Προσβασιμότητα ή …..

Το καλοκαίρι έφυγε, αφήνοντας καλές εντυπώσεις και χρήματα στον τόπο μετά από ένα μεγάλο διάστημα καραντίνας κ περιορισμών στην ελευθερία μας.
Οι παραλίες ηρέμησαν απ’ τη βοή κ έγιναν παραλίες, διότι άμμο δεν έβρισκες από την υπερβολή της ομπρελο-ξαπλώστρας.

Η παρατήρηση μου ως άνθρωπος που αγαπά την Πάργα, αλλά κ ως επιστήμονας ψυχικής υγείας κ ειδικής αγωγής,έχει να κάνει με την προσβασιμότητα.

Το προτελευταίο καλοκαίρι στην περιοχή Κρέμασμα, υπήρχε ειδική ράμπα με το γνωστό σύστημα sea trac , το οποίο διευκολύνει την πρόσβαση ατόμων με κινητικές δυσκολίες προς τη θάλασσα.

Φέτος τίποτα όμως..  Θα μου πεις, ναι καλά! Με αυτά θα ασχολούνται οι υπεύθυνοι τώρα? Ναι με αυτά θα απαντήσω! Έστω κ ένας συνάνθρωπος μας να αποκλείστηκε απ’ την πρόσβαση του προς τη θάλασσα, έχουμε αποτύχει ως κοινωνία που σεβόμαστε τον άλλο.

Λυπάμαι που το λέω αλλά  η προσβασιμότητα στην περιοχή μας  παίρνει κάτω απ’ τη βάση. Είναι παντού εμφανές! Προσωπικά ο ίδιος το έζησα όταν πριν λίγα χρόνια προσπάθησα να πάω συγγενικό πρόσωπο με δυσκολία στην κίνηση για μπάνιο κ απογοητεύτηκε.

Σχεδόν την έπιασαν τα κλάματα από την αδυναμία διέλευσης, που έκανε ακόμα πιο έντονο το αίσθημα του ανήμπορου. Διότι το σλάλομ ανάμεσα από ομπρέλες κ ξαπλώστρες, ακόμα κ ιδιαίτερα πρωινή ώρα ήταν γιγάντιο κ η θάλασσα φάνταζε.. Γολγοθάς.

Αυτό θεωρούμε ΟΛΟΙ μας, ότι μας τιμά ως κοινωνία? Όλα αυτά είναι τροφή για σκέψη κ προβληματισμό,όχι για καταγγελία κ δυσφήμιση του τόπου που ορισμένοι θα πιστέψουν.
Σύλλογοι επαγγελματιών, ειδικοί, Δημοτική αρχή, εκπρόσωποι κινημάτων αποκλεισμένων απ’ την ελεύθερη πρόσβαση ,ας σκεφτούμε πως θα καλυτερέψουμε τη ζωή ανθρώπων που οι πράξεις μας κ η αδιαφορία εγκλωβίζουν στους τοίχους του σπιτιού.

Όλοι εμείς που κολυμπάμε με άνεση κ δεν αντιμετωπίζουμε κάποιο κινητικό θέμα, ας δανειστούμε ένα αναπηρικό αμαξίδιο κ ας κάνουμε το τεστ βιωματικά, να πάμε έτσι για μπάνιο. Θα μας πιάσουν τα κλάματα.
Κανένας αποκλεισμένος συνάνθρωπος από την ομορφιά της Πάργας μας…