Δεν μειώνεται φυσικά η όποια αξία τους ως πολιτιστικά αγαθά διασκέδασης, αλλά είναι αλήθεια πως παλιά δεν πρόσεχαν και πολύ τις λεπτομέρειες στις ταινίες, με αποτέλεσμα το ένα δευτερόλεπτο να φορούσαν άσπρα ρούχα και το επόμενο μαύρα. Ή κάτι τέτοιο.

 

Να μια συλλογή από διάφορα λάθη σε κλασικές κι αγαπημένες ελληνικές ταινίες.

 

 

 

*«Το κορυφαίο όμως, που έγινε στην ταινία “Το Ταξίδι” με τη Βουγιουκλάκη, δεν το είδαμε εδώ!» γράφει η Tonia Katz στο YouTube. «Η Αλίκη, στην τελευταία σκηνή, δέχεται μια μαχαιριά στο στομάχι. Φοράει ένα ανοιχτόχρωμο εφαρμοστό στο μπούστο, φόρεμα, με σούρες από τη μέση και κάτω. Όταν ο Κούρκουλος τη σηκώνει στα χέρια νεκρή και την κουβαλάει, δεν υπάρχει καμιά μαχαιριά και ούτε ίχνος αίματος… Μη χαλάγαμε και το φουστανάκι, δηλαδή…»

 

Κάποιος άλλος (oposoum) τονίζει: «Τα ρακόρ είναι πολύ σημαντικά για να υποδείξουν τη συνέχεια μια σκηνής. Εκτός από τα εξώφθαλμα που αναφέρονται σε αυτό το video, γινόντουσαν πολλά λάθη στο στήσιμο και στο ύφος των ηθοποιών. Για παράδειγμα στην ταινία “Μια τρελλή οικογένεια”, το ύφος του Παπαγιαννόπουλου όταν πάνε με την Αρώνη και την Καρέζη στο κέντρο που συννενοημένα θα εμφανιστεί ο Αλεξανδράκης με την αδελφή του Λιλύ Παπαγιάννη, στο ένα πλάνο έχει ένα ύφος κάπως συνασχετισμένο και στο άλλο σφυράει στο ρυθμό των βιολιών. Ενώ θεωρούμε ότι βλέποντας τον Αλεξανδράκη μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιό του για να ζηλέψει η κόρη του Καρέζη, μετά επανέρχεται αδικαιολόγητα το προπροηγούμενο ύφος του πλάνου που δυσανασχετεί.
Μπορεί στα ανεκπαίδευτα μάτια όλα αυτά να ακούγονται πυρηνική φυσική και τι μας λες τώρα ρε φίλε για μια ταινία αριστούργημα, αλλά εντάσσεται μέσα στην κοινή λογική.
Βέβαια όλες οι παραπάνω ταινίες δεν παύουν παρά τα τεχνικά λάθη να είναι οι αιώνια αγαπημένες αποτυπώσεις μιας εποχής που έφυγε για πάντα.»