ΑΠΟΨΕΙΣ
Είναι οι άνθρωποι, Ηλίθιε…

Θυμάμαι μια ατάκα από την αγαπημένη μου ελληνική ταινία «Αλλοίμονο στους νέους», όπου ο εξαίσιος Δημήτρης Χορν ρωτάει τον συμπρωταγωνιστή του – και οι δύο ηλικιωμένοι- το εξής :
«Αν σου έλεγαν ότι πατώντας ένα κουμπί, θα πεθάνουν στην Κίνα πενήντα χιλιάδες Μανδαρίνοι αλλά εσύ θα γίνεις ξανά νέος, θα το πάταγες;»
Ρωτάω λοιπόν εγώ.
Αν ήξερες ότι πατώντας το κουμπί θα μπορούσες να έχεις αυτό που επιθυμείς, θα το πάταγες;
Να το κάνω λίγο πιο δύσκολο.
Αν ήξερες ότι πατώντας το κουμπί, οι Μανδαρίνοι δεν είναι στην Κίνα, αλλά λίγο πιο κοντά σου όπου οι συνέπειες του θανάτου τους θα ήταν διαφορετικές για τη ζωή σου, θα το πάταγες;
Να στο δυσκολέψω πραγματικά.
Αν οι Μανδαρίνοι περνούσαν μπροστά από την πόρτα σου, έβλεπες τα μάτια τους, άκουγες τις φωνές τους, αποτύπωνες τα πρόσωπά τους, θα το πάταγες;
Πενήντα χιλιάδες Μανδαρίνοι αυτοί τη στιγμή βρίσκονται στη χώρα μας.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που πριν κάποια χρόνια βρίσκονταν πολύ μακριά μας για να διαπιστώσουμε αν μπορούμε να νοιαστούμε για αυτούς, αλλά που τώρα βρίσκονται λίγα χιλιόμετρα από τις γειτονιές μας.
Είναι οι άνθρωποι που δεν ξέραμε ούτε τα πρόσωπά τους, ούτε τα χρώματα στα ρούχα που φοράνε, ούτε τον τρόπο που ακούγεται η φωνή τους.
Είναι αυτοί που πιθανότατα δεν θα μας ένοιαζε αν έπρεπε να αποφασίσουμε για την μοίρα τους όταν ήταν εκεί, αλλά είναι οι ίδιοι που μπορούμε να βοηθήσουμε να βελτιώσουν τη μοίρα τους, τώρα που βρίσκονται δίπλα μας.
Είναι αυτοί, που δεν μπορούν να μας δώσουν πίσω τα νιάτα μας, αλλά σίγουρα μπορούν να μας δώσουν λίγη περισσότερη εκτίμηση για τον εαυτό μας.
Γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν φταίμε εμείς που βρίσκονται εδώ.
Γι’ αυτές τις αποφάσεις, τις λάθος εκτιμήσεις, τις εσφαλμένες κινήσεις, την αδιαφορία και το αποτέλεσμα, υπάρχουν συγκεκριμένα ονόματα γραμμένα σε ταυτότητες.
Ονόματα που δεν είναι ούτε το δικό μου, ούτε τα δικά σας.
Ευθύνες που δεν είναι ούτε δικές μου, ούτε δικές σας.
Υποχρεώσεις που δεν είναι ούτε δικές μου, ούτε δικές σας.
Τα «εύσημα» ανήκουν αποκλειστικά στην κυβέρνηση της χώρας μας, που με απαράδεκτο τρόπο, αφενός προκάλεσε με την αδιαφορία και την αναλγησία της το φαινόμενο, αφετέρου συνεχίζει να υποβαθμίζει το γεγονός ότι δεν παρέχει τίποτα για την ελάχιστη σωστή διαβίωση τόσων ανθρώπων, και λειτουργεί χωρίς να βιάζεται, χωρίς να διεκδικεί, χωρίς να απαιτεί, χωρίς να νοιάζεται.
Αντιθέτως, και με τρόπο ιδιαιτέρως ενοχλητικό, μεταφέρει την ευθύνη που της αναλογεί, σε συμμάχους που δεν βοήθησαν με τον τρόπο που περίμενε και σε απλούς πολίτες που περιμένει να βοηθήσουν χρησιμοποιώντας ως «καρότο», ένα βραβείο Νόμπελ.
Οι μεν σύμμαχοι δεν βιάζονται, οι δε πολίτες αντιστέκονται.
Οι μεν σύμμαχοι έχουν να διαχειριστούν το θέμα σφαιρικά, οι δε πολίτες δεν επιθυμούν να το διαχειριστούν καθόλου.
Οι μισοί περιμένουν, και οι άλλοι μισοί προσπερνούν.
Κάποιοι εξοργίζονται, κάποια άλλοι παραμένουν παγερά αδιάφοροι.
Στη μέση όλων αυτών όμως υπάρχουν άνθρωποι.
Που πεινάνε, κρυώνουν, αρρωσταίνουν.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να γυρίσουν και δεν μπορούν να φύγουν.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να διαλέξουν, δεν μπορούν ν αποφασίσουν, δεν μπορούν να διαχειριστούν την κατάσταση.
Η ευθύνη και η υποχρέωση από τη μια μεριά, με την βοήθεια από την άλλη, είναι δυο τελείως διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα.
Στο δικό μου κεφάλι όμως, αυτό είναι απόλυτα διαχωρισμένο.
Δεν θέλω να βοηθήσω γιατί έχω την ευθύνη, και σίγουρα δεν έχω καμία υποχρέωση να το κάνω. Δεν με αναγκάζει και δεν μου το επιβάλλει κανείς.
Δεν θέλω να βοηθήσω γιατί θα γίνει κάτι μαγικό που θ αλλάξει τελείως τις ζωές τους, ούτε γιατί έχω να κερδίσω το παραμικρό από αυτή τη βοήθεια.
Θέλω να βοηθήσω, γιατί θα βοηθούσα έτσι κι αλλιώς.
Με τα λίγα που μπορώ, με τις λέξεις που θα φωνάξω, ή ακόμα και με την απόλυτη ησυχία που θα επιβάλλω στον εαυτό μου στην περίπτωση που δεν μπορώ να κάνω τίποτα από τα παραπάνω.
Θέλω να βοηθήσω γιατί νιώθω καλύτερα εγώ, και δεν περιμένω να πάρω από κανέναν τα εύσημα.
Δεν θέλω ούτε να το διαφημίσω, ούτε να βγω φωτογραφίες, ούτε να γκρινιάξω που δεν θα μου αναγνωριστεί ποτέ αυτή η βοήθεια.
Μου αρκεί που θα την αναγνωρίσω εγώ στον εαυτό μου.
Θέλω να βοηθήσω γιατί ακόμα και αν οι Μανδαρίνοι ήταν στην Κίνα, εγώ το κουμπί δεν θα το πάταγα.
Τώρα που είναι εδώ, όχι απλώς δεν θα το πατήσω, αλλά αν περνά κάπως απ το χέρι μου θα τους βοηθήσω να μην είναι πλέον Μανδαρίνοι.
Θα τους βοηθήσω να ξαναγίνουν άνθρωποι.
Γιατί, πίσω και πάνω από όλα όσα γίνονται, είναι οι άνθρωποι Ηλίθιε…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στα όρια της κατάρρευσης τα Κέντρα Υγείας Πάργας και Καναλακίου – Σοβαρές καταγγελίες και «παγωμένα» έργα ενόψει τουριστικής αιχμής

Σε κοινοβουλευτική παρέμβαση για την επικίνδυνη κατάσταση που επικρατεί στα Κέντρα Υγείας
Πάργας και Καναλακίου προχώρησε ο Βουλευτής Πρέβεζας Κώστας Μπάρκας, μαζί με ομάδα
βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, καταθέτοντας Ερώτηση προς τον Υπουργό
Υγείας.
Όπως επισημαίνεται, τα έργα ενεργειακής αναβάθμισης και στις δύο δομές εμφανίζουν σοβαρές
καθυστερήσεις ή και πλήρη διακοπή, χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση για την πορεία και την
ολοκλήρωσή τους, την ώρα που η περιοχή εισέρχεται στην τουριστική περίοδο με αυξημένες
ανάγκες υγειονομικής κάλυψης.
Στο Κέντρο Υγείας Πάργας, οι εργασίες που είχαν προγραμματιστεί να ολοκληρωθούν έως τα
μέσα Μαΐου έχουν ουσιαστικά «παγώσει», δημιουργώντας έντονη ανησυχία για την τήρηση του
χρονοδιαγράμματος. Την ίδια στιγμή, η λειτουργία της δομής συνεχίζεται σε μισθωμένο χώρο με
ευθύνη του Δήμου.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η κατάσταση στο Κέντρο Υγείας Καναλακίου, όπου:
περισσότερο από το μισό κτίριο έχει τεθεί εκτός λειτουργίας,
οι πολίτες εξυπηρετούνται σε μόλις δύο αίθουσες,
έχουν τοποθετηθεί κοντέινερ για βασικές ανάγκες,
ενώ καταγγέλλεται η τοποθέτηση καταψύκτη υγρών αποβλήτων μέσα σε τουαλέτα ασθενών,
γεγονός που εγείρει σοβαρά ζητήματα δημόσιας υγείας.
Ο Κώστας Μπάρκας τονίζει ότι η εικόνα αυτή:
εκθέτει τη χώρα ενόψει τουριστικής περιόδου,
υπονομεύει την αξιοπιστία της περιοχής ως προορισμού,
και κυρίως θέτει σε κίνδυνο την υγεία κατοίκων και επισκεπτών.
Με την Ερώτηση ζητούνται σαφείς απαντήσεις από το Υπουργείο Υγείας για:
τους λόγους διακοπής των έργων,
τις ευθύνες για τις καθυστερήσεις,
το νέο δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα,
την ασφάλεια λειτουργίας των δομών,
καθώς και τα άμεσα μέτρα ενίσχυσης ενόψει καλοκαιριού.
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κάλεσμα οργάνωσης από τη ΛΑΝΤΖΑ Πάργας προς τους εργαζόμενους

Στα τέλη Σεπτέμβρη του 2024 πραγματοποιήθηκαν οι τελευταίες εκλογές στο σωματείο εργαζομένων
τουρισμού – επισιτισμού Πάργας. Το σωματείο πριν δύο χρόνια πέρασε με οριακό αποτέλεσμα στα χέρια
της πλειοψηφίας των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ που ελέγχει και το Εργατικό Κέντρο Πρέβεζας.
Το σημερινό προεδρείο του σωματείου έκανε αυτό για το οποίο εκλέχτηκε: ΤΙΠΟΤΕ…. Εξυπηρετούν
υπάκουα τα συμφέροντα που τους στήριξαν για να εκλεγούν…
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι.
Το Διοικητικό Συμβούλιο έχει να συνεδριάσει από τότε που εκλέχτηκε!!! Δεν είχαμε ούτε έχουμε καμία
αυταπάτη για τη στάση που θα κρατούσαν. Ήταν ΑΦΑΝΤΟΙ !!!
Ως ΛΑΝΤΖΑ δε σκοπεύουμε να συναινέσουμε με το κλίμα «ησυχίας» και «ωχαδερφισμού» που θέλουν
να επιβάλλουν στη βάση των εργαζομένων της περιοχής μας.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι.
Ξεκινάει η νέα σεζόν. Η εντατικοποίηση, οι κακές συνθήκες εργασίας στον κλάδο τόσα χρόνια και το
ελάχιστο επίδομα ανεργίας , οδήγησαν στην μεγάλη έλλειψη προσωπικού που μαστίζει και φέτος τους
χώρους που εργαζόμαστε.
Οι συλλογικες σύμβασεις εργασίας που έχει υπογράψει η Ομοσπονδία δεν καλύπτει τις ανάγκες μας για
μια αξιοπρεπή ζωή. Η κατάργηση της εποχικότητας της εργασίας μας και το κουτσουρεμένο ταμείο
ανεργίας αποτελούνε και αυτά αιτίες της κατάστασης που βιώνουμε.
Σηκώνουμε στις πλάτες μας το «τουριστικό θαύμα», κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες με ατέλειωτες
ώρες εργασίας. Η ατομική διαπραγμάτευση για τις απολαβές μας, ενισχύει τη ζούγκλα που επικρατεί στους
χώρους δουλειάς. Οι «μαύρες» αποδοχές αποδεικνύουν τη δυνατότητα να πληρωνόμαστε αξιοπρεπώς με
συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Συνεχίζουμε τη δράση μας:
Για εφαρμογή των ΣΣΕ παντού με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς
Κανένας μισθός κάτω από 1.200 ευρώ καθαρά
Για κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων.
Ενάντια στην αυθαιρεσία και τρομοκρατία προς τους εργαζόμενους
Για επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις για όλους τους συναδέλφους μέχρι την προβλεπόμενη
ημερομηνία επαναπρόσληψης.
Για μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων στην δουλειά τους
Καταγγέλλουμε στα μέλη της ΛΑΝΤΖΑ Πάργας και της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ιδιωτικών
υπαλλήλων Πρέβεζας κάθε εργοδοτική αυθαιρεσία και αναφέρουμε κάθε πρόβλημά μας.
Οργανωνόμαστε για να περάσει το σωματείο στα χέρια των εργαζομένων που θέλουν να το
λειτουργήσουν με κριτήριο την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών και δικαιωμάτων μας.
ΖΗΤΩ Η 1 ΜΑΗ
ΛΑΝΤΖΑ Πάργας
αγωνιστική κίνηση εργαζομένων στο τουρισμό-επισιτισμό


























