Connect with us

ΕΡΕΥΝΕΣ

Οι 9 διασημότεροι… τσιγκούνηδες όλων των εποχών!

Published

on

Πολλοί διάσημοι σταρ, δισεκατομμυριούχοι και επιχειρηματίες ζουν λιτά και χωρίς πολυτέλειες, μια αρετή που συχνά επαινείται από τα διεθνή ΜΜΕ.

Ανάμεσά τους ο μεγαλοεπενδυτής Γουόρεν Μπάφετ ο οποίος μένει ακόμα στο ίδιο σπίτι στην Όμαχα που αγόρασε το 1950 και οδηγεί ένα απλό αμερικανικό αυτοκίνητο. Αντίστοιχα, ο Σαμ Γουόλτον, ο συνιδρυτής της Wal-Mart, αν και ζει με άνεση αποφεύγει τα λούσα και τα φανταχτερά αυτοκίνητα, προτιμώντας να οδηγεί ένα… φορτηγό. «Γιατί; Γιατί τα σκυλιά μου δεν χωρούν σε Ρολς Ρόις» απαντά ο ίδιος αφοπλιστικά σε όποιον τον ρωτά.

Ωστόσο, υπάρχει η εγκράτεια και μετά υπάρχει η… τσιγκουνιά όπως λέει τοTime.com, το οποίο παραθέτει 10 διάσημες φιγούρες που φαίνεται να έχουν περάσει αυτή τη λεπτή γραμμή.

1. Τσάρλι Τσάπλιν (1889 – 1977)

Ο μεγάλος κωμικός του βωβού κινηματογράφου πάντα απέφευγε να πληρώνει τους λογαριασμούς του στα εστιατόρια, φορτώνοντάς τους σε άλλους, παρά το γεγονός ότι έβγαζε 10.000 δολάρια την εβδομάδα έως το 1916, ένα ποσό που σε σημερινά νούμερα αντιστοιχεί σε 219.000 δολάρια την εβδομάδα.

«Ο Τσάπλιν δεν είχε ποτέ χρήματα επάνω του κι όταν έτρωγε έξω με τους φίλους του συνέχεια δανειζόταν ή άφηνε τους άλλους να πληρώνουν» αναφέρει ο βιογράφος Kenneth S. Lynn.

Μάλιστα, ο Μάρλον Μπράντο τον αποκαλούσε «εγωιστή τύραννο» και ο Όρσον Γουέλς τον «πιο τσιγκούνη άνθρωπο που έχει ζήσει ποτέ«.

Μάλιστα, οι φήμες λένε ότι δανειζόταν τους ξυλουργούς του Χόλιγουντ για να χτίσει το σπίτι του στο Beverly Hills για να γλιτώσει χρήματα, με αποτέλεσμα το σπίτι του να είναι ετοιμόρροπο.

2. Ζαν Πολ Γκετί (1892 – 1976)

Ο Αμερικανός βιομήχανος που θεωρούνταν ο πλουσιότερος άνθρωπος της εποχής του απολάμβανε την παρέα των διεθνών κροίσων ωστόσο σπάνια του άρεσε να μοιράζεται και τα έξοδά τους. Σύμφωνα με τη βιογραφία του, στον Γκετί άρεσε να μένει σε πανάκριβα ξενοδοχεία αλλά πάντα έκλεινε τα μικρότερα και φθηνότερα δωμάτια.

Μάλιστα, στην έπαυλή του, έξω από το Λονδίνο είχε εγκαταστήσει καρτοτηλέφωνο για τους καλεσμένους και είχε βάλει κλειδαριά στα υπόλοιπα τηλέφωνα. Σύμφωνα με τον Γκετί, αυτό το έκανε για να προστατεύσει τους μετόχους της εταιρείας του, της Getty Oil, καθώς όπως λέει, η τεράστια έπαυλη ήταν ιδιοκτησία της εταιρείας.

3. Κάρι Γκράντ (1904 – 1986)

Μπορεί στις χολιγουντιανές υπερπαραγωγές να ήταν ο τέλειος άνδρας για τις συμπρωταγωνίστριές του, έξυπνος, γόης και αστείος αλλά στην πραγματικότητα ήταν πολύ τσιγούνης. Μεγαλωμένος στην Αγγλία πριν μετακομίσει στις ΗΠΑ ως έφηβος, ο Κάρι δεν ήταν μόνο ένας από τους πιο καλοπληρωμένους ηθοποιούς του καιρού του, αλλά ήταν παντρεμένος και με μία από τις πιο πλούσιες γυναίκες του πλανήτη, την Μπάρμπαρα Χάτον.

Φήμες λένε ότι μεταξύ άλλων μάρκαρε τη στάθμη του γάλακτος στα μπουκάλια του σπιτιού του για να ελέγχει αν τον έκλεβαν οι υπηρέτες του, χρέωνε τους καλεσμένους του για τη χρήση πλυντηρίου καθώς κι ότι χρέωνε τα αυτόγραφά του 25 σεντς με την δικαιολογία ότι τα χρήματα πήγαιναν σε… φιλανθρωπικά ιδρύματα. Μάλιστα, σύμφωνα με τον βιογράφο του, κρατούσε ακόμα και τα κουμπιά από τα σκισμένα του πουκάμισα…

4. Χέτι Γκριν (1834 – 1916)

Μια ιδιοφυΐα στις επενδύσεις η Χέτι Γκριν εκτιμάται ότι έχτισε μια περιουσία 2 δισ. δολ. σε μια ιδιαίτερα δύσκολη εποχή για τις γυναίκες. Γνωστή και ως η «Μάγισσα της Wall Street» Γκριν για την ψυχρή λογική της στη δουλειά αλλά και επειδή ντυνόταν πάντα στα μαύρα η Γκριν είχε την φήμη ότι δεν δαπανούσε χρήματα ούτε για τα απολύτως απαραίτητα. Μάλιστα, η τσιγκουνιά της ήταν τέτοια που ακόμα κι όταν χρειαζόταν να δει γιατρό πήγαινε σε δημόσιες κλινικές υπογράφοντας με ψεύτικο όνομα για να μην πληρώσει. Επίσης, παρά τα ακίνητα που είχε στη Ν. Υόρκη, τη Βοστώνη, το Σικάγο και το Σαιντ Λούις πάντα έμενε σε φθηνά νοικιασμένα διαμερίσματα. Στα εστιατόρια, όταν έβγαινε, πάντα διαμαρτυρόταν στον σερβιτόρο και μάλιστα διαπραγματευόταν για την τιμή, ενώ συχνά κουβαλούσε μαζί της φαγητό.

5. Λιόνα Χέλμσλεϊ (1920 – 2007)

Η «βαρώνη των ξενοδοχείων» δεν ήταν μονο τσιγκούνα αλλά σύμφωνα με τις μαρτυρίες απέφευγε να πληρώνει φόρους, ενώ έκλεβε απ” όπου μπορούσε. Η ίδια φέρεται να είχε πει κάποτε «Εμείς δεν πληρώνουμε φόρους, μονο οι φτωχοί πληρώνουν«. Τη φιλοσοφία αυτή φαίνεται ότι την εφήρμοζε γενικά όποτε χρειαζόταν να πληρώσει για κάτι, αφού μια περίοδο την είχαν μηνύσει οκτώ διαφορετικοί εργολάβοι επειδή προσπαθούσε να τους «ξεζουμίσει» βγάζοντας από τον καθένα όσο το δυνατόν περισσότερο κέρδος μπορούσε για την ίδια.

Εν τέλει βρέθηκε στη φυλακή για 18 μηνες λόγω φοροδιαφυγής.

Ο δισεκατομμυριούχος Ντόναλντ Τραμπ ο οποίος την είχε ζήσει ένα διάστημα από κοντά είχε δηλώσει για την Χέλμσλεϊ ότι «της αξίζει ό,τι κι αν πάθει«.

Σε μια παράξενη κίνηση γενναιοδωρίας πάντως, η Χέλμσλεϊ όταν πέθανε άφησε στον σκύλο της 12 εκατ. δολάρια. Αλλά πάλι, ίσως τα άφησε σε αυτόν γιατί ήξερε ότι ήταν ο μόνος που δεν θα μπορούσε να τα ξοδέψει…

6. Χάρολντ Λαφαγιέτ Χαντ (1889 – 1974)

Άλλος ένας δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας ο οποίος φέρεται να έκοβε απ” όπου έβρισκε. Σύμφωνα με τις φήμες, έκοβε ο ίδιος τα μαλλιά του, αγόραζε φθηνά ρούχα και πάρκαρε ολόκληρα τετράγωνα μακριά από τη δουλειά του για να μην πληρώσει 50 σεντς στο πάρκινγκ. Παρ” όλα αυτά είχε τη φήμη του playboy αφού σύμφωνα με τα ΜΜΕ της εποχής είχε τρεις οικογένειες.

7. Τζον Κένεντι (1917 – 1963)

Παρά τη φήμη του ως πλούσιος και νέος playboy ο 35ος Πρόεδρος των ΗΠΑ … «έσφιγγε σφιχτά το ζωνάρι».

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, άφηνε τους άλλους να πληρώνουν τον λογαριασμό καθώς δεν είχε ποτέ χρήματα πάνω του, ενώ συχνά τσακωνόταν με την Τζάκι Κένεντι για τα ψώνια που έκανε.

Όλα αυτα στην προσωπική του ζωή καθώς, όντας άνθρωπος των αντιθέσεων, ο Κένεντι θεωρούνταν ένας από τους πιο γενναιόδωρους Προέδρους, αφού έδινε ολόκληρο τον μισθό του σε φιλανθρωπίες.

Αυτή η πτυχή του Κένεντι εξηγεί ίσως γιατί τον άφησε η Τζάκι, η οποία όμως είχε την ατυχία να πέσει σε έναν εξίσου τσιγκούνη κροίσο.

8. Αριστοτέλης Ωνάσης (1906 to 1975)

Παρά τη φήμη του ανοιχτοχέρη Έλληνα, ο βιογράφος του Stephen Birmingham περιγράφει πως ήταν ένας άνθρωπος που άφηνε μίζερα φιλοδωρήματα, όταν και όποτε άφηνε, ενώ απέφευγε να φοράει σακάκι ακόμα κι όταν είχε πολύ κρύο για να μην αναγκαστεί να πληρώσει για να αφήσει το παλτό του στις γκαρνταρόμπες των εστιατορίων. Ένα περιστατικό που περιγράφει απόλυτα το μέγεθος της τσιγκουνιάς του σημειώθηκε ένα βράδυ στην κουζίνα του γιοτ: Όταν μπήκε στην κουζίνα, άνοιξε τον σκουπιδοτενεκέ και έβαλε τις φωνές στο προσωπικό για τα φαγητά που είδε πεταμένα μέσα.

9. Ο Δούκας και η Δούκισσα του Ουίνσδορ (1894 – 1972, 1896 – 1986)

Αν και μέλη της βασιλικής οικογένειας ο Δούκας και η Δούκισσα του Ουίνσδορ δεν είχαν ποτέ πληρώσει για κανένα δείπνο που έτρωγαν, αντίθετα σηκώνονταν από το τραπέζι και περίμεναν τους υπόλοιπους έξω. Επίσης, αν και είχαν ένα σωρό ακίνητα σε ολόκληρο τον κόσμο προτιμούσαν να ταξιδεύουν με φθηνά μέσα και σε φθηνούς προορισμούς.

Αντίθετα, το ζεύγος δεν ήταν τόσο εγκρατές όσον αφορά τα ρούχα και τα κοσμήματά τους τα οποία σύμφωνα με τις εκτιμήσεις κόστιζαν πάνω από 800.000 δολάρια το χρόνο.

– See more at: http://newsone.gr/paraxena/653118-diasimoi-tsigounides#sthash.hmEaxgtX.dpuf

ΕΡΕΥΝΕΣ

4 στα 4 η ΝΔ στις Σέρρες με ποσοστό ευστοχίας ΟΠΕΚΕΠΕ 100%

Published

on

Αν το ρουσφέτι ήταν άθλημα, θα μιλούσαμε για την απόλυτη επίδοση. Χωρίς χαμένες βολές, χωρίς αστοχίες. Και στις Σέρρες η ΝΔ κατάφερε να πιάσει το 100% ευστοχίας.

Γιατί άλλο η γνωστή ελληνική πατέντα του «να βολευτούμε», κι άλλο αυτό που προκύπτει τώρα. Εδώ δεν έχουμε διάσπαρτες ιστορίες ή μεμονωμένες περιπτώσεις. Έχουμε κανονικό “καρέ”.

Τέσσερις έδρες για τη ΝΔ στον νομό, τέσσερις βουλευτές και – σύμφωνα με τις δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ – τέσσερις παρουσίες. Ο Κώστας Καραμανλής, η Φωτεινή Αραμπατζή και ο Θεόφιλος Λεονταρίδης στη νεότερη υπόθεση. Ο Τάσος Χατζηβασιλείου στην προηγούμενη, που του στοίχισε τότε και τη θέση στην κυβέρνηση.

Τέσσερις στους τέσσερις. Ποσοστό που δεν το λες απλώς υψηλό, το λες απόλυτο. Και όταν το «απόλυτο» αφορά μια υπόθεση σαν αυτή του ΟΠΕΚΕΠΕ, τότε η κουβέντα αλλάζει επίπεδο.

Γιατί εκεί που τελειώνουν οι δικαιολογίες, αρχίζουν τα ερωτήματα. Όχι μόνο για πρόσωπα, αλλά για ολόκληρο τον τρόπο που στήνεται και αναπαράγεται μια πολιτική πραγματικότητα.

Και τελικά, ίσως το πιο ανησυχητικό δεν είναι το 4 στα 4.

Είναι ότι, κάπου εκεί έξω, μοιάζει σε κάποιους και απολύτως φυσιολογικό. Τόσο φυσιολογικό που κάποιους τους ξαναψηφίζουν και τους επανεκλέγουν πανηγυρικά.

Πηγή 

Continue Reading

ΕΡΕΥΝΕΣ

«Κράτα τους φτωχούς»: Η κυνική στρατηγική του Αριστοτέλη

Published

on

Η φτώχεια ως εργαλείο τυραννίας: Η ανάλυση του Αριστοτέλη

Στα Πολιτικά του, ο Αριστοτέλης αποκαλύπτει μια κυνική αλλά διαχρονική αλήθεια: ο τύραννος κρατάει το λαό φτωχό όχι από αμέλεια, αλλά σκόπιμα, για να τον εμποδίσει να επαναστατήσει. Αυτή η τακτική, που περιγράφεται στο Βιβλίο Ε, Κεφάλαιο 11, δείχνει πώς η οικονομική εξαθλίωση γίνεται όπλο ελέγχου, απορροφώντας τον χρόνο και τους πόρους των φτωχών.

Η στρατηγική του τυράννου

Ο Αριστοτέλης γράφει ξεκάθαρα: «Συμφέρει τον τύραννο να κρατάει τους υπηκόους του φτωχούς, ώστε να μην μπορούν να αγοράσουν όπλα για την προστασία τους και να είναι τόσο απασχολημένοι με τις καθημερινές τους εργασίες ώστε να μην έχουν χρόνο για συνωμοσίες».

Αυτή η φτώχεια λειτουργεί ως αλυσίδα:

  • Αποτροπή οπλισμού: Χωρίς χρήματα, ο λαός δεν αγοράζει όπλα ή εξοπλίζεται, μένοντας ευάλωτος.

  • Καθημερινή εξάντληση: Η επιβίωση καταναλώνει όλο τον χρόνο — δουλειά, φόροι, μεγάλες δημόσιες εργασίες (π.χ. πυραμίδες, τείχη) — αφήνοντας μηδέν περιθώριο για πολιτική οργάνωση.

  • Ψυχολογική ταπείνωση: Οι φτωχοί γίνονται «εξευτελισμένοι», παθητικοί, δέχονται την εξουσία σαν δούλοι.

Ο τύραννος μιμείται και τα δύο άκρα: ολιγαρχία (πλούτος για λίγους) και δημοκρατία (λαϊκή βάση), ελκύοντας φτωχούς ως «προστάτης» εναντίον πλουσίων, ενώ τους κρατάει εξαθλιωμένους.

Φτώχεια ως πηγή αστάθειας και ελέγχου

Ο Αριστοτέλης συνδέει τη φτώχεια με φθορά πολιτειών: «Η φτώχεια είναι η μητέρα της επανάστασης και του εγκλήματος». Οι φτωχοί γίνονται είτε υπερβολικά φιλόδοξοι (επιβάλλουν άκρατη δημοκρατία για πλουτισμό) είτε παθητικοί (δέχονται τυραννία).

Χωρίς μεσαία τάξη, το σύστημα πολώνεται και καταρρέει σε χάος ή δουλοκρατία (ochlocracy). Ο τύραννος το εκμεταλλεύεται: αυξάνει φόρους, επιβάλλει βαριά έργα, αποδυναμώνει την οικονομία — όχι από ασέβεια, αλλά για σταθερότητα της εξουσίας του.

Διαχρονική επικαιρότητα

Αυτή η ιδέα ξεπερνά την αρχαιότητα. Σήμερα, σε αυταρχικά καθεστώτα, βλέπουμε παρόμοιες τακτικές: υπερφορολόγηση, εξάρτηση από επιδόματα, μαζικά έργα που εξαντλούν. Στην Ελλάδα, θυμίζει συζητήσεις για νεοφιλελευθερισμό και φτώχεια ως «έλεγχο».

Ο Αριστοτέλης προειδοποιεί: η φτώχεια δεν είναι τυχαία — είναι στρατηγική. Η λύση; Ισορροπημένη πολυτέλεια με μεσαία τάξη και ισχυρή νομοθεσία.

Continue Reading

ΕΡΕΥΝΕΣ

Απ’ τα φαράγγια του Σουλίου στα βράχια της Πάργας: Η διαδρομή των αδούλωτων πολεμιστών

Published

on

Στα βουνά της Ηπείρου το Σούλι και στην άκρη του Ιονίου η Πάργα μοιάζουν σήμερα δύο ξεχωριστοί κόσμοι· όμως η ιστορία τους είναι δεμένη όσο λίγες. Οι Σουλιώτες, οι θρυλικοί ορεσίβιοι πολεμιστές, και η παραθαλάσσια Πάργα, με το Ενετικό της κάστρο, συμμάχησαν για δεκαετίες απέναντι στην εξουσία του Αλή πασά και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γράφοντας μαζί μερικές από τις πιο δραματικές σελίδες της προεπαναστατικής Ελλάδας.

Οι Σουλιώτες αποτελούσαν μια ιδιαίτερη κοινότητα ορθόδοξων χριστιανικών γενών, οργανωμένη σε φάρες και σε μια ιδιότυπη «συμπολιτεία» χωριών γύρω από το ορεινό Σούλι της Θεσπρωτίας. Ζούσαν σε δύσβατες πλαγιές, με φτωχό έδαφος και σκληρές συνθήκες, όμως κατάφεραν να διατηρήσουν σχετική αυτονομία μέσα στην Τουρκοκρατία, στηριγμένοι στα όπλα και στην εσωτερική τους πειθαρχία. Ολόκληρη η παιδεία των ανδρών ήταν στραμμένη στον πόλεμο: από μικρά τα αγόρια μάθαιναν να ζουν με τα άρματα, να αντέχουν στην κακουχία και να υπακούν στους αρχηγούς των φαρών τους.

Στην άλλη άκρη της ίδιας ιστορίας, η Πάργα, χτισμένη θεατρικά στον βράχο πάνω από τη θάλασσα, υπήρξε για αιώνες Βενετική κτήση με ισχυρά προνόμια και σημαντική εμπορική κίνηση. Το Ενετικό κάστρο, τα λιμάνια της, τα παλιά λιοτρίβια και τα σαπωνοποιεία μαρτυρούν μια πόλη που έζησε στη διασταύρωση Ανατολής και Δύσης, σε στενή επαφή με την Κέρκυρα και τα υπόλοιπα Επτάνησα. Δεν ήταν τυχαίο ότι Ενετοί, Γάλλοι, Ρώσοι, Άγγλοι και Οθωμανοί διεκδίκησαν επανειλημμένα τον έλεγχό της: όποιος κρατούσε την Πάργα, κρατούσε ένα από τα κλειδιά του Ιονίου και της ηπειρωτικής ακτής.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον οι δρόμοι Σουλιωτών και Παργινών διασταυρώθηκαν νωρίς. Οι πολεμιστές του Σουλίου, στερούμενοι παραγωγικής γης, είχαν διαρκή ανάγκη από τρόφιμα, πυρομαχικά και εξωτερική υποστήριξη, την ώρα που οι εχθροί τους –Οθωμανοί και Τουρκαλβανοί– προσπαθούσαν συνεχώς να τους κλείσουν όλους τους δρόμους ανεφοδιασμού. Η Πάργα, με το ασφαλές της λιμάνι και τις σχέσεις της με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, έγινε σταδιακά η φυσική τους δίοδος προς τη θάλασσα και τη Δύση, το παράθυρο από όπου έμπαινε στον αγώνα τους ο ευρωπαϊκός αέρας.

Από το λιμάνι της Πάργας οι Σουλιώτες προμηθεύονταν τρόφιμα και πολεμοφόδια για τις εκστρατείες τους, είτε με νόμιμο εμπόριο είτε με πιο «ελαστικές» πρακτικές, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που παρείχαν οι Βενετοί κι αργότερα οι Ρώσοι και οι Γάλλοι. Το ίδιο λιμάνι υπήρξε και κανάλι μεταφοράς ευρωπαϊκών όπλων και εφοδίων που στόχευαν στην αποδυνάμωση της οθωμανικής παρουσίας στην Ήπειρο, σε μια εποχή που οι μεγάλες δυνάμεις έβλεπαν στους Σουλιώτες έναν χρήσιμο σύμμαχο απέναντι στην Υψηλή Πύλη.

Η σημασία αυτής της συνεργασίας δεν πέρασε απαρατήρητη από τον Αλή πασά των Ιωαννίνων. Στις αναφορές του προς την Κωνσταντινούπολη και στις επαφές του με Γάλλους, Ρώσους και Άγγλους, επέμενε ότι η Πάργα αποτελεί κέντρο ανεφοδιασμού των «ανυπότακτων» Σουλιωτών, ζητώντας επίμονα να του δοθεί η πόλη ώστε να τους αποκόψει από τη θάλασσα. Η μικρή αυτή παραλιακή κοινότητα μετατράπηκε έτσι σε κόμπο πάνω στον οποίο δένονταν οι βλέψεις του σατράπη της Ηπείρου και τα συμφέροντα των μεγάλων ναυτικών δυνάμεων της εποχής.

Η Πάργα όμως δεν ήταν μόνο αποθήκη και λιμάνι, ήταν και καταφύγιο. Όταν οι πιέσεις στο Σούλι γίνονταν αφόρητες, όταν ο ορεινός κλοιός στένευε, οι Σουλιώτες ήξεραν ότι, αν καταφέρουν να φτάσουν ως τη θάλασσα, το Ενετικό κάστρο της Πάργας θα τους προσφέρει μια τελευταία γραμμή άμυνας πριν τον δρόμο για τα Επτάνησα. Το κάστρο, χτισμένο σε φυσικά οχυρή θέση, άντεξε για χρόνια τις αξιώσεις και τις απειλές του Αλή, δίνοντας στους Σουλιώτες και στους Παργινούς την αίσθηση ενός κοινού οχυρού απέναντι στην αυθαιρεσία της εξουσίας.

Η κορύφωση αυτής της σχέσης ήρθε με την πτώση του Σουλίου, τον Δεκέμβριο του 1803. Μετά από μακρά πολιορκία, εξάντληση τροφίμων και πυρομαχικών και εγκατάλειψή τους από τις ξένες δυνάμεις, οι Σουλιώτες αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν με τον Αλή πασά, με τον όρο να φύγουν ελεύθεροι, οπλισμένοι και με τις οικογένειές τους. Τρεις φάλαγγες σχηματίστηκαν τότε για να εγκαταλείψουν τον ιστορικό τους τόπο: η μία χτυπήθηκε στο Ζάλογγο, γράφοντας τον τραγικό χορό των Σουλιωτισσών, άλλη οδηγήθηκε στη μάχη του Σέλτσου, όμως η πρώτη, υπό τον Φώτο Τζαβέλλα και άλλους οπλαρχηγούς, κατάφερε να φτάσει σώα στην Πάργα και από εκεί να περάσει στην Κέρκυρα.

Το επεισόδιο αυτό σφράγισε στη μνήμη των Σουλιωτών την Πάργα ως πύλη σωτηρίας, τόπο όπου ολοκληρώθηκε η έξοδός τους από τα βουνά και άνοιξε ο δρόμος για το Ιόνιο και, αργότερα, για τη συμμετοχή τους στην Ελληνική Επανάσταση. Παράλληλα, στην Παργινή συνείδηση, οι «ξένοι» αυτοί ορεσίβιοι έγιναν πλέον κομμάτι της δικής τους ιστορίας, καθώς μοιράστηκαν λιμάνια, καράβια και αγωνίες με τους ντόπιους.

Λίγα χρόνια αργότερα, όμως, η ίδια Πάργα που τους είχε υποδεχθεί θα γνώριζε και η ίδια τον δικό της ξεριζωμό. Μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους και τις νέες ευρωπαϊκές ισορροπίες, η πόλη πέρασε υπό βρετανική επιρροή, και η απόφαση πάρθηκε στα κέντρα εξουσίας: η Πάργα θα παραδοθεί στον Αλή πασά, με οικονομικά ανταλλάγματα και υποσχέσεις προστασίας προς τους κατοίκους. Οι Παργινοί, αντί να δεχθούν την κυριαρχία του πασά των Ιωαννίνων, προτίμησαν την προσφυγιά. Ξεθάβοντας τα οστά των προγόνων τους για να μην πέσουν σε ξένα χέρια, τα έκαψαν στην πλατεία και επιβιβάστηκαν σε πλοία με προορισμό την Κέρκυρα.

Μαζί τους έφυγαν και Σουλιώτες που είχαν εγκατασταθεί εκεί μετά το 1803, κλείνοντας έναν κύκλο κοινής πορείας: από τα στενά του Σουλίου στο κάστρο της Πάργας και από εκεί στην ξενιτιά των Ιονίων. Η μικρή παραθαλάσσια πόλη που κάποτε υπήρξε καταφύγιο των ορεσίβιων πολεμιστών, έγινε τώρα σκηνή ενός δεύτερου μαζικού ξεριζωμού, όπου Πάργα και Σούλι μοιράστηκαν τον ίδιο πόνο της απώλειας πατρίδας.

Παρά τις δοκιμασίες, ούτε οι Σουλιώτες ούτε οι Παργινοί έμειναν στο περιθώριο της μετέπειτα ιστορίας. Σουλιώτες οπλαρχηγοί, όπως ο Μάρκος Μπότσαρης και ο Κίτσος Τζαβέλλας, αναδείχθηκαν σε πρωταγωνιστές της Επανάστασης του 1821, ενώ πρόσφυγες από την Πάργα και την ευρύτερη περιοχή της Τσαμουριάς βρέθηκαν στα επαναστατικά στρατόπεδα της Δυτικής Στερεάς και της Πελοποννήσου. Όταν πια η Πάργα απελευθερώθηκε και ενώθηκε με την Ελλάδα, πολλοί απόγονοι αυτών των προσφύγων επέστρεψαν στον τόπο των προγόνων τους, κλείνοντας –όσο γίνεται να κλείσει– μια βαριά ιστορική πληγή.

Σήμερα, ο επισκέπτης που ανεβαίνει στο κάστρο της Πάργας ή στέκεται στο μώλο κοιτάζοντας προς τα βουνά, δύσκολα φαντάζεται πόσο πυκνή σε γεγονότα υπήρξε η διαδρομή ανάμεσα στο Σούλι και αυτή τη μικρή πόλη του Ιονίου. Κι όμως, πίσω από κάθε παλιό καλντερίμι, πίσω από κάθε μνημείο για τους Σουλιώτες και πίσω από κάθε αφήγηση για την πώληση της Πάργας, κρύβεται η ιστορία μιας συμμαχίας που γεννήθηκε από την ανάγκη για ελευθερία, άντεξε σε πολιορκίες και προδοσίες και κατέληξε να γίνει κομμάτι της συλλογικής μνήμης όλης της Ηπείρου.

Continue Reading

Η εφημεριδα της Παργας

April 2026
MTWTFSS
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

ΠΑΡΓΑ LIVE WEB CAM

ΠΑΡΓΑ5 months ago

Αυτός είναι ο δράστης της ένοπλης ληστείας στην Πάργα

ΠΑΡΓΑ5 months ago

Ληστεία και πυροβολισμοί στην Πάργα: Δράστες απείλησαν τον ιδιοκτήτη και πυροβόλησαν για να διαφύγουν

ΠΑΡΓΑ1 year ago

Από την Πάργα στη Φλόριντα: Ο Βασίλης Γεραλέξης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SUP

ΠΑΡΓΑ4 months ago

Εντοπίστηκε η σορός του 63χρονου ψαρά στην Πάργα

ΠΑΡΓΑ5 months ago

θρίλερ με τον 62χρονο ψαρά που γλίστρησε από το καΐκι κι έπεσε στη θάλασσα – «τον είδε να βυθίζεται…»

ΠΑΡΓΑ5 months ago

Πάργα: Ληστεία σε κατάστημα χρυσαφικών και κλοπή αυτοκινήτου από τους δράστες

ΠΑΡΓΑ5 months ago

Ολονύκτιες έρευνες για τον εντοπισμό του αγνοούμενου ψαρά στην Πάργα

ΑΘΛΗΤΙΚΑ2 years ago

Η ζώνη του Κόκκορη έσφιξε τον Πήγασο και έστειλε την Πάργα στην 3η θέση!

ΠΑΡΓΑ12 months ago

Ανέφικτη στις παρούσες συνθήκες η 24ωρη λειτουργία του Κέντρου Υγείας Πάργας σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας

ΠΑΡΓΑ1 year ago

Πάργα: το 60% των καταλυμάτων θα ανοίξουν το Πάσχα

ΑΓΙΑ2 days ago

Υπογράφουμε τώρα ενάντια στα αιολικά πάρκα στην Πάργα

  Κείμενο υπογραφών πολιτών ενάντια στα «αιολικά πάρκα» ισχύος 84 (2Χ42)MW στις «ΠΕΡΙΒΛΕΠΤΟΝ» και «ΣΩΡΙΑΣΤΟΝ» της Δ.Ε. Πάργας, του Δήμου...

ΑΓΙΑ3 weeks ago

Μαζική συνέλευση στην Αγιά κατά της εγκατάστασης ανεμογεννητριών

Μαζική συνέλευση πραγματοποιήθηκε στην Αγιά Πάργας με θέμα την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στο χωριό. Η συνέλευση διοργανώθηκε με πρωτοβουλία του πολιτιστικού...

Δημος Παργας4 weeks ago

Κάλεσμα προς τον κ. Γκούμα για δημόσια συγγνώμη και αποκατάσταση

Σχετικά με τους ανυπόστατους ισχυρισμούς και τους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς του κ. Γκούμα, ο οποίος άλλωστε τους συνηθίζει, περί δήθεν ψευδών...

ΑΠΟΨΕΙΣ4 weeks ago

Ανακοίνωση της παράταξης «ΒΗΜΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ» για πρόγραμμα INTERREG στον Δήμο Πάργας

Ανακοίνωση σχετικά με τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 18ης Μαρτίου 2026 εξέδωσε η παράταξη «ΒΗΜΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ». Σύμφωνα με...

ΑΘΛΗΤΙΚΑ4 weeks ago

Αγώνας με φιλανθρωπικό χαρακτήρα τη Δευτέρα 17:00 στην Πάργα

Τη Δευτέρα η ομάδα μας αντιμετωπίζει σε φιλικό παιχνίδι τον ΠΑΣ Αχέρων Καναλακίου στο Δημοτικό Στάδιο Πάργας. Ο αγώνας έχει...

ανεμογεννήτριες στην Αγιά ανεμογεννήτριες στην Αγιά
ΑΓΙΑ1 month ago

«Όχι» του Δήμου Πάργας στη μελέτη για ανεμογεννήτριες στην Αγιά

Με ομόφωνη απόφαση, το Δημοτικό Συμβούλιο Πάργας γνωμοδότησε αρνητικά στη μελέτη περιβάλλοντος για την τοποθέτηση ανεμογεννητριών στη θέση Περίβλεπτον, στην...

ΔΗΜΟΦΙΛΗ