ΠΑΡΓΑ
Η ζώσα μνήμη του Αλκη Αλκαίου
![]() |
Δύο χρόνια μετά, ο φίλος και συνεργάτης του Μίλτος Πασχαλίδης, που ξέρει να μας εκπλήσσει πάντα ευχάριστα, μοιράζεται μαζί μας ένα βιβλίο – αφιέρωμα στη σχέση του με τον Αλκη Αλκαίο. «Αλκης Αλκαίος – Αγύριστο κεφάλι» (εκδόσεις «Λιβάνη»). Ιστορίες που ξέρει, που έζησε μαζί του από το 1996 που τον γνώρισε μέχρι το 2012 που «έφυγε». Ηταν φίλος του και ήθελε να πει μερικές από τις ιστορίες τους ξεκαθαρίζοντας εξ αρχής ότι «δεν είναι μια βιογραφία του Αλκη Αλκαίου. Ετσι κι αλλιώς, δεν αισθάνομαι ούτε ικανός ούτε αρμόδιος να τη γράψω. Εδώ είναι αυτά που είδα, αυτά που είπαμε κι αυτά που μου επέτρεψε ο ίδιος να ξέρω για εκείνον. Η ζώσα μνήμη του Αλκη εντός μου».
![]() |
Τα ωραία βιβλία δίνουν την ευκαιρία της «συνάντησης», που την έχουμε ανάγκη, στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Το να «κοινωνείς» την επαφή και την επικοινωνία είναι ευκαιρία, που δε σου χαρίζεται, αλλά την επιλέγεις. Και το συγκεκριμένο βιβλίο έχει διπλή αξία. Αφενός γιατί αναφέρεται στον σπουδαίο αυτόν καλλιτέχνη, που «έφυγε» νωρίς έχοντας δημιουργήσει ποιητικά διαμάντια, αλλά παράλληλα έχοντας πονέσει πολύ και αφετέρου γιατί πρόκειται για ένα αφήγημα πλούσιο σε πληροφορίες, για το έργο και τη ζωή του, πλούσιο σε εικόνες, συναισθήματα, αλήθειες και, ναι… κάτω από τις λέξεις υπάρχει μια μουσική που σε ταξιδεύει. Ο Μίλτος Πασχαλίδης, είτε μέσα από τα τραγούδια του, είτε μέσα από τις μυθοπλαστικές δημιουργίες του («Δύο νύχτες στο Σαράντι» και «Ο επόπτης»), είτε μέσα από το ντοκουμέντο, καταφέρνει να σε κερδίσει. Η γραφή του διακρίνεται από μια εσωτερικότητα, αλλά και μια εξωστρέφεια, από έναν ψυχισμό αλλά και μια λυρικότητα.
Στο χωρισμένο σε 14 κεφάλαια (και με ένα επίμετρο στο τέλος) βιβλίο, ο Μίλτος Πασχαλίδης σαν εικαστικός χτίζει το ψηφιδωτό της μνήμης, σαν μουσικός απλώνει τις νότες μιας ζωής που γίνονται τραγούδι, ξετυλίγει το νήμα αληθινών περιστατικών καταφέρνοντας να αγγίξει την ψυχή του αναγνώστη. Με ευαισθησία και ανθρωπιά μιλάει για το πρόβλημα της υγείας του… «Ο Αλκης έπασχε από σπονδυλαρθρίτιδα. Μου το είπε κάποια στιγμή που θεώρησα κατάλληλη να τον ρωτήσω, αρκετά χρόνια μετά την πρώτη γνωριμία μας, όταν ήμουν πλέον βέβαιος ότι η σχέση μας δεν κινδύνευε από δύσκολες ερωτήσεις. Το έθεσα ακαριαία και σχεδόν αδιάφορα, σαν να ρωτούσα τι καιρό νομίζει ότι θα κάνει αύριο. Απάντησε στον ίδιο ακριβώς τόνο. Με τρεις λέξεις-γλωσσοδέτες. “Ρευματοειδή και αγκυλωτική σπονδυλαρθρίτιδα”. “Το είχες από παιδί;” πίεσα λίγο παραπάνω τη συζήτηση. “Οχι. Η υγεία μου επιδεινώθηκε ραγδαία στη χούντα”. Μου δέθηκε η γλώσσα κόμπος. Η λέξη που άρχισε να αναβοσβήνει σαν κόκκινο φωτάκι στο μυαλό μου ήταν: βασανιστήρια. Υστερα, η μια λέξη έφερε την άλλη. Δεν το έκανα επίτηδες, οι συνειρμοί μου είναι συνήθως ακούσιοι και ακατάσχετοι. Προκρούστης, φάλαγγα, Σίνης ο Πιτυοκάμπτης, ηλεκτροσόκ. Λέξεις – κόκκινα φωτάκια, αμείλικτα».
[…] τέσσερις τοίχοι η καινούργια μου εξορία.
Δε φταις εσύ, δε λέει συγγνώμη ο κεραυνός».
«Σ’ ένα γεφύρι πέτρινο θα χτίσω την καρδιά μου, όταν περνάς τον ποταμό ν’ ακούς τον αναστεναγμό και τα παράπονά μου. Το δέντρο κρύβει το πουλί, τ’ αγρίμι τ’ άγρια δάση και συ αγρίμι και πουλί ό,τι γυρεύεις στη ζωή το έχεις προσπεράσει. Σ’ ένα λευκό πουκάμισο θα ράψω τα φτερά μου, όταν διψάς για ουρανό να το φοράς και να πετώ μέσα στα όνειρά μου».
ΠΑΡΓΑ
«ΠΑΡΓΙΝΑ 2026»: Η επιστροφή των Παργινών ζωντανεύει ξανά στην παραλία

«ΠΑΡΓΙΝΑ 2026»: Η μεγάλη γιορτή της Πάργας στις 15 Αυγούστου
Ο Δήμος Πάργας προσκαλεί κατοίκους και επισκέπτες να δώσουν το παρών στις εορταστικές εκδηλώσεις «ΠΑΡΓΙΝΑ 2026», οι οποίες θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 15 Αυγούστου 2026, στις 21:00, στην Παραλία Πάργας.
Τα «Παργινά» αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θεσμούς του Δήμου και είναι άμεσα συνδεδεμένα με την ιστορική μνήμη, την παράδοση και την ταυτότητα της Πάργας.
Κεντρικό σημείο της βραδιάς θα είναι η αναπαράσταση της επιστροφής των Παργινών στην πατρίδα τους, ένα ιστορικό δρώμενο που κάθε χρόνο συνδέει το παρελθόν με το παρόν και κρατά ζωντανή τη συλλογική μνήμη του τόπου.
Το πρόγραμμα των «ΠΑΡΓΙΝΩΝ 2026»
Η εκδήλωση θα ξεκινήσει με μουσικό πρόγραμμα και θα ακολουθήσουν το καλωσόρισμα του Δημάρχου Πάργας και ο χαιρετισμός του Προέδρου της Δημοτικής Κοινότητας Πάργας.
Στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί ιστορική αναδρομή, ενώ η βραδιά θα κορυφωθεί με τη Βαρκαρόλα και την αναπαράσταση της επιστροφής των Παργινών.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης την απόδοση του Εθνικού Ύμνου, εντυπωσιακή ρίψη πυροτεχνημάτων και μουσική βραδιά με ζωντανή παραδοσιακή μουσική.
Η φετινή διοργάνωση αναμένεται να συγκεντρώσει για ακόμη μία χρονιά πλήθος κόσμου στην παραλιακή ζώνη της Πάργας, δημιουργώντας μια βραδιά αφιερωμένη στην ιστορία, την παράδοση και τον πολιτισμό της περιοχής.
Σάββατο 15 Αυγούστου 2026 – 21:00 – Παραλία Πάργας.
ΙΣΤΟΡΙΑ
Από την Πάργα στην κορυφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας – Η ιστορία του Παργαλή Ιμπραήμ Πασά

Η μικρή παραθαλάσσια Πάργα της Ηπείρου συνδέεται με μία από τις πιο εντυπωσιακές και τραγικές προσωπικότητες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: τον Παργαλή Ιμπραήμ Πασά, τον ορθόδοξο χριστιανό που αιχμαλωτίστηκε σε νεαρή ηλικία και έφτασε να γίνει Μέγας Βεζίρης, αρχιστράτηγος και στενότερος συνεργάτης του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς.
Το προσωνύμιο «Παργαλής» σημαίνει «ο άνθρωπος από την Πάργα» και τον συνόδευσε σε ολόκληρη τη ζωή του, ακόμη και όταν βρέθηκε στο κέντρο της οθωμανικής εξουσίας. Με αυτό το όνομα έμεινε γνωστός στις οθωμανικές και ευρωπαϊκές πηγές, διατηρώντας ζωντανή τη σύνδεσή του με τον τόπο όπου γεννήθηκε.
Η Πάργα στα τέλη του 15ου αιώνα
Ο Ιμπραήμ γεννήθηκε γύρω στο 1495 στην Πάργα, η οποία εκείνη την εποχή βρισκόταν υπό βενετική κυριαρχία. Η πόλη αποτελούσε ένα σημαντικό παράκτιο σημείο της Ηπείρου, με ισχυρές εμπορικές και ναυτικές σχέσεις με τη Βενετία και τα υπόλοιπα λιμάνια του Ιονίου.
Μεγάλωσε σε ορθόδοξη χριστιανική οικογένεια και, σύμφωνα με την παράδοση, ήταν γιος ψαρά ή ναυτικού. Η ακριβής εθνοτική του καταγωγή δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως, καθώς η Πάργα και η ευρύτερη περιοχή αποτελούσαν τότε έναν πολυγλωσσικό χώρο. Για τον λόγο αυτό, η ασφαλέστερη ιστορική περιγραφή είναι ότι ήταν ορθόδοξος χριστιανός από την Πάργα.
Η αιχμαλωσία που άλλαξε τη ζωή του
Κατά τη διάρκεια του οθωμανοενετικού πολέμου, ανάμεσα στα τέλη του 15ου και τις αρχές του 16ου αιώνα, ο νεαρός Ιμπραήμ αιχμαλωτίστηκε σε στρατιωτική επιδρομή και πουλήθηκε ως σκλάβος.
Η περίπτωση αυτή δεν συνδεόταν με το οργανωμένο σύστημα του παιδομαζώματος. Επρόκειτο για αιχμαλωσία ως λάφυρο πολέμου, η οποία τον απομάκρυνε οριστικά από την Πάργα και τον οδήγησε στο εσωτερικό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Λίγα χρόνια αργότερα γνώρισε τον πρίγκιπα Σουλεϊμάν. Ανάμεσα στους δύο νέους αναπτύχθηκε στενή φιλία και ο Ιμπραήμ πέρασε στην προσωπική υπηρεσία του μελλοντικού σουλτάνου.
Από αιχμάλωτος σε Μέγα Βεζίρη
Στο οθωμανικό παλάτι εξισλαμίστηκε, μορφώθηκε και απέκτησε γνώσεις διοίκησης, στρατηγικής και διπλωματίας. Μιλούσε πολλές γλώσσες, γνώριζε τον ευρωπαϊκό κόσμο και ξεχώριζε για την παιδεία και τους εκλεπτυσμένους τρόπους του.
Όταν ο Σουλεϊμάν ανέβηκε στον θρόνο το 1520, η άνοδος του Ιμπραήμ υπήρξε εντυπωσιακή. Το 1523, σε ηλικία περίπου 29 ετών, διορίστηκε Μέγας Βεζίρης, καταλαμβάνοντας το σημαντικότερο αξίωμα της αυτοκρατορίας μετά τον ίδιο τον σουλτάνο.
Παράλληλα ορίστηκε αρχιστράτηγος και απέκτησε τεράστια πολιτική, στρατιωτική και διπλωματική εξουσία. Ήταν ο άνθρωπος που εκπροσωπούσε τον Σουλεϊμάν στις σημαντικότερες υποθέσεις της αυτοκρατορίας.
Ο ισχυρός διπλωμάτης της Ευρώπης
Ο Παργαλής Ιμπραήμ Πασάς διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στις σχέσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις. Οι Ενετοί διπλωμάτες τον αντιμετώπιζαν με ιδιαίτερο σεβασμό, ενώ σημαντική θεωρείται η συμβολή του στην προσέγγιση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη Γαλλία απέναντι στους Αψβούργους.
Η γνώση του χριστιανικού κόσμου και η ικανότητά του να κινείται ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση τον έκαναν έναν από τους σημαντικότερους διπλωμάτες της εποχής του.
Η πτώση και η εκτέλεση
Η τεράστια δύναμη που απέκτησε προκάλεσε φόβο και αντιδράσεις μέσα στην οθωμανική αυλή. Πολιτικοί αντίπαλοι τον κατηγόρησαν για υπερβολικές φιλοδοξίες, ενώ η παρουσία του θεωρήθηκε εμπόδιο στους σχεδιασμούς της Χουρέμ Σουλτάνα για τη διαδοχή του θρόνου.
Στις 15 Μαρτίου 1536, ο Ιμπραήμ κλήθηκε στο ανάκτορο του Τοπ Καπί και στραγγαλίστηκε χωρίς δημόσια δίκη, έπειτα από εντολή του ανθρώπου που υπήρξε φίλος και προστάτης του για δεκαετίες.
Ο άνθρωπος από την Πάργα
Η ζωή του Παργαλή Ιμπραήμ Πασά αποτελεί μία από τις πιο εντυπωσιακές διαδρομές της οθωμανικής ιστορίας. Από παιδί μιας ορθόδοξης οικογένειας στην ενετοκρατούμενη Πάργα, βρέθηκε αιχμάλωτος, σκλάβος, αυλικός και τελικά Μέγας Βεζίρης μιας από τις ισχυρότερες αυτοκρατορίες του κόσμου.
Παρά την εξουσία, τον πλούτο και τη θέση που απέκτησε, η ιστορία διατήρησε δίπλα στο όνομά του την καταγωγή του. Δεν έμεινε γνωστός μόνο ως Ιμπραήμ Πασάς, αλλά ως Παργαλής Ιμπραήμ Πασάς — ο άνθρωπος που ξεκίνησε από την Πάργα και έφτασε στην κορυφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
































