Αν με ρωτούσε κάποιος για το παιχνίδι που «έλιωσα» στη gamescom της περασμένης εβδομάδας, τότε αδιαμφισβήτητα η απάντηση που θα έπαιρνε, θα ήταν το FIFA 12! Η πρώτη μου επαφή με τον τίτλο της EA Sports έγινε στο πάρτι της Microsoft στο φινάλε της πρώτης μέρας της έκθεσης. Εκεί είχαν πρόσβαση επιλεγμένα μέλη του Τύπου που συνοδεία μπύρας, πατατακίων και λοιπών ψιψιψονακίων είχαν την ευκαιρία να παίξουν πλήθος τίτλων (Forza 4, FIFA 12, Burnout Crash! και λοιπά Kinectoπαίχνιδα) δίχως να χρειάζεται να φάνε τα καλύτερά τους χρόνια περιμένοντας σε ουρές.

Να μη σας τα πολυλογώ, τις δυόμισι από τις τρεις ώρες του πάρτι έπαιζα FIFA 12. Πεντάλεπτα παιχνίδια με οκτώ ομάδες: Μπάγερν Μονάχου, Μάντσεστερ Σίτι, Μπορούσια Ντόρτμουντ, Μαρσέιγ, Άρσεναλ, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα και Μίλαν.

Η Impact Engine παίζει τεράστιο ρόλο στη διαμόρφωση του gameplay. Όση ώρα κι αν έπαιξα FIFA 12 ωστόσο, δεν είδα ούτε έναν τραυματισμό…

Οι πρώτες εντυπώσεις που μου άφησε το παιχνίδι δεν ήταν απλώς καλές αλλά… τρίκαλες! Από τα πρώτα κιόλας λεπτά του πρώτου αγώνα που έδωσα, ο αντίκτυπος της περίφημης Impact Engine στο gameplay ήταν εμφανέστατος. Ακόμα και τα τζαρτζαρίσματα όταν δύο παίκτες έτρεχαν πλάι-πλάι προς τη μπάλα επηρέαζαν την ταχύτητα και την πορεία τους, κάνοντας τις διεκδικήσεις ζόρικη υπόθεση. Για κάποιον λόγο που δεν κατόρθωσα να προσδιορίσω, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση πως το παιχνίδι μου έδινε περισσότερη ελευθερία κινήσεων σε σχέση με τον προκάτοχό του. Πώς να σας το πω… Ένιωθα ότι δεν υπήρχε ο παραμικρός περιορισμός στα όσα μπορούσα και ήθελα να κάνω μέσα στο γήπεδο.

Έλα μωρή αρρώστια Γιόνας! Μα να μην έχει Νιούκαστλ στο demo; Αίσχος! Σκάνδαλο!

Αυτό που με δυσκόλεψε πολύ περισσότερο εν συγκρίσει με το FIFA 11 ήταν το μαρκάρισμα. Στο περυσινό παιχνίδι της σειράς, μπορούσα να μαρκάρω αποτελεσματικά κρατώντας πατημένα απλά το τετράγωνο (κύκλος για ορισμένους) και το Χ. Ε, φέτος τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά αφού προκειμένου να μαρκάρετε επιτυχώς, χρειάζεται μια αρκετά πιο ρεαλιστική προσέγγιση (κοινώς δεν ακολουθείτε τον παίκτη που έχει τη μπάλα πατώντας ένα-δυο κουμπιά). Αυτό που θα προσπαθείτε να κάνετε στο FIFA 12, είναι να «παγιδεύσετε» τους επιτιθέμενους, να τους κόψετε τον δρόμο προς το τέρμα σας και με το κατάλληλο μαρκάρισμα την κατάλληλη στιγμή, να τους αποσπάσετε τη μπάλα. Σουτ από μακριά δεν είδα να κάνουν οι αντίπαλοι (για την A.I. μιλάω πάντα) αν και οι ντρίπλες και τα τσαλιμάκια διαδέχονταν το ένα το άλλο.

Οι τερματοφύλακες είναι φέτος πιο αποτελεσματικοί στα τετ-α-τετ. Πάνε οι εποχές που με πλασεδάκι, το γκολ ήταν βέβαιο…

Όταν επιτίθεστε, τα πράγματα δεν διαφέρουν ιδιαίτερα όσον αφορά τη φιλοσοφία. Εκτός των άλλων, πλέον έχετε έξτρα δυνατότητες όπως για παράδειγμα να προστατέψετε τη μπάλα με το σώμα σας, δίνοντας έτσι χρόνο στους συμπαίκτες σας να βγουν στην κόντρα. Το Personality+ που έκανε ντεμπούτο στο περυσινό FIFA, φέτος παρουσιάζεται ακόμα πιο βελτιωμένο και έτσι θα δείτε για παράδειγμα ακραία μπακ τύπου Μαρτσέλο και Ντάνιελ Άλβες να βγαίνουν σε θέσεις χαφ («wingers», πιο ορθά), κεντρικούς μέσους όπως τον Τουρέ να κάνουν χειμαρρώδεις «κατεβασιές» και περιφερειακούς φορ σαν τον Μέσι και τον Τέβες να τριγυρνούν γύρω-γύρω απ’ την περιοχή περιμένοντας να πάρουν τη μπάλα. Οι τερματοφύλακες είναι αρκετά πιο αποτελεσματικοί στις εξόδους τους (τόσο σε τετ-α-τετ όσο και σε στημένες φάσεις) ενώ και ο ρέφερι δείχνει αρκετά πιο «μετρημένος» στις αποφάσεις του, μοιράζοντας με φειδώ τις κάρτες.

Η EA έχει deal φέτος με τη Μάντσεστερ Σίτι. Ελπίζω αυτό να μην επηρεάσει και τα στατιστικά των -όχι και τόσο, τώρα τελευταία- πτωχών συγγενών του Μάνστεστερ…

Σε γενικές γραμμές το FIFA 12 με ξετρέλανε και με προβλημάτισε ταυτόχρονα. Με ξετρέλανε για τους λόγους που σας ανέλυσα στις προηγούμενες γραμμές κειμένου και με προβλημάτισε διότι έκανε το ομολογουμένως εξαιρετικό FIFA 11 να μοιάζει παλιομοδίτικο, παρωχημένο και… arcade! Δηλαδή αν συνεχιστεί αυτή η ιστορία, τρέμω και μόνο στη σκέψη πώς μπορεί να είναι το FIFA 13…!

http://www.byteme.gr/gaming-articles/hands-on/fifa_12-gamescom/?page=2