Η αγάπη του Ωνάση για την Πάργα ήταν τόσο μεγάλη που ήθελε να αγοράσει το νησάκι απέναντι από το κοσμοπολίτικο πλέον «χωριό» και να το μετονομάσει από «Παναγία» σε «Χριστίνα». Παράλληλα, ήθελε να εκμισθώσει για 50 χρόνια και την περιοχή του κάστρου της πόλης, κάτι που δεν του επετράπη να πραγματοποιήσει.

⭐️Κάντε κλικ στο https://temu.to/m/uuhmsko267w για να λάβετε ένα πακέτο κουπονιών 💰‎100€ ή κάντε ⭐️ Αναζήτηση app64230 στην εφαρμογή Temu για να λάβετε έκπτωση 💰30% !!

Βρήκα δύο ανθρώπους της Πάργας που έζησαν την περίπτωση της άφιξης της «Χριστίνας» με τα ίδια τους τα μάτια: την Γαλλίδα φωτογράφο, Françoise Berger, που ήταν μία από τις πρώτες ξένες τουρίστριες στην περιοχή και τον Σπύρο Ζυγούρη που καλέστηκε να παίξει μουσική στη θαλαμηγό του Έλληνα μεγιστάνα. Λόγω δύσκολης επικοινωνίας με τον Σπύρο Ζυγούρη, λόγω βαρηκοΐας, χρησιμοποιήσαμε και αποσπάσματα από τη συνέντευξή του στον συνάδελφο Σπύρο Πλέουρα για την εφημερίδα «Τομή».

Η περίπτωση της Γαλλίδας που έγινε «Παργινιά»

Όλα ξεκίνησαν στα μέσα της δεκαετίας του ’50. H θεία της Françoise Berger -από την πλευρά της μητέρας της- πήγαινε στο club Mediterannee της Κέρκυρας και ζήτησε από τους γονείς της -8χρονης τότε- φωτογράφου, να την επισκεφθούν. «Στους γονείς μου δεν άρεσε καθόλου η ιδέα να κάνουν διακοπές μέσω ενός τόσο μεγάλου και καλά οργανωμένου ομίλου και ρώτησαν τον επικεφαλής του club, αν υπήρχε ένα χωριό όπου δεν θα υπήρχε ακριβώς τίποτα. Ο επικεφαλής τούς απάντησε: “Στην Πάργα δεν υπάρχει ρεύμα, παρά μόνο ένας σωλήνας με πόσιμο νερό”. Στον πατέρα μου φάνηκε τέλεια ιδέα αυτό το μέρος».

Πράγματι. Ο πατέρας της Françoise ξετρελάθηκε με αυτό το «χωριό», με αποτέλεσμα να επιστρέψει εκεί με την οικογένειά του. Για να το κάνει αυτό, έπρεπε να «χαλάσει» δύο αυτοκίνητα, γιατί χρειαζόταν 6 ώρες ταξίδι από την Ηγουμενίτσα μέχρι την Πάργα.

«Δεν είχε δρόμο τότε. Αναγκάστηκε να αγοράσει ένα Citroen DS Pallas και με αυτό, τελικά, θυμάμαι ότι καταφέραμε να φθάσουμε. Κατασκηνώσαμε σε μια παραλία, αυτή του Βάλτου, με μια μεγάλη σκηνή. Εκεί, γνωρίσαμε μια μεγάλη ελληνική οικογένεια, αγοράσαμε ένα κομμάτι γης. Με αυτήν την ελληνική οικογένεια γίναμε πραγματικοί φίλοι και τώρα το παιδί τους, που σήμερα είναι 45 ετών, σπούδασε αρχιτεκτονική στο Παρίσι, ζούσε στο σπίτι μας και είναι σαν αδελφός για εμένα», περιγράφει η Françoise στο Τravel.gr.

Η «Χριστίνα» του Ωνάση στην Πάργα

Σε ηλικία 15 ετών, η Françoise διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε τίποτα στην Πάργα, παρά μόνο βάρκες με κουπιά. Όταν είδε, λοιπόν, να φθάνει αυτό το σκάφος, το οποίο ήταν κάτι μοναδικό για την περιοχή, άρχισε να το φωτογραφίζει. Η φωτογραφία είναι και η δουλειά που έχει ακολουθήσει και συνεχίζει μέχρι και σήμερα.

«Ο πρώτος μου εραστής μού έμαθε να βγάζω ασπρόμαυρες. Πριν 10 χρόνια, έκανα και έκθεση φωτογραφίας στο κάστρο της Πάργας» συμπλήρωσε η ίδια. To σκάφος που είδε να καταφθάνει ήταν η θαλαμηγός «Χριστίνα» του Αριστοτέλη Ωνάση, που στις 28 Ιουλίου του 1963 έδεσε στο λιμανάκι της Πάργαςστο «Πόντε».

«Όταν έφθασε, ήταν κάτι μαγικό για όλους. Γρήγορα κάλεσαν τον καλό μου φίλο, Σπύρο Ζυγούρη και τον Έκτορα Κλοτσώνη, τον οποίο αποκαλούσαν και «βασιλιά της Πάργας». Έπαιξε μάλιστα πολύ ωραίο μαντολίνο στο κατάστρωμα του πλοίου “Χριστίνα”» σημειώνει η Françoise.

Σύμφωνα με συνέντευξη του Σπύρου Ζυγούρη στην «Τομή στην ενημέρωση», ο ίδιος πήγε στη θαλαμηγό «Χριστίνα» του Ωνάση και καλωσόρισε τον Αριστοτέλη Ωνάση, τους φιλοξενούμενους του Έλληνα μεγιστάνα και το πλήρωμα της θαλαμηγού, στην Πάργα. Από την πλευρά του, ο Αριστοτέλης Ωνάσης ζήτησε από τον Σπύρο Ζυγούρη να βρει μουσικούς από την Πάργα γιατί ήταν τα γενέθλια της Τζάκι (28 Ιουλίου) και θα στηνόταν μια γιορτή στο σκάφος. Ο κ. Σπύρος Ζυγούρης απάντησε καταφατικά και έσπευσε να βρει μουσικούς από την Πάργα, για να ευχαριστήσουν τον Αριστοτέλη Ωνάση και την Τζάκι.

Όπως εξήγησε στην εφημερίδα Τομή, ο κ. Ζυγούρης βρήκε τον έμπορο, Μάρκο Δράκο, τον γραμματέα της κοινότητας, Νίκο Τσάγκα και τον «Βασιλιά της Πάργας», Έκτορα Κλοτσώνη, ο οποίος έπαιζε εκπληκτικό μαντολίνο, ενθουσίαζε τους ξένους και προσέφερε πάρα πολλά στον τουρισμό. Μπήκαν στη θαλαμηγό «Χριστίνα», έπαιξαν μουσική, τραγούδησαν, έφαγαν, ήπιαν και διασκέδασαν τον κόσμο. Ο Ωνάσης ευχαριστήθηκε τόσο πολύ, που θέλησε να προσφέρει 300 δολάρια στον καθένα, ως αμοιβή, για τη βραδιά που προσέφεραν. Η πρόταση έγινε πρώτα στον κ. Σπύρο Ζυγούρη και την αρνήθηκε. Το ίδιο έπραξαν και οι υπόλοιποι, κάτι που εντυπωσίασε τον Ωνάση.

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης ήθελε να κατασκευάσει λιμάνι και δρόμο από την Πάργα προς την Πρέβεζα και να υλοποιήσει έργα ύδρευσης, γιατί τότε το νερό δεν επαρκούσε και δημιουργούνταν συνεχώς προβλήματα. Η κοινότητα δεν δέχθηκε την προσφορά του Ωνάση για το κάστρο -ίσως φοβήθηκαν μήπως ο Ωνάσης προέβαινε στην κατοχή του. Μετά πήγε στη Λευκάδα και αγόρασε τον «Σκορπιό. Η αλήθεια είναι ότι ο Αριστοτέλης Ωνάσης ερωτεύτηκε την Πάργα αλλά ίσως έφυγε λόγω πικρίας που δεν του δόθηκε η δυνατότητα να κάνει αυτά που ήθελε.

Σε αντίθεση με τον Αριστοτέλη Ωνάση, η Francoise έρχεται στην Πάργα από το 1955. «Στην αρχή έκλαιγα γιατί δεν είχα φίλους. Μεγαλώνοντας όμως άλλαξα γνώμη. Η οικογένεια μου πλέον είναι η Ελλάδα. Το πεπρωμένο μου πλέον είναι η Ελλάδα».