Είναι μάλλον ανώφελο να συζητάει κάποιος τα τεχνικά ζητήματα που συνοδεύουν αυτές τις μεθοδεύσεις. Το θέμα είναι εξαιρετικά σαφές με την σαφήνεια που έχουν πάντα τα θέματα που απαιτεί το τέρας του κέρδους να υλοποιήσει: τραπεζίτες θέλουν το σπίτι της κυρίας Ρούλας Κ.

Η κα Ρούλα δεν άντεξε στην κρίση . Από την μία τα αδιέξοδα του μικροεπαγγελματία από την άλλη η ασθένεια του συζήγου έφεραν τα πράγματα στο αδιαχώρητο και για χρέος κάτω των 20.000 € η ασφαλιστική εταιρεία ΜΙΝΕΤΤΑ επιχειρεί να της πάρει το σπίτι. Eίναι η δεύτερη φορά. Η πρώτη έτυχε μέσα στον Ιούλιο και δεν προχώρησε.

Την Τετάρτη ξεκινάει ένα ανεπίτρεπτο γαϊτανάκι αίσχους που γίνεται διπλό όταν φέρνει την σφραγίδα της αριστεράς. Εκτός από το Ειρηνοδικείο Χαλανδρίου την ίδια μέρα στην Αθήνα, Σπάτα, Μαραθώνα, Πειραιά, Αχαρνές, Ελευσίνα, Περιστέρι, Λαύριο, Μέγαρα, Σαλαμίνα  πάνω από 80 σπίτια προκειται να αλλάξουν χέρια.

Η διαδικασία αυτή είναι πολιτικά  και κοινωνικά απαράδεκτη για οποιαδήποτε κοινωνία. Αποτελεί πρακτική ωμού ταξικού μίσους προς τον εργαζόμενη οικογένεια, τον βιοπαλαιστή του σήμερα.

Στην κατεύθυνση οργάνωσης διαμαρτυρίας και ματαίωσης του πληστειριασμού θα πρέπει να κινηθούν όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες του Χαλανδρίου. Το επόμενο σπίτι κανείς δεν ξέρει ποιανού μπορεί να είναι. Πάντα μπορεί να είναι αυτού που συναντάς στον καθρέπτη.

σημ. του stasi.gr: υπάρχουν άλλοι 2 πληστειριασμοί την Tετάρτη στο Χαλάνδρι. Δεν γνωρίζουμε τίποτα για αυτούς ακόμα. Είναi σίγουρο ότι είναι εξίσου πραγματικοί με τον πρώτο.

Πηγή: stasi.gr