονία, όλη η παραλιακή ζώνη της Ηπείρου ) ξεπουλιούνται στους υποψήφιους «επενδυτές».

Ο «Κλεισθένης» αποτελεί μια αντιδραστική αναδιάρθρωση του «Καποδίστρια»και του «Καλλικράτη». Οι τρεις αυτοί νόμοι όλων των κυβερνήσεων της τελευταίας 15ετίας έχουν μετατρέψει τις πόλεις φιλικές μόνο για τους έχοντες και κατέχοντες, υποταγμένες στους νόμους του κέρδους και της αγοράς. Οι υπόλοιποι είναι υπό διωγμό σε μια πόλη που θα πρέπει να πληρώνεις στο κάθε σου βήμα στην κάθε δραστηριότητα (σε λίγο καιρό θα πληρώνουμε ακόμη και για το παγκάκι ή τον αέρα που αναπνέουμε. Το χωριό, φυσικά, το έχουν σχεδόν καταργήσει).

Το δίλημμα για εμάς είναι: Με την καπιταλιστική βαρβαρότητα όπου και οι πιο ζωτικές δραστηριότητες και ανάγκες μας (νερό, απορρίμματα, ελεύθερος χώρος, αναψυχή, διασκέδαση κλπ.) θα είναι εμπορεύματα ή με το ανατρεπτικό κίνημα εργαζομένων, φτωχών αγροτοκτηνοτρόφων νεολαίας και ανέργων για την ανατροπή της επίθεσης, για  μια ανθρώπινη-ελεύθερη διαβίωση στις πόλεις και στα χωριά μας.

Συναγωνίστριες, ες συντρόφισσες ,οι

Παίρνοντας θέση υπέρ της ανατροπής της επίθεσης στο πραγματικό δίλημμα σε καλούμε να ενισχύσεις τις δυνάμεις της μαχόμενης και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και στο περιφερειακό συμβούλιο για την αποκάλυψη και καταγγελία των αντιλαϊκών μεθοδεύσεων και την προβολή των λαϊκών αιτημάτων. Στις εκλογές να αποδυναμωθούν οι παρατάξεις που θέλουν επιβάλλουν με κάθε τρόπο το δρόμο των άγριων καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Να αποδυναμωθούν οι παρατάξεις που στηρίζονται από ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΑΝΕΛ-ΚΙΝΑΛ. Καμιά ανοχή στη νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής.

Όλοι αυτοί (με διαφορετική ταχύτητα και βαθμό συμβολής) έκαναν τα πάντα για να μπορέσουν να ρίξουν το βάρος της καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες της εργατικής τάξης και των μεσαίων πληττομένων στρωμάτων. Όλοι αυτοίδημιούργησαν νέους δρόμους και όρους κερδοφορίας για το ντόπιο και πολυεθνικό κεφάλαιο συνεργαζόμενοι με τις τράπεζες, το πολιτικό τους προσωπικό, τους βουλευτές , τους δημάρχους της περιοχής χρησιμοποιώντας όλο το νομικό οπλοστάσιο των μνημονίων αλλά και του προηγούμενου  νόμου του «Καλλικράτη».Όλοι αυτοί συμμετέχουν στο ιστορικό ξαναμοίρασμα της πίτας σε βάρος των αναγκών μας. Βγάλανε και θα βγάλουν τα πάντα στο σφυρί για να κερδίσουν τα συμφέροντα που τους στηρίζουν αλλά και για να σώσουν τα τομάρια πολλών που στρατεύτηκαν μαζί τους τα τελευταία χρόνια. Όλοι αυτοί «κόπτονται» για την ανεργία, για τους εργαζόμενους και τη νεολαία ενώ έχουν βάλει πλάτη στις μειώσεις μισθών, στην ελαστική εργασία, στο ξεχείλωμα των ωραρίων, στο ξεκλήρισμα των φτωχομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων και τη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια σε όλους τους κλάδους παραγωγής.

Mαχόμενη αριστερά της ανατροπής όχι της διαχείρισης και της ήττας

Με ενωτικούς νικηφόρους αγώνες  και διεκδικήσεις με βάση τις ανάγκες μας , συγκροτούμε ΜΕΤΩΠΟ ΡΗΞΗΣ και ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ενάντια στο τοπικό περιφερειακό κράτος. Σε αυτή τη κατεύθυνση προτείνουμε μια μάχιμη αντικαπιταλιστική πολιτική συνεργασία στην Ήπειρο που :

1) θα διαμορφώνει το πρόγραμμά της με κριτήριο ότι η παραγόμενη πίτα μας ανήκει και όχι με κριτήριο τον αγώνα για αύξηση της πίτας, με την ψευδαίσθηση ότι θα μας δώσουν και εμάς ένα κομμάτι (το οποίο την ίδια στιγμή έχουν μεθοδεύσει πως θα το  πάρουν πίσω).

2) δε θα παραμυθιάσει το λαό ότι μια «καλύτερη αγωνιστική διαχείριση» μπορεί να «δώσει λύσεις». Να συμβάλλουμε στον αγώνα του λαού για τα δικά του όργανα επιβολής των αναγκών και των δικαιωμάτων του. Όργανα του λαού που θα επιβάλλουν μια δημοκρατική-λαϊκή αυτοδιοίκηση με συνεχή εργατικό έλεγχο, σε σύγκρουση με το αστικό κράτος.

3) δε θα περιφρονεί την ανάγκη της ταξικής αγωνιστικής ενότητας των εργαζομένων για τους κάθε φορά ώριμους και αναγκαίους πολιτικούς στόχους.

4) θα συγκρούεται με την ηττοπάθεια και την καταστροφική λογική της κομματικής περιχαράκωσης, επιβάλλοντας τη κοινή δράση στο κίνημα όλων των μαχόμενων πολιτικών δυνάμεων και συλλογικοτήτων.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στην ΉΠΕΙΡΟ βρέθηκε στο δρόμο μπροστά σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα στην Ήπειρο διατυπώνει ένα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης ως απάντηση στον καπιταλιστικό «μονόδρομο» και προσπάθησε να αποτελέσει τη φωνή της αντίστασης και της ανατροπής μέσα στο περιφερειακό συμβούλιο:

Ø των ανέργων , της εργατικής και σπουδάζουσας νεολαίας. Των απεργών, των απλήρωτων και απολυμένων εργαζομένων της περιοχής ενάντια σε κάθε κρατική και εργοδοτική τρομοκρατία

Ø των φτωχομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων για την προώθηση των αιτημάτων τους για μια αξιοβίωτη ζωή στο χωριό , στο χωράφι και στο μαντρί. Των μικρών επαγγελματιών που πλήττονται και οδηγούνται στη καταστροφή

Ø των επιτροπών αγώνα ενάντια στη καταστροφή του περιβάλλοντος (έρυνα-εξορύξεις υδρογονανθράκων, Αμβρακικός,  λίμνη των Ιωαννίνων, ποτάμια, παραθαλάσσια ζώνη, ορεινός όγκος κτλ )

Ø των επιτροπών αγώνα ενάντια στο ξεπούλημα της Εγνατίας οδού, για την κατάργηση των διοδίων. Του μετώπου ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των αεροδρομίων και των λιμανιών και των λεγόμενων αναπλάσεων διαφόρων περιοχών.

Ø των αγώνων για αποκλειστικά δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία για όλο το λαό.

Ø του αντιιμπεριαλιστικού –φιλειρηνικού κινήματος

Η  ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στην ΉΠΕΙΡΟ (ΑΡ.Π.Η) λειτούργησε  με συσκέψεις ανά περιφερειακή ενότητα , με ετήσιες περιφερειακές συνελεύσεις και με τη γραμματεία της να συνεδριάζει σε εβδομαδιαία βάση. Φιλοδοξούμε να αναβαθμίσουμε τη δημοκρατική της λειτουργία στη λήψη και στην εφαρμογή των αποφάσεων και με τη συνεργασία όλων όσων ανταποκριθούν στη πρόταση μάχιμης πολιτικής αντικαπιταλιστικής συνεργασίας για  μια Ήπειρο που μας ανήκει, για μια ζωή που μας αξίζει με το κεφάλαιο να χάνει εξουσία, ιδιοκτησία και πλούτο.

Η γραμματεία της ΑΡ.Π.Η

Νοέμβριος 2018