Είδα αυτήν φωτογραφια στο Instagram του Ανδρέα (την ανέβασε πριν από περίπου ενάμιση μήνα). Δείχνει, ανάγλυφα, το χάσμα γενεών.

Την δημοσιεύω χωρίς ίχνος διδακτισμού. Όπως αγαπάει ο καθένας κάνει, και εξάλλου για να βλέπετε εσείς αυτήν την φωτογραφία κάποιος την τράβηξε με κινητό, την ανέβασε στο ίντερνετ, εγώ την είδα από κινητό, έφτιαξα ποστ στο λάπτοπ κι εσείς μπήκατε από κάποια ηλεκτρονική συσκευή και την βλέπετε.

Ζήτησα απ’ τον Ανδρέα Σοκολάκη να μου πει δυο λόγια για την εικόνα:   «Φέτος το καλοκαίρι,τέλος Ιουλίου» μου είπε «έκανα διακοπές στην Αμοργό. Πανέμορφο νησί! (Να το επισκεφτείς αν δε το έχεις κάνει!)

Παρότι καταμεσήμερο και η ζέστη ανυπόφορη δε χορταίναμε να τριγυρνάμε στα στενά δρομάκια της χώρας με τις βουκαμβίλιες και τους ιβίσκους! Κάπου εκεί, σε μια μικρή πλατεία, τραβήχτηκε η φωτογραφία.

Γενικά δε μου αρέσει να φωτογραφίζω άγνωστους με το κινητό μου. (Όσες φορές το έχω κάνει προσποιούμαι ότι βγάζω φωτογραφία κάτι άλλο που βρίσκεται πίσω τους ή διπλά τους!)

Σε αυτή τη περίπτωση το έκανα λίγο διστακτικά και γρήγορα, για αυτό και η φωτογραφία είναι κάπως κουνημένη… Κοιτώντας την αμέσως μετά αναρωτήθηκα πόσες στιγμές χάνουμε καθημερινά καθώς είμαστε σκυμμένοι πάνω από το κινητό μας.

Όλοι μας…»

890842_Screenshot_at_Οκτ_01_15-55-35.png

 

lifo.gr